Morgunblaðið - 08.06.1996, Blaðsíða 36

Morgunblaðið - 08.06.1996, Blaðsíða 36
" "36 LAUGARDAGUR 8. JÚNÍ 1996 MORGUNBLAÐIÐ 4 MINNINGAR PETURÞ. INGJALDSSON I i Péturs Ingjaldssonar, sem var mér sérstakur velgjörðamaður og vinur. Þannig hafði hann leitt mig frá fyrstu skrefum mínum í prestþjón- ustu. Allt frá vígslu og til hinstu stundar lét hann sér annt um vel- ferð mína og fjölskyldu minnar og okkur þótti gott að mega þakka og finna hlýhug hans. Ekki vissi ég mikið um þennan fyrsta prófast minn, þegar ég kom til starfa í Húnavatnsprestsdæmi. Ég hafði hins vegar heyrt margt um manninn og sumt af því voru skondnar sögur. Og sannarlega stóð hann undir nafni sem einstak- ur og sérstæður persónuleiki, allt frá fyrsta fundi okkar, þegar hann var einn vígsluvotta við prestvígslu mína. En engan þekkti ég, sem hafði meiri skemmtun af þeim sög- um, sem sagðar voru, en Pétur sjálfur. Kímni hans og glettni var með. einstökum hætti og oftar en ekki spurði hann okkur( strákana sína, sem hann nefndi okkur sr. Hjálmar Jónsson, hvað okkkur þætti um það allt, sem hann gerði og sagði. Og það var gott að fá að vera einn af strákunum hans. Það var ekki aðeins að við ættum hann að sem vin og leiðtoga, því við urðum um leið drengirnir henn- ar Dómhildar. Sem strákarnir hans Péturs og drengirnir hennar Dómhildar stig- um við okkar fyrstu spor í prest- þjónustu og það var gott. Öll þeirra leiðsögn var hvetjandi og ekki gef- in með skrúðmælgi eða mörgum orðum. Pétur talaði hreint og beint á kjarnyrtu máli og lét okkur frá fyrstu tíð heyra bæði lof og last. » Hann var vakandi um velferð okkar og sem prófastur sinnti hann okkur betur og meir en aðrir próf- astar hafa gert í sínum ágætu störfum. Og Pétur fór ekki ætíð troðnar slóðir. Hann fór með sínu lagi, sínar leiðir, og það skipti hann engu hvað aðrir gerðu. Einlægni hans og vinátta var svo sterk, að hann gat notað önnur orð og ann- an hljóm í sterkri rödd sinni, sem dimm og hljómmikil veitti leiðsögn og umhyggju. Og þessi umhyggja vék ekki frá þótt breyting yrði á búsetu og hann sjálfur léti af störfum vegna aldurs. Hann fylgdist með og lét sér annt um velferð mína og fjöl- skyldunnar. Hann spurði um okkur hvert og eitt og átti ávallt hlýjar óskir okkur til handa. Sérstaklega er mér minnisstætt hve annt hon- um var urh dóttur mína Hönnu Maríu, sem hann fylgdist með af áhuga. Séu börnin sðnn og ratvís á hið góða í manninum, þá var hún ekki ein um að finna þessa leið að hjarta hans, allt frá fyrsta fundi þeirra. í starfi kirkjunnar var Pétur maður fólksins. Hann lét sig litlu varða stefnur eða kirkjupólitík. Hann hélt sínu striki og ég veit að leið hans lá að hjarta fólksins, þar sem hann sáði því sem skipti " hann mestu máli í lífinu. Hann notaði sín orð og sitt ritual og nefndi kirkjusiði og söng með sín- um nöfnum. Oft er gott að mega vitna í hans orð. Vita að þau gefa bros og gleði en eiga umfram allt heiðarleika og trú að leiðarljósi. Samverustundirnar í Húnaþingi eru óþrjótandi brunnur orða og atvika, sem gætu fyllt heila bók. Þar var engin lognmolla yfir hlut- unum og án efa eiga einhver atvik þaðan eftir að verða að þjóðsögum. Og þá væri enginn glaðari en Pét- -^ur. Hann helgaði Húnaþingi og Húnvetningum starfskrafta sína og þar þótti öllum vænt um hann. í hugum okkar, sem nutum leið- sagnar hans og vináttu mun hann lifa. Orð hans og kímni munu fylgja minningu hans. En ofar öllu mun í mínum huga lifa sá drengskapur |-j».sem prýddi hann. Einlæg vinátta og umhyggja, sem byggð var á sterkri og máttugri trú. Alla tíð var hann umvafinn ástríki og umönnun eiginkonu sinnar. Þannig var hann aldrei einn í starfi, því hún fylgdi honum ávallt. Nú síðast þegar þyngt hafði í lífi hans, vék Dómhildur ekki frá honum. Hún og synir þeirra lögðu hann á bænarörmum fram fyrir Drottinn, sem öllu ræður. Og nú vitum við að það hefur birt á ný í lífi sr. Péturs. Trú hans hefur leitt hann heim til Drottins. Einlægar samúðarkveðjur til Dómhildar, Jóns Halls og Péturs Ingjaldar og fjölskyldu og vina. Guð blessi minningu hins trúa og trygga vinar. Pálmi Matthíasson. Sr. Pétur Þ. Ingjaldsson er lát- inn. Þar fer af þessum heimi mað- ur sem setti lengi sterkan svip á mannlífið á Skagaströnd. Það er því tregi í mörgu hjarta og gamlar minningar eflast og skýrast að gildi með sérstökum hætti við þessi hinstu skil. Það er ekki ætlun mín að greina frá ættum sr. Péturs og tíunda ævistarf hans, heldur vil ég með einföldum orðum votta honum virðingu og þökk að leiðarlokum. Ég átti því láni að fagna að starfa með honum að nefndarstörfum um skeið og svo fóru áhugamál okkar saman varðandi ættfræði, þjóðleg- an fróðleik, bókmenntir og fleira. Fyrstu minningar mínar um Pétur eru frá unglingsárum mínum í skólanum á Skagaströnd. Eg var nokkuð uppreisnargjarn og ekki auðsveigður að þeim aga sem á þeim dögum þótti sjálfsagður í skóla. Sr. Pétur, sem var einn af kennurum mínum, ræddi þá eins- lega við mig á svo skynsamlegum nótum, að ég stilltist strax nokk- uð. Ekki var hann með beinar ávít- ur en sýndi mér þó fram á það að ég mætti að skaðlausu bæta hegð- un mína. Ekki hygg ég að nokkur annar hefði náð að tala mig til með svo áhrifaríkum hætti. Allt frá þeim degi bar ég sérstaka virðingu fyrir sr. Pétri og þótt ég væri stundum óþekkur við hann, þá þótti mér samt vænt um hann og hugsaði til hans með hlýju. Ég varð þess líka áskynja að honum var vel til mín og er þó mikil spurn- ing hvort ég hafi átt það skilið. Sr. Pétur var eftirminnilegur maður fyrir margra hluta sakir. Hann var af gamla skólanum, eins og stundum er sagt, en það felur meðal annars í sér að halda tryggð við þjóðlegar hefðir og vera sannur fulltrúi hinna traustu gilda sem fyrri kynslóðir hafa eftirlátið okkur í arf. Sr. Pétur var jafnan innilega frábitinn allri sýndarmennsku og kom ávallt til dyranna eins og hann var klæddur. Það mun mál allra sem kynntust honum að hann reyndist því betur sem kynnin urðu meiri. Ég veit að Skagstrendingar al- mennt munu taka undir það með mér, að sr. Pétur var vinsæll og vel metinn af sínum sóknarbörn- um. Sérstaklega var til þess tekið hvað hann var jafnan blátt áfram og hreinn og beinn í allri viðkynn- ingu. Kímnigáfu hafði sr. Pétur í ríkum mæli og orðheppinn var hann eins og ýmsar glettnar sögur um hann sanna best. ég vil með þessum orðum þakka sr. Pétri öll samskipti frá fyrstu tíð og megi góður Guð blessa þess- um aldna kennimanni hvíldina að verkalokum. Eitt er víst og það veit ég með sanni, að það verður lengi munað eftir sr. Pétri Þ. Ingj- aldssyni á Skagaströnd. Eftirlifandi eiginkqnu hans frú Dómhildi Jónsdóttur votta ég sam- úð mína svo og sonum þeirra og öðrum ástvinum. Rúnar Kristjánsson. SIGURÐUR BRANDSSON + Sigurður Brandsson fæddist í Ásbjarn- arhúsi í Ólafsvík 14. okt. 1917. Hann lést í St. Francisku- sspítala í Stykkis- hólmi 31. maí 1996, 78 ára að aldri. Foreldrar hans voru Brandur Sig- urðsson frá Lá í Eyrarsveit, f. 1890, ólst upp á Hall- bjarnareyri í sömu sveit og fórst með seglskútunni Valtý í ofsaveðri 28.-29. febr. 1920, og Scharlotta Jónsdóttir frá Hrísum í Fróðárhreppi, f. 19. mars 1897, d. 1. des. 1988. Hinn 8. maí 1948 kvæntist Sig- urður eftirlifandi eiginkonu sinni, Margréti Huldu Magnús- dóttur frá Tröð í Fróðár- hreppi, og hófu þau búskap í Trðð sama vor. Sigurður tók að sér sem f ósturson kornung- an son Margrétar, Birgi Vil- hjálmsson, f. 1. febr. 1944. Börn Signrðar og Margrétar eru: 1) Birgir Vilhjálmsson, sonur Margrétar og fósturson- ur Sigurðar. Hann er kvæntur Jónu Valdísi Táfjord. Þeirra börn eru Margrét Sigríður, Helga Bogey, Vilhjálmur, Árni og Magnús. 2) Brandur, bif- vélavirki, f. 9. sept. 1947, kvæntur Áslaugu Bjarnadótt- ur, búa í Garðabæ. Börn þeirra eru: Heba og Guðjón. 3) Ragn- heiður Magnea, f. 28. apr. 1949, býr í Gautaborg, gift Gunnlaugi Jónassyni. Þeirra börn: Jónas, Sigurður Axel og Kolbrún Lilja Tores. 4) Ingólf- Þegar ég fyrir mörgum árum átti erindi í Hróa hf. til lagf æringa ýmissa sem oft kom fyrir, hófust kynni með okkur Sigurði Brands- syni. Maður tók strax eftir þessum háa, granna og lítið eitt lotna manni. Oftar en ekki læddi hann að manni vísukorni eða þá ein- hverri sögu, kannski aftan úr heiðni, nú eða þá glænýrri, það skipti engu, hann var jafnvel heima í þessu öllu saman hvort sem það var aftan úr kambríum eða tertíer eða þá síðan í gær. Hann Siggi okkar Brands var einn af þessum íslensku alþýðumönnum sem hefðu sómt sér vel meðal lærðra, bæði skarpgreindur, vel lesinn og mér liggur við að segja afbrigðilega minnugur. En trúlega hefur hinn harði skóli Iífsins sett honum ungum þær skorður er ekki var unnt að komast undan. En jafnt fyrir því var hann undra- vel að sér í hvers kyns fræðum, svo sem fornsögum, sagnfræði og síðast en ekki síst jarðfræði ís- lands og jarðarinnar allrar ef því var að skipta. Hann þekkti þetta allt saman eins og sína eigin vasa. Það var unun að hlusta á hann segja frá ferðum sínum og Margrétar nú í seinni tíð, bæði til Svíþjóðar og suður um Evrópu. Þar fékk maður að vita flest bæði um lönd og þjóðir. Löngu liðnir atburðir og fólk varð Ijóslifandi í frásögu hans og kónga og drottn- ingar framtíðarinnar talaði hann um eins og nágrannar væru úr næstu húsum, á meðan maður sötraði kaffið hennar Möggu í eld- húsinu á Gimli. Snemma á áttunda áratugnum gekk Sigurður í Rotaryklúbb okk- ar Ólsara og gjörðist fljótt hinn vaskasti liðsmaður. Ósjaldan þeg- ar efni vantaði á fundum flutti hann okkur ýmsan fróðleik eða þá kvæði sem hann kunni ur Jón, f. 9. apr. 1950, býr í Hafn- arfirði, kvæntur Sigríði Öldu Hrólfsdóttur. Þau eiga ekki saman börn. Börn Ingólfs frá fyrra sambýli: Eiríkur Aron, Eyr- ún Osp, Eyjólfur Gestur og Guð- mundur Björn. 5) Kolbrún, f. 25. apr. 1953, d. 23. des. 1985. Hún giftist Steinþóri Sigurðs- syni. Börn þeirra: Rafn og Charlotta Björk. 6) Valgerður, f. 2. mars 1958, býr í Gautaborg, gift Bo-Ingmar Larson. Þeirra börn: Björn Jóel og Eiríkur Kristján. Sig- urður og Margrét stunduðu búskap í Fögruhlíð. Hann vann utan heimilis á vetrarvertíðum við saltfiskverkun hjá ;" Víg- lundi Jónssyni í Hróa í Ólafs- vík frá 1950. Haustið 1968 brugðujþau hjónin búi og flutt- ust til Olafsvikur þar sem þau eignuðust gott og fallegt heim- ili. Sigurður vann áfram í Hróa hf. við fiskvinnslu og síð- ustu árin þar sem aðstoðar- verks^óri. Hann lét þar af störfum 1986. Síðustu ár starf- sævinnar, eða frá 1986 til 1990, vann hann sem gæslu- maður á næturvöktum á Elli- og dvalarheimilinu Jaðri í Ól- afsvík. Útför Sigurðar verður gerð frá Ólafsvíkurkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14. Jarðsett verður í Brimils- vallakirkjugarði í Fróðár- hreppi. ógrynni af og allt utanbókar og oftast óundirbúið. Að lokinni langri og farsælli veru í klúbbn- um okkar er hans nú sárt sakn- að og verður lengi enn. Jafn- framt munum við ylja okkur við minningarnar um góðan félaga. Þeir sem eru svo lánsamir í lif- anda Iífi að lifa þannig að þeirra sé minnst með hlýju, gleði og þakklæti fyrir samfylgdina hafa svo sannariega til einhvers dval- ist hérna í táradalnum. Hann Siggi Brands var sko ábyggilega einn af þeirra. Þau hjónin Sigurður og Mar- grét máttu taka æði erfiðan slag núna þegar árin færðust yfir, bæði heilsubrest hennar og síðar hans og ekki hvað síst ótímabær- an missi ástkærrar dóttur er lést í blóma lífsins. En þau stóð- ust • þessar raunir með stakri prýði. Samt hlaut að koma að því að eitthvað yrði undan að láta, því eins og í sálminum seg- ir: „Þegar að kallið kemur, kaupir sig enginn frá." Nú er vinur okkar Sigurður Guðs á vegu genginn en eftir sitja syrgj- andi ættingjar sem ég bið guðs blessunar í sorg þeirra og sökn- uði. En hjá okkur vakir minning- in um þennan góða dreng, Sig- urð Brandsson. Jón Arngrímsson. Mig langar með nokkrum orð- um að minnast góðs og trausts vinar, Sigurðar Brandssonar, sem nú hefur lokið lífsgöngu sinni. " Heiðursmanninum Sigurði Brandssyni og hans ágætu eigin- konu Margréti kynntumst við hjónin fljótlega eftir að við flutt- umst vestur til Ólafsvíkur í byrjiin árs 1975. Þau rúmlega þrettán ár sem við bjuggum í Ólafsvík vorum við þess aðnjótandi að eiga þau bæði að sem frábæra nágranna og trausta og góða vinL Kynni mín af Sigurði efldust strax haustið 1975 er ég varð fé- lagi í Rotaryklúbbi Olafsvíkur, en þar var Sigurður fyrir sem afar virkur félagi. Saman störf- uðum við Sigurður í stjórn klúbbsins 1978-1979, hann sem forseti og ég sem ritari. Þá komst ég að því hvílíkur hafsjór Sigurður var af fróðleik, sérlega um jarðfræði og sögu svo ekki sé minnst á bókmenntir og þá sérlega ljóðlist. Minni hans og næmleiki á allt er þessi svið varðaði var óbrigðult. Hann festi sér auðveldlega í minni allan fróðleik, sem hann komst yfir. Þekking hans á jarðfræði og jarðsögu var slík að ætla mátti að um langskólagenginn vísinda- mann væri að ræða. Sigurður var afbragðs gáfum gæddur. Hann hafði gott vald á íslenskri tungu og hann átti auð- velt með að setja saman stökur og kvæði sem oft einkenndust af græskulausri kímni. Þó að Sigurð- ur væri ekki langskólagenginn maður var hann með afbrigðum vel sjálfmenntaður, enda sílesandi og stöðugt íhugandi hin flóknustu mál. Þannig bjó Sigurður yfir mikl- um þroska og lífsreynslu. Ég er ekki í vafa um, að Sigurður hefði getað orðið mikill fræðimaður og vísindamaður, ef hann hefðí átt kost á skólanámi, en eins og hjá svo mörgum af hans kynslóð var lífsbaráttan hörð og Sigurður þurfti ungur að leggja sitt af mörkum. Starfvettvangur hans var í byrjun búskapur og sjósókn og síðar störf við fiskvinnslu. Ég veit að Sigurður gekk að öllum störfum af miklu æðruleysi. Það lýsir Sigurði vel, að eitt sinn er ég innti hann eftir því hvort honum leiddust ekki einhæf og vélræn störf. Því svaraði Sigurður neit- andi, því við slík störf hefði hann tóm til að láta hugann reika um hugðarefni sín á meðan. Síðustu starfsárin sín vann Sigurður við næturvörslu og aðhlynningu á Dvalarheimili aldraðra í Ólafsvík og fórst það starf vel úr hendi eins og öll önnur. Eins og við öll önnur störf sýndi hann þar mjkinn dugnað og samviskusemi. í því starfi kom einnig mjög vel fram hve hlýr og mannlegur Sigurður var í samskiptum við aðra. í því starfi kom sér líka einkar vel hve jafnlyndur og geðprúður Siggi var. Undir niðri bjó þó mikil festa og rík en öguð skaphöfn. Við hjónin og fjölskylda okkar höfum átt margar ánægjustundir með Sigga og Möggu og þeirra fjölskyldu. Þá sýndu þau öldruðum föður mínum einstaka ræktarsemi þegar hann kom í heimsóknir „vest- ur" með því að bjóða honum til sín í kaffi og kökur og skemmtilegt spjall. Ekki ósjaldan skrapp lfka Siggi yfir götuna til að spjalla við föður minn. Sömu vinsemd og rækt- arsemi sýndu þau einnig tengdafor- eldrum mínum. Fyrir þetta verðum við ævinlega þakklát og getum aldr- ei nógsamlega þakkað. Síðustu árin eftir að við fluttum suður á ný fækkaði samfundum eðlilega. Við áttum þó saman ánægjulegar samverustundir á síðasta ári bæði hér syðra á okkar heimili og eins fyrir vestan á heim- ili Sigga og Möggu. Fyrir þessa samfundi viljum við sérstaklega þakka nú. Við munum sakna þess mikið að fá ekki lengur að heyra í vini okkar Sigga Brands og það verður dauflegra að koma til Ólafsvíkur en áður. Að leiðarlokum vil ég fyrir hönd okkar Siggu þakka vini okkar kærlega fyrir ánægjulega samfylgd og biðjum góðan guð að blessa minningu hans. Möggu og öllum ættingjum færum við inni- legar samúðarkveðjur og erum þess fullviss að minningarnar um góðan dreng munu styrkja þau í sorginni. Kristófer Þorleifsson. 4
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.