Morgunblaðið - 24.11.1996, Side 14

Aréttum
stað
Hljómsveitin Todmobile, sem var ein helsta
öðlingssveit landsins í upphafí þessa áratug-
ar tók upp þráðinn fyrir skemmstu. Ami
Matthíasson brá sér bæjarleið, hlýddi á tón-
leika í Félagsbíói í Keflavík og komst að
því að enn stendur Todmobile fyrir sínu.
TODMOBILE er ein helsta
öðlingssveit þessa ára-
tugar og þótti mörgum
sem hún væri að hætta
á hátindi frægðarinnar þegar liðs-
menn lýstu því yfir að hljómsveitin
væri hætt störfum í bili fyrir þrem-
ur árum. Þá kom út breiðskífan
Spillt, sem seldist afskaplega vel,
en eftir það tóku liðsmenn Todmo-
bile að fást við sitthvað annað og
ekki allt tónlistarkyns. Þau Andrea
Gylfadóttir, Eyþór Arnalds og Þor-
valdur Bjarni Þorvaldsson lýstu því
þó aldrei yfir að hljómsveitin væri
hætt fyrir fullt og allt og fyrir
skemmstu tóku þau Andrea og
Þorvaldur upp þráðinn og tóku til
við tónleikahald og plötuútgáfu að
nýju undir nafninu Todmobile.
Aðal Todmobile var að margra
mati tónleikahald sveitarinnar; hún
þótti með fádæmum líflegtónleika-
sveit og vel spilandi, ekki síst eftir
að komnir voru í sveitina Kjartan
> Valdimarsson, Eiður Arnarson og
Matthías Hemstock, og með þann
[ mannskap lagði Todmobile af stað
í tónleikaför fyrir skemmstu, sem
, nær hápunkti í þarnæstu viku, á
tónleikum í íslensku óperunni.
' Eyþór Arnalds er þó ekki með, því
hann hefur sitthvað annað að gera,
. tölvustúss og svo er hann í ann-
; arri hljómsveit, Bong Móeiðar Jún-
íusdóttur. Maður kemur í manns
stað og Vilhjálmur Goði hefur tek-
;; ið stöðu Eyþórs á sviðinu, syngur
| og leikur á gítar, og á tónleikum
í Todmobile í Félagsbíói í Keflavík
j mátti heyra að hann fellur vel inn
( í hópinn, hvort sem hann er að
leggja Þorvaldi Bjarna lið við gítar-
j leik, eða syngja ýmist með Andreu
!i eða einn. Það má og heyra á sveit-
j inni að hún er til alls vís, hrynpar-
j ið Eiður og Matthías eins og sam-
| vaxnir tvíburar og hefur farið veru-
lega fram í fríinu og Kjartan Valdi-
marsson er fimur á hljómborðin
eftir því sem við á. Þorvaldur
Bjarni stýrir sveitinni eins og her-
foringi og Andrea syngur eins og
engill að vanda. Gömlu lögin eru
eins og kærir kunningjar sem ekki
hafa sést svo árum skiptir, hafa
bætt við sig dýpt og þunga með
árunum, en nýju lögin eiga vel
heima þar innanum, eins og rök-
rétt framhald jöfnunnar sem er
Todmobile, reikningsdæmi sem
gengur upp á pí.
Sívaxandi spenna
Þorvaldur Bjarni Þorvaldsson
segir að liðsmenn hafi talið hljóm-
sveitina hætta á sínum tíma og
fundist sem þau þijú ættu ekki
eftir að taka upp saman aftur.
„Við höfum þó alltaf hist og farið
vel á með okkur, þannig að það
var var sívaxandi spenna fyrir því
að gera eitthvað saman þótt við
værum á fullu í ólíkum verkefn-
um,“ segir hann, en aukinheldur
sem Eyþór var starfandi í hljóm-
sveit Móeiðar voru þau Þorvaldur
og Andrea dúettinn Tweety, sem
helgaði sig taktvissu poppi og
danstónlist. Þorvaldur segir að þau
hafi fljótt komist á snoðir um það
að Tweety gæti ekki fullnægt þörf-
inni fyrir að troða upp á tónleikum,
því tónlistin var þeirrar gerðar
þótt dansvæn væri.
„Á endanum ákváðum við því
að fara af stað og smíða tónlist
nákvæmlega eins og okkur langaði
til, ekki að byrja að taka upp með
einhveijum formerkjum," segir
Þorvaldur Bjarni og bætir við að
svo hafi farið sem hefði kannski
mátt sjá fyrir að lögin sóru sig
strax í ætt við það sem þau höfðu
áður gert, enda hafi þau Andrea
jafnan samið lungann af tónlist
Todmobile. „Við hóuðum saman
gömlum félögum, þar á meðal
Eyþóri Arnalds, og menn voru
sammála um það að tónlistin benti
eindregið til þess að þar færi
Todmobile og með það fyrir augum
héldum við áfram vinnunni. Það
kom þó snemma í ljós að Eyþór
gæti ekki verið með okkur vegna
anna við annað. Þegar við ætluðum
að fara af stað í spilamennsku, sem
var einn helsti þátturinn í þessari
ákvörðun, vantaði okkur því mann
og helst ungan mann sem væri
ekki búinn að vera of lengi í hljóm-
sveitarstússi,“ segir Þorvaldur og
skýrir það sem svo að sá sem lengi
hafi starfað hefði komið inn í
hljómsveitina með alls kyns
reynslu og fyrirfram gefnar hug-
myndir í farteskinu og það hefðu
þau ekki viljað. Kjartan Valdimars-
son hafi stungið upp á Vilhjálmi
Goða „og hann féll strax vel inn
í hópinn. Hann á líka eftir að kom-
ast enn betur inn, því við hyggj-
umst taka inn á dagskrána nýtt
lag sem hann syngur," segir Þor-
valdur Bjami og bætir við að þau
Andrea hugsi sér gott til glóðarinn-
ar að vinna frekar með Vilhjálmi,
bæði sé hann fyrirtaks tónlistar-
maður og svo hitt að hann beri
með sér ferska strauma inn í hljóm-
sveitina.
Ekkert annað kom
til greina
Þorvaldur Bjami segir að eftir
að menn hefðu heyrt hvert stefndi
hafi ekkert annað komið til greina
en að halda áfram undir nafni
Todmobile, því bæði var að allir
þekktu nafnið og svo hitt að þeim
leið best að starfa undir því. „það
em einhveijir töfrar í því nafni“.
„Það kom til tals þegar við vorum
að fara af stað að stofna jafnvel
nýja hljómsveit undir allt öðm
nafni, en það hefði verið kjána-
legt. Það greiddu allir Todmobile
sitt atkvæði og síðan hefur þetta
rúllað áfram.“
Eins og getið er í upphafi er
tónleikahald eitt aðal Todmobile
og Þorvaldur Bjarni segir að það
hafí gengið vonum framar á þess-
ari tónleikaferð sveitarinnar og
hápunktur hennar verður tónleikar
í Islensku óperunni 5. desember.
Eftir að tónleikastússinu lýkur tek-
ur sveitin upp þráðinn í ballahaldi
þar sem frá var horfið fyrir löngu
og hann segir að vel hafi gengið
að bóka hljómsveitina á böll, betur
en nokkru sinni í sögu hennar.
„Það er því ljóst að við eigum eft-
ir að halda áfram á meðan svo vel
gengur, þó upphaflega höfum við
aðeins stefnt að áramótum," segir
hann og bætir við að aðsókn að
tónleikum sveitarinnar, sem jafnan
em haldnir í miðri viku víða um
land, sé betri nú en þau hafi áður
kynnst.
Todmobile var brautryðjandi í
dansstraumum inn í íslenska dæg-
urtónlist á sinni tíð og var einnig
meðal fyrstu sveita sem nýttu sér
tölvutækni við upptökur og útsetn-
ingar þó hún sé rokksveit í eðli
sínu. Þannig hefur henni og miðað
áfram og Þorvaldur Bjarni segir
plötuna nýju, Perlur og svín, eðli-
legt framhald á þeirri þróun, tón-
listarlega og tæknilega, „Við höf-
um vissulega tekið inn meiri tækni
eins og heyra má og í lagasmíðum
hefur þróunin verið sú að við erum
nægjusamari sem má líklega skrifa
á að við höfum reynt sitthvað í
fríinu og unnið við ólíkar gerðir
tónlistar hvert í sínu lagi. A síð-
ustu sex plötum sem við höfum
unnið saman höfum við gert alls-
kyns tilraunir með stefnur og
strauma, tæki og tól og má segja
að á Perlum og svínum höfum við
náð ákveðinni niðurstöðu í bili, en
á næstu plötu eigum við örugglega
eftir að prófa okkur áfram með
eitthvað nýtt. Fyrri plötur áttu það
til að vera ósamstæðar og á þeim
rákust saman ólíkir straumar en á
þessari plötu er stíllinn samfelldari
en oft áður; það fer ekki á milli
mála að þetta er Todmobile-plata,“
segir Þorvaldur Barni að lokum
og bætir við að líkega hafí aldrei
verið eins jákvæður andi í Todmo-
bile, aukinheldur sem þau séu af-
skaplega sátt á þessum stað í tón-
listinni.
»