Morgunblaðið - 27.08.1983, Side 29

MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 27. ÁGÚST 1983
29
eðlisgreind og óþrjótandi lífsgleði.
Það væri efni í heila bók að gera
skil langri og viðburðaríkri ævi
minnar kæru vinkonu. I dagblað-
inu Tímanum hefur birst viðtal
við Þórunni, einnig í Helgarpóst-
inum þar sem stiklað var á endur-
minningabrotum liðinna áratuga.
Þá kom hún fram í sjónvarpinu á
ári aldraðra og vöktu hreinskilin
en yfirveguð svör hennar mikla
athygli. Þórunn hafði í blóðinu
ósvikið listamannseðli. Hún mót-
aði úr tuskum, dagblöðum, leir og
tré fjölbreytilegustu verk. Nær
áttræðu sótti hún leikbrúðunám-
skeið sem haldið var í Reykholti í
Borgarfirði og smíðaði þar leik-
brúður, karl og kerlingu, sannkall-
aðar gersemar. Að Norðurbrún 1 í
Reykjavík fékkst hún við að móta
í leir og fyrir stuttu átti hún
marga skemmtilega gripi á sýn-
ingu aldraðra, sem haldin var á
vegum Reykjavíkurborgar. Þór-
unn hafði mikið yndi af söng, hún
spilaði á píanó, lék á gítar og var
síðustu árin í litlum kór, Söngerl-
urnar var hann kallaður, en kórn-
um stjórnaði María Markan
óperusöngkona.
Þórunn er af mikilli og kunnri
ætt, Bergsætt, en af þeirri ætt eru
ýmsir kunnir leikarar komnir,
enda var leiklistin henni mjög
hugleikin. Hún hóf fyrst afskipti
af leiklist á Þingeyri 1911. Árið
1923 fluttist hún til Akureyrar
ásamt manni sínum og voru þau
þar í sextán ár. Mikil gróska var í
leikhúsmálum á þessum árum,
enda hafði Haraldur Björnsson
leikari drifið upp starfsemi þar.
Frá Akureyri fluttu þau hjónin til
Hafnarfjarðar þar sem þau
keyptu lítið hús. Það voru kreppu-
tímar og enga vinnu að fá svo Jak-
ob varð fljótt að fara til Siglu-
fjarðar í atvinnuleit. Ekki dugði
það þó til því húsið var selt ofan af
þeim og fór Þórunn þá á eftir
manni sínum til Siglufjarðar þar
sem þau bjuggu lengi. Á Siglufirði
lék Þórunn mikið, m.a. í Rauðku
raunum, sem hinn kunni kennari
og rithöfundur Sigurður Björg-
úlfsson samdi. Síðar lék hún
niðursetninginn og Staðar-Gunnu
í Manni og konu eftir Jón Thor-
oddsen, tvö vandasöm verk I sömu
sýningu, og fékk prýðisdóma. Þór-
unn var með í sýningu á Galdra-
Lofti Jóhanns Sigurjónssonar
undir stjórn Soffíu Guðlaugsdótt-
ur leikkonu úr Reykjavík. Þegar
síldin brást á Siglufirði lá leiðin
til Keflavíkur þar sem Þórunn lék
mikið, t.d. í Penelope eftir Maug-
ham og Gimbli, undir stjórn
Helga Skúlasonar, auk fjölda ann-
arra hlutverka sem of langt yrði
upp að telja hér.
Þórunn starfaði lengi hjá Leik-
félagi Reykjavíkur og var haft eft-
ir erlendum leikstjóra, sem þá
stjórnaði uppfærslu á Rómeó og
Júlíu, að starfskraftur eins og
Þórunn væri hverju leikhúsi
ómissandi.
í stuttri minningargrein er ekki
hægt að gera á viðhlítandi hátt
grein fyrir þeim fjölbreyttu hæfi-
leikum sem þessi hjartahlýja, sí-
unga og lífsglaða vinkona mín
hafði. Mér var hún allt í senn,
móðir, systir og kær vinur. Þó get
ég ekki skilið svo við þessa fátæk-
legu upprifjun, að ég minnist ekki
nokkurra kvikmynda sem hún var
með í eftir að hún var orðin með-
limur í Félagi íslenskra leikara.
Má þar nefna Brekkukotsannál og
Paradísarheimt eftir Laxness,
kvikmynd um Hallgrím Pétursson
sem Jökull Jakobsson sá um,
framhaldsþætti sjónvarpsins,
Undir sama þaki, undir stjórn
Hrafns Gunnlaugssonar, Sóley,
sem listakonan Róska gerði, auk
margra eftirminnilegra sjón-
varpsauglýsinga.
Ég og fjölskylda mín munum
ávallt geyma með okkur minning-
una um þau sæmdarhjón, Þórunni
og Jakob, vinina okkar tryggu úr
Hátúni 8. Góður guð vaki yfir
þeim báðum og blessi ástvini
þeirra.
Vér horfum allir upp til þín,
í eilíft Ijósið Guði hjá,
þar sem að dásöm dýrð þín skín,
vor Drottinn Jesú, himnum á.
(Páll Jónsson)
Kristján Jónsson
Minning:
Ólöf G. Jónsdóttir
Stykkishólmi
Fædd 22. ágúst 1923.
Dáin 18. ágúst 1983.
Lóa er dáin. Þessi orð bárust
okkur hjónunum á fimmtudags-
kvöldið. Við hrukkum við. Hún var
nýkomin í frí. Var á leið suður og
þar ætlaði hún að eyða sextugasta
afmælisdegi sínum. Klukkustundu
áður höfðu vinir hennar fylgt
henni hressri og kátri út I Arnar-
flugsvél. Vélin millilenti á Hellis-
sandi og þar kom kallið. Ferðin
varð ekki lengri. Liðin kom hún til
baka til Stykkishólms, þar sem
hún hafði eytt að mestu ævistarfi
sínu. Hólmurinn var henni kær.
Ólöf var fædd í Rifgirðingum á
Breiðafirði. Foreldrar hennar
voru Katrín Guðmundsdóttir frá
Brennu á Hellissandi og Jón Pét-
ursson frá Rifgirðingum. Alls áttu
þau hjón 8 börn. Tvær elskulegar
dætur misstu þau 2 og 4 ára úr
lömunarveiki í sömu vikunni. ólöf
varð einnig fyrir lömun sem hún
bar með hetjulund alla ævi.
Skömmu eftir að ólöf veiktist,
fluttust þau hjón til Stykkishólms
þar sem þau bjuggu til æviloka og
komu börnum sínum til manns.
Ég er ekki í vafa um að það var
mikil raun með eðli og lífsfjöri
Ólafar að mæta þessu áfalli í
bernsku. Foreldrar gerðu allt til
að leita þeirra lækninga sem til-
tækar voru þá, en það dugði aðeins
að marki. Ekki lét Ólöf fötlunina á
síg fá. Hún var strax sem barn
bókelsk og fróðleiksgjörn. Barna-
skólann stundaði hún af kappi.
Frekara nám bauðst ekki. Hún
fékk snemma fagra rithönd og
smekklega gekk hún frá öllu sem
frá henni fór. Ekki hefi ég séð
margar fegurri rithandir hér í
Hólminum. I barnastúkuna Björk
gekk hún snemma og var tryggur
félagi hennar alla tíð. Bindindis-
málið var henni hjartfólgið og
áhrif hennar gengu öll í þá átt að
skapa fegurra mannlíf. Allt sem
miður fór harmaði hún. Trúar-
traust átti hún sterkt. Bjó sig vel
undir hvern dag. Sjálf var hún
ströng við eigin persónu og mátti
ekki vamm sitt vita. Fegurðar-
smekk hafði hún mikinn. Skaprík
var Ólöf og fór það ekki framhjá
þeim sem hún átti samleið með,
hreinskilin og hispurslaus og ekki
vissi ég þess dæmi að hún erfði
neitt við aðra sem á milli bar. Því
var framkoma hennar í mörgu til
fyrirmyndar. Eins og að líkum
lætur átti hún erfitt um gang, en
þá lærði hún að aka bifreið og
varð það henni til mikils léttis.
Hún vann á símanum á Patreks-
firði um skeið og hjá Kaupfélagi
Stykkishólms nokkur ár, en árið
1957 kom hún til starfa á símstöð-
inni hér í Stykkishólmi og þar
vann hún til dánardægurs. Því
starfi sinnti hún með sérstakri
trúmennsku, það getur undirritað-
ur borið vitni um. Stundvísina og
reglusemina þurfti enginn að efa.
Við sem unnum með henni hér á
vegum pósts og síma eigum því
margar góðar og litríkar minn-
ingar um farsælt og gott samstarf.
Við söknum hennar því innilega.
Það var líka þögult á símstöðinni
morguninn eftir lát hennar. Tóm-
leikinn leyndi sér ekki. Það kom
líka vel í ljós hver ítök Ólöf átti I
bæjarbúum, enda hafði hún verið í
góðu sambandi við þá um tugi ára.
Heimili okkar hjóna var Ólöf
einstaklega hlý og góð. Tryggð
hennar við börnin leyndi sér ekki.
Hún bar velferð þeirra fyrir
brjósti svo sem sinna nánustu.
Fyrir það fylgir henni hjartans
þakklæti okkar nú er leiðir skilj-
ast í bili.
Starfsmenn Pósts og síma vilja
nú við þessi skil þakka henni fyrir
samfylgdina, biðja henni blessun-
ar á nýjum leiðum. Við erum rík
eftir kynni við hana. Bjuggumst
ekki við svona bráðum umskipt-
um.
Guð gefi landi okkar og þjóð
marga þegna eins heilsteypta og
þjóðholla sem Ólöfu. Blessuð sé
minning hennar.
Árni Helgason
Aðalfundur sýslunefndar
V estur-ísafjarðarsýslu
Aðalfundur sýslunefndar Vestur-
Isafjarðarsýslu var haldinn á ísafirði
dagana 25.—26. júlí 1983. Á fundin-
um voru auk sýslumanns, Péturs Kr.
Hafstein, sýslunefndarmennirnir
Hallgrímur Sveinsson fyrir Auðkúlu-
hrepp, (lunnar Jóhannesson fyrir
Þingeyrarhrepp, Valdimar Gíslason
fyrir Mýrahrepp, Guðmundur Ingi
Kristjánsson fyrir Mosvallahrepp og
Gunnar Benediktsson fyrir Flateyr-
arhrepp.
Auk venjulegra aðalfundarstarfa
voru samgöngu- og atvinnumál
snar þáttur í störfum aðalfundar-
ins. Fundurinn samþykkti ályktun,
þar sem fjárveitingarvaldinu var
alvarlega á það bent, að verði ekki
veitt aukið fjármagn í samgöngur
innan sýslunnar á landi, muni það
þýða hrömun byggðarinnar á kom-
andi árum. Sýslunefndin benti á
sem stærsta verkefni brú á Dýra-
fjörð og jarðgöng gegnum Breiða-
dalsheiði. Þá skoraði nefndin á
Vegagerð ríkisins að nota útboð
verka í auknum mæli I starfsemi
sinni. Sýslunefndin fjallaði um
refarækt sem einn þátt í
atvinnuuppbyggingu sýslunnr og
harmaði þá ákvörðun landbúnað-
arráðuneytisins að synja öllum
umsóknum um leyfi til stofnunar
refabúa í Vestur-lsafjarðarsýslu.
Þá var á aðalfundinum mikið
rætt um þá riðuveiki, sem vart hef-
ur orðið í Barðarstrandarsýslu, og
töldu menn verulega hættu á, að
veikin gæti borist út. Fundurinn
skoraði á landbúnaðarráðherra,
sauðfjársjúkdómanefnd, yfirdýra-
lækni og þær sveitarstjórnir og
einstaklinga, sem áhrif gætu haft í
þessu máli, að beita sér fyrir að-
gerðum, sem heft gætu frekari út-
breiðslu veikinnar og helzt upprætt
hana alveg.
Þá tók sýslunefndin til ítarlegrar
umfjöllunar málefni hins nýja
sjúkrahúss og heilsugæzlustöðvar á
ísafirði, sem sýslan á aðild að.
Formaður byggingarnefdnar
sjúkrahússins, Sigurður J. Jó-
hannsson, kom á fundinn og gerði
glögga grein fyrir stöðu bygg-
ingarframkvæmda, sem nú liggja í
láginni vegna fjárskorts. Sýslu-
nefndin samþykkti að verja veru-
legum hluta ráðstöfunarfjár síns á
árinu 1983 til sjúkrahússins og
heilsugæzlustöðvarinnar.
Úr fréttatilkynningu.
ALLTAF A SUMMUDÖGUM
OG EFNISMEIRA BLAÐ!
MAGNAST KRAFTUR
STUÐSINS
— meö Stuðmönnum á balli
,;HANN SINNIR UM
PIPUNA, SITUR MEÐ
KRÚS OG SEFUR HJÁ
VEKJARAKLUKKU“
— spjallað við Baldur Eiríksson skáld
og málara
KÚBA
— Helvíti eða Paradís
AÐ NIVEN LÁTNUM
BAYEUX-REFILLINN í
NÝJUM HEIMKYNNUM
WALESA OG
FJÖLSKYLDA
MARKMIÐIÐ ER AÐ
VINNA Á ÍSLANDI
— rætt við Lárus Ými Óskarsson
leikstjóra
BÍLASÍMAR
EIGINLEGA SYND AÐ
MAÐUR SKULI EKKI
HAFA NEMA TVÖ EYRU
— rætt við Ingibjörgu Þorbergs um
tónlist
%
VÍKINGAR í JÓRVÍK
SVARTIR SAUÐIR í
HVÍTUM SLOPPUM
YOKO ONO
— lífiö með og án Lennons
ÚR HEIMI KVIKMYND-
ANNA ÚTVARP/SJÓN-
VARP, DAGBÓK, REYKJA-
VÍKURBRÉF, GÁRUR,
POTTARÍM, Á DROTTINS
DEGI, Á FÖRNUM VEGI,
VELVAKANDI
fttwgtmfrlafelfe
Sunnudagurínn byrjar á síðum Moggans