Morgunblaðið - 14.07.1998, Blaðsíða 31

30 ÞRIÐJUDAGUR 14. JÚLÍ 1998
MORGUNBLAÐIÐ
MORGUNBLAÐIÐ
pJí>r$mmMíil>il>
STOFNAÐ 1913
ÚTGEFANDI: Árvakur hf., Reykjavík.
FRAMKVÆMDASTJÓRI: Hallgrímur B. Geirsson.
RITSTJÓRAR: Matthías Johannessen,
Styrmir Gunnarsson.
SEINT LINNIR
MORÐUMÁ
N ORÐUR-ÍRL ANDI
IRAR og Bretar eru harmi slegnir vegpa hryllilegra
morða er framin voru í Belfast á Norður-írlandi aðfara-
nótt sunnudagsins. Þá fórust þrír bræður, allir innan við
tíu ára gamlir, í eldsvoða sem kom upp er bensínsprengju
var varpað inn um glugga á heimili þeirra, þar sem
drengirnir sváfu. Móðir drengjanna var kaþólsk en faðir
þeirra mótmælendatrúar.
Lögreglan í bænum Carnany við Ballymoney í Antrim-
sýslu sagði að um „viðbjóðslegt morð væri að ræða, sem
rekja mætti til ofbeldisverka og trúardeilna í landinu“.
Ennfremur rannsakar lögreglan morð á ungum manni í
Belfast, sem framið var um helgina.
Atburðirnir á Norður-írlandi að undanförnu sýna,
hversu viðkvæmt það friðarsamkomulag er, sem gert var
fyrir skömmu. í hvorum tveggja herbúðunum eru hat-
rammir andstæðingar þessara friðarsamninga, sem eru
staðráðnir í að spilla því samkomulagi og efna til átaka á
ný. Mikill meirihluti Norður-íra hefur hins vegar sam-
þykkt þessa samninga í þjóðaratkvæðagreiðslu. í kjölfar
þess hafa farið fram kosningar til þings Norður-írlands og
mynduð hefur verið heimastjórn þar, sem skipuð er full-
trúum beggja fylkinga.
Til þess má ekki koma, að þeir hörmulegu atburðir, sem
nú hafa orðið, verði til þess að öfgamenn á báða bóga nái
undirtökunum. Þvert á móti er vonandi að allur almenn-
ingur á Norður-írlandi sýni 1 verki fyrirlitningu sína á
þeim, sem vilja spilla friðnum. írar mega ekki hverfa til
baka til þess sem var. I því er engin framtíð.
AÐGERÐIR LÖGREGLU
GEGN AGALEYSINU
AÐ UNDANFÖRNU hefur lögiæglan í Reykjavík tekið
harðar en áður á ýmsum „smærri“ afbrotum, á borð
við brot á reglum um útivistartíma unglinga, veggjakrot
og þvaglát á almannafæri. Líkt og kemur fram í viðtali í
sunnudagsblaði Morgunblaðsins við Karl Steinar Valsson
aðstoðaryfirlögregluþjón eru þessar nýju áherzlur til þess
fallnar að snúa við þróun í átt til aukins agaleysis í samfé-
laginu.
Eins og Karl Steinar bendir á vex þanþol almennings
gagnvart afbrotum af þessu tagi smátt og smátt ef ekki er
tekið á þeim. Þá er hættan sú að „umburðarlyndið“ gagn-
vart stærri og alvarlegri brotum fari jafnframt vaxandi
með tímanum. Jafnframt er sá, sem kemst upp með lítið
brot, líklegur til að halda þá sínu striki og fikra sig áfram í
alvarlegri afbrot. Það er því nauðsynlegt að grípa í
taumana áður en það er of seint; segja má um átak lög-
reglunnar nú að það hafi ekki verið seinna vænna.
I viðtalinu við Karl Steinar er meðal annars fjallað um
ástandið í miðborg Reykjavíkur um helgar, sem yfirvöld
hafa lengi staðið ráðþrota frammi fyrir. I máli aðstoðaryf-
irlögregluþjónsins kemur í fyrsta lagi fram að á næstunni
verði settar upp eftirlitsmyndavélar í miðborginni til að
auðvelda lögiæglu að afla sönnunargagna í t.d. líkamsárás-
armálum. Vissulega verður að fara varlega með gögn af
þessu tagi til þess að þrengja ekki að einkalífi manna, en
hitt er ljóst að til einhverra aðgerða verður að grípa til að
vernda öryggi hins almenna borgara. í öðru lagi fjallar
Karl Steinar um nauðsyn þess að lögregla hafi skýrari
heimildir til að taka á ölvun á almannafæri. Þetta er atriði,
sem löggjafinn mætti gjarnan taka til skoðunar. I þriðja
lagi segir Karl Steinar þörf á að gera átak til þess að regl-
ur um útivistartíma unglinga séu virtar. Taka má undir að
ekkert vit sé í því að 13-14 ára börn séu á ferli að nóttu til,
jafnvel undir áhrifum áfengis. í þessu máli verða foreldrar
auðvitað að axla ábyrgðina og átta sig á því, hvað er börn-
um þeirra fyrir beztu.
Loks gagnrýnir Karl Steinar Valsson fjölmiðla fyrir að
segja fremur fréttir af ótíðindum en jákvæðar fréttir af
lögreglumálum. Sjálfsagt er að hlusta á þá gagnrýni. Það,
sem er til fyrirmyndar, á jafnt skilið að fá umfjöllun og
það, sem aflaga fer.
Norska strandgæzlan sleppti rússneskum togara sem var tekinn á Svalbarðasvæðinu
Utanríkisráð-
herra segir
Norðmenn mis-
muna ríkjum
Halldór Ásgrímsson sakar norsk yfírvöld um
að mismuna fískiskipum sem veiða á Sval-
barðasvæðinu í trássi við norskar reglur, eft-
ir því frá hvaða ríki þau koma. Olafur Þ.
Stephensen fjallar um töku rússnesks tog-
ara, sem norska strandgæzlan sleppti, ólíkt
því sem gerðist er íslenzk fískiskip voru tek-
in á Svalbarðasvæðinu fyrir fjórum árum.
ALLDÓR Ásgrímsson ut-
anríkisráðherra segir að
sú ákvörðun norsku
strandgæzlunnar að
sleppa í gær rússneskum togara,
sem tekinn var fyrir meintar ólög-
legar veiðar á Svalbarðasvæðinu að-
faranótt sunnudags, sýni án vafa að
fískiskip fái mismunandi meðferð
hjá norskum yfirvöldum eftir því frá
hvaða ríki þau séu. Fyrir fjórum ár-
um voru tveir íslenzkir togarar tekn-
ir á Svalbarðasvæðinu og voru skip-
stjórar og útgerðir dæmd í háar
sektir og upptöku afla og veiðar-
færa.
Þrjátíu og tveir rússneskir togar-
ar voru um helgina að þorsk- og ýsu-
veiðum á fiskvemdarsvæðinu við
Svalbarða nánar tiltekið vestur af
Bjarnarey, í trássi við bann norskra
stjómvalda við veiðum á svæðinu
vegna mikils smáfisks í afia. Norska
strandgæzlan tók einn togarann,
Novokujbysévsk, aðfaranótt sunnu-
dags og dró hann áleiðis til hafnar í
Tromsp. Norsk stjórnvöld, utanrík-
isráðuneytið, varnaiTnálaráðuneytið
og yfirvöld sjávaiútvegsmála, áttu á
sunnudag og fram undir morgun á
mánudag fjölda samtala við rúss-
nesk stjórnvöld, einkum með milli-
göngu rússneska sendiráðsins í Ósló,
með þeim árangri að togaramir
sigldu allir út af Svalbarðasvæðinu í
gærmorgun, gegn því að strand-
gæzlan sleppti Novokujbysévsk.
Rússar hafa aldrei viðurkennt
formlega rétt Noregs til að stjórna
fiskveiðum á verndarsvæðinu við
Svalbarða. Þann rétt viðurkennir
raunar aðeins Finnland. Rússneskir
togaraskipstjórar hafa hins vegar til
þessa farið eftir fyrirmælum
norskra stjórnvalda og er þetta í
fyrsta sinn sem þeir óhlýðnast. Ekki
hefur rússneskur togari heldur verið
tekinn áður á Svalbarðasvæðinu. I
norskum fjölmiðlum í gær kemur
fram að óljóst sé hvort atburðimir á
Svalbarðasvæðinu um helgina feli í
sér stefnubreytingu í þessu máli af
Rússlands hálfu.
Teknir og dæmdir þrátt fyrir
mótmæli íslenzkra stjórnvalda
ísland viðurkennir ekki yfirráð
Noregs á Svalbarðasvæðinu frekar en
Rússland. I september 1994 voiu
tveir togarar í eigu Islendinga, Björg-
úlfur EA og Óttar Birting, sem skráð-
ur var í Panama, teknir á fiskvemdar-
svæðinu, þar sem þeir voiu að veiðum
ásamt fleiri íslenzkum skipum, og
dregnh’ til hafnar í Tromsp. Islenzk
stjómvöld andmæltu þessum aðgerð-
um norsku strandgæzlunnar sem
ólögmætum, en útgerðir og skipstjór-
ar voru ákærð og síðar dæmd til
greiðslu sekta og upptöku afla og
veiðarfæra, bæði í héraðsdómi og í
Hæstarétti Noregs. Alls þurfti útgerð
Björgúlfs að greiða 11,7 milljónir
króna og útgerð Óttars Birting 11,5
milljónir. Þóttu sektimar óvenjuháar
miðað við það, sem gerist í Noregi.
Eftir töku skipanna tveggja hafa ís-
lenzk skip haldið sig írá þorskveiðum
á Svalbarðasvæðinu.
Ingvard Havnen, talsmaður
norska utanríkisráðuneytisins, sagð-
ist í samtali við Morgunblaðið í gær
ekki telja að málsmeðferðin gagn-
vart íslenzku skipunum fyrir fjórum
árum hefði verið önnur en gagnvart
rússneska togaranum í gær. „Jafnt
þegar íslenzkir togarar og skip frá
öðrum ríkjum eiga í hlut, höfum við
haft diplómatískt ftumkvæði af
ýmsu tagi þegar erlendir togarar
hafa ekki farið eftir fyrirmælum
norsku strandgæzlunnar, með það
fyrir augum að yfirvöld í viðkomandi
landi hefðu áhrif til að togarar þess
yfírgæfu svæði, sem er undir norskri
fiskveiðistjórn," segir Havnen.
„Þetta gerðist einnig í þessu máli;
það vora diplómatísk samtöl milli
norskra og rússneskra yfirvalda og í
þeim samtölum var lagt til grund-
vallar að hætt yrði að draga rúss-
neska skipið um leið og öll hin hefðu
hætt veiðum og yfirgefið lokaða
svæðið. Strandgæzlan tilkynnti töku
togarans með venjulegum hætti til
saksóknara, en í ljósi þess að norsk
og rússnesk stjórnvöld náðu sam-
komulagi um friðsamlega lausn, tók
saksóknari sjálfstæða ákvörðun um
að láta málið niður falla.“
Aðspurður hvort hann telji rúss-
nesk stjómvöld hafa verið samvinnu-
þýðari í þessu máli en íslenzk stjórn-
völd hafa verið í sambærilegum mál-
um, segist Havnen ekki vilja tjá sig
um það. ,Af Rússlands hálfu gerðist
það að stjórnvöld beittu sér fyrir því
að öll rússnesku skipin hættu veiðum
og sigldu burt af svæðinu. Af okkar
hálfu var að sjálfsögðu mikilvægt að
tryggja að norsk fiskveiðistjórn væri
virt og að skipin hættu veiðum jafn-
skjótt og unnt væri,“ segir talsmað-
urinn.
Enginn vafi
á mismunun
„Það er enginn vafi á að hér er
um mismunandi meðferð á ríkjum
að ræða,“ sagði Halldór Ásgrímsson
utanríkisráðherra í samtali við
Morgunblaðið. „Við höfum ekki við-
urkennt þetta svokallaða verndar-
svæði við Svalbarða. Það hafa Rúss-
ar ekki gert heldur og í raun ekkert
annað fiskveiðiríki. Norðmenn hafa
reynt mjög mikið til að fá slíka við-
urkenningu. Á sínum tíma lágu fyrir
drög að samningi við Kanada þar
um, en sá samningur hefur ekki ver-
ið staðfestur þannig að i reynd við-
urkennir engin þjóð, sem hagsmuna
á að gæta, yfirráðarétt Norðmanna
á þessu svæði. Við munum fylgjast
vel með framvindu þessa máls á
næstunni og það verður mjög fróð-
legt að sjá hvernig það þróast.“
Ráðherrann segir að norsk
stjórnvöld hafi, þegar íslenzk skip
hafa verið tekin á svæðum þar sem
Norðmenn geri tilkall til yfirráða,
sagt íslenzkum yfii’völdum að yfir-
völd hafi ekki afskipti af töku skip-
anna; varðskipin séu að framfylgja
reglum og séu óháð fyrirskipunum
úr landi. „I þessu tilviki er enginn
vafi á að þar er blaðinu snúið við,“
segir Halldór.
Hann segir að þegar Björgúlfur og
Óttar Birting hafi verið teknir á
Svalbarðasvæðinu hafi norsk stjórn-
völd ekki reynt að fá íslenzk stjórn-
völd til að grípa í taumana. „Það var
ekkert diplómatískt frumkvæði af
hálfu Norðmanna og tók mjög lang-
an tíma að koma á nauðsynlegu
diplómatísku sambandi. Þegar við
höfðum samband við norska ráða-
menn höfðu þeir ekki einu sinni verið
upplýstir um málið. Einhverra hluta
vegna hefur strandgæzlan talið það
nauðsynlegt í þessu tilviki," segir
Halldór.
Enn stefnt að
Smugufundi
í síðasta mánuði ræddu Halldór og
Jevgení Prímakov, rússneskur
starfsbróðir hans, um að reyna að
koma á, fyrir miðjan þennan mánuð,
þríhliða fundi embættismanna Is-
lands, Noregs og Rússlands um veið-
ar íslenzkra skipa í Smugunni. Hall-
dór segir að enn hafi ekki tekizt að
finna dagsetningu sem henti öllum.
Samkvæmt upplýsingum Morgun-
blaðsins eru íslenzkir útgerðarmenn
teknir að hugsa sér til hreyfings og
ekki er ólíklegt að einhver skip leggi
af stað í Smuguna í næstu viku.
Smugan er alþjóðlegt hafsvæði og
réttarstaða hennar önnur en Sval-
barðasvæðisins.
Blaðið Nordlys segir töku íslenzkra
skipa frávik frá stefnu N oregs
NORSKA dagblaðið Nordlys,
sem gefið er út í Tromse, segir í
grein, sem birtist í dag, að að-
gerðir norskra yfirvalda gegn ís-
lenzkum togurum á Svalbarða-
svæðinu fyrir fjórum árum hafi
verið undantekning frá þeirri
annars varfærnu stefnu, sem
fylgl hafi verið varðandi fisk-
veiðisljórn á svæðinu.
í grein Nordlys segir að mis-
munandi meðferð á málum ís-
lenzku skipanna og þess rúss-
neska nú veki þá spurningu,
hvort Noregur framfylgi reglum
um fiskvernd við Svalbarða í
samræmi við þá mikilvægu reglu
Svalbarðasáttmálans að mis-
muna ekki ríkjum.
Þá segir í grein blaðsins að
smáfískadráp á lokuðu svæði,
sem rússnesku skipin gerðust
sek um, gefí tilefni til hárra sekt-
argreiðslna.
Lausn málsins sé því bæði hag-
stæð fyrir útgerð togarans
Novokujbysévsk og fyrir norsk
sljórnvöld, sem losni við að þurfa
að láta reyna á rétt Noregs til að
stjórna fiskveiðum á Svalbarða-
svæðinu. Norsk stjórnvöld vilji
forðast alþjóðlegt dómsmál, þar
sem réttarstaða þeirra á Sval-
barðasvæðinu sé veik.
Milljónascktir þá
sloppið við ákæru nú
Blaðið segir að Rússar hafi ekki
viðurkennt fiskverndarsvæðið og
þær reglur, sem Norðmenn hafi
sett þar. Rússnesk skip hafi hins
vegar yfirleitt virt þessar reglur,
auk
þess sem norsk stjómvöld hafi
fylgt afar varfærinni stefnu varð-
andi töku skipa á svæðinu. Evr-
ópusambandið hafi ekki heldur
viðurkennt fiskveradarsvæðið og
spænskir togarar hafi látið á það
reyna hvort þeir yrðu teknir.
Norsk stjórnvöld hafi ekki farið
þá leið að taka togarana og lög-
sækja útgerðirnar, heldur hafí
málin verið leyst eftir pólitískum
leiðum. „Undantekningin frá
þessari varfærau norsku stefnu
var árið 1994,“ segir Nordlys. „Þá
brást Noregur við ímáli togar-
anna Björgúlfs og Óttars Birting
með sektum og upptöku eigna
sem nemur milljónum króna.
Nú sleppur rússneskur togari,
sem hafði verið tekinn, við
ákæru.“
ÞRIÐJUDAGUR 14. JÚLÍ 1998 31
. ■■■■ —■y —■■■■■■■■■
Þrír drengir myrtir á Norður-Irlandi á óhugnanlegan hátt
KAÞÓLSKIR íbúar Lower Ormeau-götunnar í Belfast veifuðu svörtum flöggum í þögulum mótmælum sinutn gegn
göngu Óraníureglunnar um hverfi þeirra í gær.
Reuters
Áfall fyrir alla sem héldu
frið handan hornsins
Óhugnanleg morð á þremur ungum drengj-
um í bænum Ballymoney á N-Irlandi aðfara-
______nótt sunnudags hafa hvarvetna____
verið fordæmd, segir Davíð Logi Sigurðs-
-----------------7---------------------
son, en fulltrúar Oraníureglunnar í Porta-
down neita enn að hætta mótmælum
sínum við Drumcree.
DRENGIRNIR þrír, Ri-
chard, Mark og Jason Qu-
inn voru á aldrinum 8-10
ára og brunnu inni á heim-
ili sínu eftir að öfgasinnaðir sam-
bandssinnar fleygðu bensínsprengju
inn í húsið. Vitni segjast hafa heyrt
elsta drenginn hrópa á hjálp inni í al-
elda húsinu en ekki reyndist unnt að
bjarga þeim. Móðir barnanna, sem
er kaþólsk, og sambýlismaður henn-
ar, sem er mótmælandi, komust hins
vegar heilu og höldnu út úr húsinu
en bíður nú það erfiða verk að fylgja
ástvinum sínum til grafar. Ljóst þyk-
ir að það eina sem drengirnir þrír
höfðu unnið sér til saka var að vera
fæddir til kaþólskrar trúar.
Segja má að myrkustu martraðir
íbúa N-írlands hafi ræst er fregnir
af morðunum spurðust út snemma á
sunnudag. Eftir að mótmæli sam-
bandssinna við Drumcree, vegna
þess að þeir fengu ekki að ganga
fylktu liði niður í gegnum hverfi
kaþólikka við Garvaghy-veg í
Portadown, breyttust í blóðugar
óeirðir seint í síðustu viku óttuðust
menn mjög að einhver myndi á end-
anum tapa lífi sínu. Sú spenna sem
var að magnast alla vikuna með sí-
auknum átökum mótmælenda við
lögregluna við Drumcree gat ein-
ungis endað með ósköpum, því slík
er saga síðustu þrjátíu ára á N-ír-
landi.
Spurningin sem flestir hljóta hins
vegar að spyrja sig er hvort virki-
lega þurfti að fórna lífum þriggja
ungra drengja fyrir rétt Oraníu-
manna til að ganga fylktu liði niður
götu þar sem þeir eru langt frá því
að vera aufúsugestir. Mátti sjá
þessa spurningu á forsíðu margra
dagblaðanna í gær.
Göngutíð Oraníumanna náði ann-
ars árlegu hámarki sínu í gær með
skrúðgöngum víðs vegar um N-ír-
land en ljóst er að fæstir voru í hátíð-
arskapi, hvorki mótmælendur né
kaþólikkar. Jafnvel íbúar Sandy
Row-götunnar, þar sem búa ein-
göngu mótmælendur, virtu einnar
mínútu þögn í minningu drengjanna,
áður en þeir hófu skrúðgöngu sína.
Kaþólskir íbúar við Lower Or-
meau-götuna í Belfast, sem mjög
voru mótfallnir því að Oraníumenn
fengju að ganga fylktu liði niður
götuna, ákváðu á sunnudag að þeir
myndu ekki reyna að koma í veg
fyrir gönguna heldur sýndu þeir
andstöðu sína, og andstyggð á
morðum drengjanna þriggja, með
því að standa í dauðaþögn er Oran-
íumenn gengu fram hjá. Slepptu
þeir svörtum blöðrum í þann mund
sem gangan stóð sem hæst og komu
þeim skilaboðum á framfæri á
spjöldum sínum að göngumönnum
bæri að ganga heldur hnípnir um
götur Belfast.
Spurt um ábyrgð
Óraníumanna
Gera má ráð fyrir að „umsátrið“ við
Drumcree fjari út er á vikuna líður
enda fóru ekki aðeins stjómmálaleið-
togai- fram á það við mótmælendur að
þeir héldu heim á leið heldur sendu
leiðtogar helstu kirkjudeilda frá sér
yfirlýsingu þai- sem þeir fóra fram hið
sama til að draga úr spennu á N-ír-
landi. Oraníureglan ákvað samt sem
áður í fyrrakvöld að mótmælum yrði
haldið áfram við Drumcree og vilja
meðhmm hennar, sem þar era enn
staddir, fá að ganga óáreittir í gegn-
um hverfi kaþólikka. Mannfjöldinn
þar vai’ hins vegar mun minni í gær
og ljóst var að margir höfðu hlýtt kalli
stjórnmálamannanna.
Það vakti hneykslun leiðarahöf-
unda helstu dagblaða á Irlandi í gær
að David Jones, talsmaður Oraníu-
reglunnar í Portadown, hélt því fram
að ódæðin í Ballymoney hefðu alveg
getað átt sér stað þótt mótmæli
Oraníumanna við Dramcree hefðu
ekki komið til. Leiðarahöfundar The
Irish Times töldu Jones í gær vera-
leikafirrtan og sögðu ritstjórar
blaðsins að einungis siðferðislega
brenglaðir menn gætu varpað frá sér
ábyrgð og lýst því yfir að þeim kæmi
ekkert við hvað aðrir gerðu í nafni
Drumcree-deilunnar.
Að vísu bentu leiðarahöfundar The
Belfast Telegi-aph á það í gær að
sjaldan veldur einn þá tveir deila og
að þeirra mati hefðu íbúar Gar-
vaghy-vegai’ ekki átt að skapa þær
aðstæður sem urðu til þess að beina
þurfti göngunni annað, þeir hefðu átt
að leyfa gönguna. Hitt væri hins veg-
ar ljóst að eftir að „göngunefnd“
stjórnvalda ákvað að gangan yrði
ekki leyfð hefðu Óraníumenn auðvit-
að átt að sætta sig við þá ákvörðun.
Og í leiðaranum spyr The Belfast
Telegraph, sem þrátt fyrir allt er
dagblað mótmælenda/sambands-
sinna á N-írlandi, hvort Óraníumenn
hefðu virkilega ekki gert sér ljóst að
um leið og þeir hæfu mótmæli og
mögnuðu spennu myndu alls kyns
óargalýður sjá sér leik á borði og
hefja lögbrot og eyðileggingu til
virðingar. „Hið allra minnsta sem
Óraníumenn gátu gert eftir þessa
atburði var að sýna og sanna að
einnig þeim þættu morðin viður-
styggileg og þeir hefðu þegar átt að
pakka saman föggum sínum og
halda heim á leið.“ Það hefur hins
vegar ekki gerst þótt fordæming
allrai’ heimsbyggðarinnar valdi von-
andi því á endanum að þeir haldi
heim á leið og hætti mótmælunum.
Spurningin er á þessari stundu sú
hvort harmleikurinn um helgina
valdi því að fleiri öfgamenn, hvoram
megin víglínunnar sem er, sjái sig
knúna til að hefja ofbeldi enn á ný til
vegs og virðingar. Fari svo minnka
vonir mjög um að klakklaust gangi
að festa nýja heimastjórn í sessi og
trvggja sátt og samlyndi á N-írlandi.
títför drengjanna í dag
Richard, Mark og Jason Quinn verða
bomir til grafar í dag í Ballymoney
og má búast við fjölda fólks við útfór-
ina. Flestir eru með óbragð í munn-
inum eftir atburði helgarinnar því
enn á ný hefur viðurstyggilegur
verknaður sýnt mönnum hversu
langt ginnungagap er á milli samfé-
laganna tveggja á N-írlandi, hvað
sem líður öllum „friðarsamningum.“
Það var reyndar öllum ljóst að
ýmislegt ætti eftir að ganga á áður
en raunverulegur friður kæmist á
jafnvel þótt búið væri að koma á fót
heimastjórn á nýjan leik og allt
stefndi í rétta átt. Hatrið býr of
sterkt undir niðri og öfgasinnum
tekst alltof oft og alltof vel að
kveikja elda þessa haturs með að-
gerðum sínum. En ódæðismennirnii’
hefðu varla getað gert það með
áhrifameiri hætti en raun ber vitni,
verk þeirra hafa enn á ný vakið fólk
hvarvetna í heiminum til vitneskju
um hið illa sem býr undir niðri í^.
mannkyninu.