Morgunblaðið - 30.05.1985, Síða 33

MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 30. MAÍ 1985
33
legan frið var meginviðfangsefni
þessarar stefnu.
„Fredsrörelsens största uppgift
skapa en dialog" var fyrirsögn
fréttar af þessari ráðstefnu í einu
sænsku dagblaðanna. Þegar mál
eru upplýst og rædd af viti og heil-
um hug finnast lausnir — fyrr eða
síðar. Og okkar vandi er stór og
lausnar ber að leita og hana verð-
ur að finna — áður en það verður
of seint, bæta sumir við.
Verðugt væri að koma á fram-
færi fyrir ísl. lesendur sérfræð-
ingaerindum þeim, sem áður eru
nefnd, en mesta athygli þeirra
vakti erindi hins kunna vestur-
þýska stjórnmálamanns Erhard
Eppler. Ég bað hann um þetta er-
indi, eftir að hann hafði flutt það,
en hann hafði það þá ekki. Hann
sagði að erindinu fjölrituðu hefði
átt að dreifa til allra, en eintökin
hefðu reynst allt of fá. Ég vona að
hinir lærðu félagar mínir hafi náð
í eintök og komi þessu efni m.m.
við tækifæri á framfæri í heilu
lagi eða útdrætti í dagblöðum
og/eða Kirkjuritinu og Víðförla.
Jafnvægisleið til friðar
- Geymir biblían svarið?
í umræðuhópi mínum, sem
hafði danskan umræðustjóra,
fengum við í hendur þykkan
bunka af fjölrituðum og ljósrituð-
um greinum, m.a. „Alternative
Defence Policies and the Peace
Movement" eftir Ben Dankbaar,
Transnational Institute, Amster-
dam, og „Nuclear Disarmament:
Non-Nuclear Defence" eftir And-
ers Boserup. Á spássíu þess síðar-
nefnda hafði fyrir ljóritunina ver-
ið handskrifað: „What is balance?
No common standard" — Meðan
ég hlustaði á líflega (enska) um-
ræðu í hópnum mínum dvaldi hug-
ur minn við spurninguna: Hvað er
jafnvægi? Og í hugann kom ein af
frásögnum Ritningarinnar í Lúk.
11,21—23 og ég sannfærðist um að
ég ætti að minna á þessa frásögn
nú. — Þegar ég var að velja mér
umræðuhóp hafði ég spjallað
nokkuð við hinn unga, danska um-
ræðustjóra þessa hóps og sagt
honum að ég hefði nokkur orð að
segja um varðveislu friðar með
frelsi. Komdu þá og segðu það í
mínum hópi, sagði hann. Ágætt,
ég geri það, svaraði ég. Og nú var
Hermann Þorsteinsson
„Aö „fæla“ og „ógna“,
eins og nú er gert til að
viðhalda friði, er ekki
góður né viðundandi
kostur, en hann hefur
dugað til þessa í vöntun
af öðru „minna Iélegu“
úrræði. Er betri örygg-
iskostur en fælingin
finnanlegur?“
stundin komin. Sá danski hafði að
vísu látið mig í friði til þessa, er
hann hvatti menn til þátttöku í
umræðunni. Hann brosti hálf-
vandræðalega, er hann gaf mér
orðið, og horfði yfir til konu í e.k.
„steering committee" hópsins. Ég
byrjaði á að spyrja hvort ekki
væri öruggt að umræða okkar
byggðist á kristnum grunni. Ég
geri ráð fyrir því, sagði sá danski,
þótt ég sé ekki hér á þeim forsend-
um. — Ég vék þá að spurningunni
á spássíunni og síðan að sögunni
um Jesú og Beelsebúl í Lúk.
11,14—23, en þar segir í 17. v.: „En
hann (Jesús) vissi hugrenningar
þeirra... “ Getum við ekki gert
ráð fyrir því að hann (sem lifir)
þekki einnig hugrenningar okkar
og þarfir í dag og að frásagan f
21.—22. versinu — með viðaukan-
um í 23. v. — sé mikilvæg ábend-
ing einmitt til okkar, hér og nú.
Og ég las hægt og skýrt þennan
texta í nýrri enskri þýðingu
(TEV):
21. “When a strong man, with all
his weapons ready, guards his own
house, all his belongings are safe.
22. But when a stronger man att-
acks him and defeats him, he car-
ries away all the weapons the ow-
ner was depending on and divides
up what he stole."
23.“Anyone who is not for me, is
really against me; anyone who do-
es not help me gather, is really
scattering. ”
Ekki kvaðst ég ætla að leggja út
af þessum texta, en spurði hvort
ekki væri einhver vís á meðal
okkar, sem treysti sér til að gera
það til gagns fyrir okkur öll?
Konan, sem umræðustjórinn
hafði litið til við upphaf máls
míns, brá hart við — skipti litum
— og sagði með nokkrum þjósti,
að það væri gjörsamlega ófrjótt að
halda þessu jafnvægistali áfram,
því nóg væri að gert.
Gott og vel, svaraði ég rólega,
látið mig ekki tefja frekar aðra
mikilvæga umræðu. En ég sá í
þessu staöfestingu þess, að það
gerist alltaf eitthvað þegar orð
Ritningarinnar fær að komast að,
því það er í raun beittara hverju
tvíeggjuðu sverði. — Og umræðan
hélt lengi áfram og mikið var tal-
að, en lítð sagt — fannst mér.
„Þeir líkjast sauðum, sem engan
hirði hafa“ var hugsun, sem sótti á
hugann.
„Vér væntum nýrrar
jarðar þar sem
réttlæti býr... “
Er við höfðum haldið umræð-
unni áfram í tvo daga söfnuðumst
við saman á sunnudagsmorgni í
Sigtunastiftelsens REFUGIUM —
hinum unaðslega, kristna til-
beiðslustað. — Þar innleiddi sr.
Sigtunastiftelsens
REFUGIUM
Bernharður ógleymanlega helgi-
stund; bænagjörð, lestur úr Orð-
inu, kyrrlátur söngur (hljómburð-
ur er þarna svo góður, að hið
lægsta hvísl má gjörla greina)
með ýmsum þekktum og kærum
tónum frá tilbeiðslutjaldinu mikla
í Vancouver, og að Íokum máltíð
Drottins, þar sem brauðið var
raunverulega brotið og menn
„neyttu ... s a m a n í fögnuði og
einlægni hjartans" (Post. 2:46).
Við þessa athöfn las svipmikill og
karlmannlegur norskur prestur
eftirfarandi úr II. Pét. 3,10—13 —
sem hann bað menn hugleiða vel í
tengslum við umræður undan-
genginna daga.
En dagur Drottins mun koma
sem þjófur, og þá munu himnarnir
með miklum gný líða undir lok,
frumefnin sundurleysast í brenn-
andi hita, og jörðin og þau verk,
sem á henni eru, upp brenna. Þar
eð allt þetta ferst þannig, hversu
ber yður þá að framganga í heil-
agri breytni og guðrækni, þannig
að þér væntið eftir og flýtið fyrir
komu Guðs dags, en vegna hans
munu himnarnir sundurleysast í
eldi og frumefnin bráðna af
brennandi hita. En vér væntum
eftir fyrirheiti hans nýs himins og
nýrrar jarðar, þar sem réttlæti
býr.
Hvað er hér verið að tala um?
Eru örlög okkar manna þannig
fyrirfram ráðin? Já, „Hann kem-
ur, hann kemur sá dýrlegi dagur,
sá dagur sem ljómar í fegurstum
glans..."
Áleitin spurning
Er við komum inn í litlu hring-
laga kapelluna fengum við í hend-
ur kerti. Undir lok athafnarinnar
var altarisljós notað til að kveikja
á fyrsta kertinu og um leið og einn
í einu fékk tendrað ljós á kerti
sínu var hann beðinn stutt að tjá í
hverju von hans væri fólgin.
Enn ein óvænt spurning til að
svara — af einlægni — í heyranda
hljóði.
Ég heyrði svörin eitt af öðru
rólega nálgast mig, mörg góð og
umhugsunarverð svör, en þó
heyrði ég ekkert svar, sem gat
hjálpað mér til að móta „mitt“
svar, og mér fannst sem ég mundi
' missa málið, er að mér kæmi að
gera mína játningu „umkringdur
svo miklum fjölda votta“, lærðra
og vísra manna. Og ljós var borið
að kveiknum á rpínu kerti og ljósið
„mitt“ lifnaði og „þá kom Guðs
anda hræring hrein, í hjarta mitt
inn sá ljóminn skein ... “ og ég gat
játað, svo allir máttu heyra: VON
MÍN ER FÓLGIN í NAFNI JESÚ,
FRELSARA MÍNS. Meira sagði ég
ekki upphátt, en með sjálfum mér
þetta: „Jesú nafn er náðarlind,
dýrlegs frelsis fyrirboði, friðardags-
ins morgunroði, læknisdómur dýr
við synd, styrkur veikum stoð í
þrautum, stjarna vonar hjörtum
blíð, Himneskt ljós á harma-
brautum, heilsa og líf á dauða tíð“
(H.H.). Og ég sá ný ljós kvikna og
heyrði nýjar játningar — og und-
arlegt — nú fannst mér ég aftur
og aftur heyra játningar í sam-
hljóman við mína.
Hvílíkur staður, þetta REFUGI-
UM. Honum er vissulega rétt lýst
með sænsku orðunum: vila, stillh-
et, eftertanke, bön, meditation.
Þurfum við ekki að búa betur ísl.
tilbeiðslustaði fyrir slíka iðju?
Eftir þetta blessaða andlega
sunnudags-„morgunbað“ var
gengið til lokafundar friðarum-
ræðunnar, þar sem umræðuhóp-
arnir skiluðu niðurstöðum — en
engin samþykkt um afvopnun eða
annað var gerð, nema ákveðið að
boða til PEACE FORUM III í
Danmörku eftir 2 ár. Auk okkar
íslendinganna þriggja voru þarna
tveir landar okkar gestir á loka-
fundinum, þeir sr. Hjalti Huga-
son, dr. theol., Uppsölum, og sr.
Ólafur Jóhannsson, skólaprestur,
Reykjavík. Við erum því fimm til
frásagnar hér heima af því sem
þarna fór fram. Athyglisverðust
fannst mér frásögn finnskrar
stúlku, sem flutti skýrslu eins
hópsins í búningi sögu af lítilli
stúlku, en sagan byrjaði: „Einu
sinni var... “ Þar fannst mér
endurspeglast með einföldum,
listrænum hætti staðreyndin um
grannana Davíð og Golíat.
Ég tek undir það, að okkur ber
að sýna Finnum tilhlýðilega virð-
ingu — í þeirra þröngu stöðu.
Höíundur er einn af fulltrúum
leikmanna á Kirkjuþingi ísl. þjód-
kirkjunnar. Hann er framkv.stj.
Lífeyrissjóds SÍS.
Grafinn
silungur á
erlendan
markað?
GRAFINN regnbogasilungur hefur
verið á boðstólum í veitingahúsinu
Arnarhóli á annað ár og líkað vel, að
sögn Skúla Hansen, matreiðslu-
meistara. Nú er verið að leita mark-
aða fyrir silunginn í Evrópu og hefur
hann þegar verið kynntur í Hollandi
og Danmörku og hefur hann fengið
góðar viðtökur þar.
„Ékki er hægj að segja með
vissu hve mikið magn verður sett
á markað þarna, en það skýrist
væntanlega fljótlega. Við förum
aftur til Hollands 10. júní og verð-
ur grafinn silungur kynntur í
tveimur veislum sem þar verða
haldnar. Eftir þá ferð verður bet-
ur hægt að gera sér grein fyrir
markaðnum," sagði Skúli.
Ef til útflutnings kemur verður
silungurinn fluttur út í lofttæmd-
um umbúðum í sérstökum kæli-
kössum. Silungurinn ætti að vera
kominn í hendur neytandans síð-
degis sama dag. Grafinn silungur
hefur tveggja til þriggja vikna
geymsluþol.
Reið- og vélhjóla-
keppni f Portúgal:
Ferðatékk-
um íslenzku
keppend-
anna stolið
PENINGUM og ýmsum verðmætum
íslenzku keppendanna á vélhjóla- og
reiðhjólakeppni í Portúgal var stolið
úr bílaleigubifreið í Lissabon, höfuð-
borg Portúgal, daginn sem mótið var
sett. Ferðatékkum að andvirði um
65 þúsund króna og lausamunum,
mcðal annars myndavél, leðurjakka
og vegabréfum var stolið. Lögregla
var kvödd á vettvang og gáfu ís-
lenzku keppendurnir skýrslu um
þjófnaðinn á lögreglustöð á meðan
mótið var sett.
íslenzku keppendurnir fjórir
náðu sér aldrei á strik í mótinu.
Þeir höfnuðu í 15. sæti í reiðhjól-
akeppni. Hlutu 875 stig en sveit
Portúgals sigraði, hlaut 976 stig.
Svissneska sveitin hafnaði í öðru
sæti og sú ástralska i þriðja sæti.
Keppendur frá 20 þjóðum tóku
þátt í mótinu. í reiðhjólakeppn-
inni hafnaði íslenzka sveitin í 12.
sæti með 801 stig. Portúgalir urðu
hlutskarpastir, hlutu 1110 stig,
Ungverjar höfnuðu í öðru sæti og
Finnar í þriðja sæti. Keppnin var í
formi spurninga, góðaksturs og
ýmiss konar þrauta.
Keppendur Islands voru Oddur
Ólafsson, Ásta Matthíasdóttir,
Guðmundur Hafsteinsson og Stef-
án Steingrímsson. Fararstjórar
voru Guðmundur Þorsteinsson,
námsstjóri í umferðarfræðslu, og
Vörður Traustason.
Kvikmyndahátíð
Listahátíðan
Á fimmta hundrað
á miðnætursýningu
á Sjö Samurajum
Kvikmyndaháfíð Listahátíðar lauk
á þriöjudag. Höfðu þá alls 17.808
manns sótt sýningar hátíðarinnar en
aðstandendur hennar höfðu reiknað
með að 16.0000 áhorfendur þyrfti tii
að hátíðin bæri sig.
Var aðsókn mikil um hvítasunn-
una og má þar telja sérstaklega
aðsókn á miðnætursýningu á jap-
önsku myndina Sjö Samurajar
sem var á hvítasunnudag, en á há-
tíðinni var þessi mynd Kurosawa
sýnd í óstyttri útgáfu. Sáu 430
manns myndina á þessum tíma og
stóð sýningin til 3.30 um nóttina.