Morgunblaðið - 09.01.2000, Blaðsíða 24

Morgunblaðið - 09.01.2000, Blaðsíða 24
24 SUNNUDAGUR 9. JANÚAR 2000 MORGUNBLAÐIÐ Finnur Ingólfsson hefur dregið sig út úr argaþrasi stjórnmálaniui ogtekið til starfa sem bankastjóri Seðlabanka íslands. Pólitíkin ekki þess virði FINNUR Ingólfsson, ný- ráðinn seðlabankastjóri, nefnir kyrrstöðuna sem rofin var í uppbyggingu orkufreks iðnaðar og breytingar og hagræðingu á íslenska fjármála- markaðnum þegar hann er beðinn um að greina frá þeim málum sem upp úr standa á tæplega fimm ára starfsferli hans sem iðnaðar- og við- skiptaráðherra. Finnur segir að margir ráðherrar og ríkisstjórnir hafi án árangurs reynt að byggja upp stóriðju á ís- landi. Kyrrstaðan hafi verið rofin með stækkun álversins í Straum- svík og samningum um byggingu ál- vers Norðuráls á Grundartanga. Síðan hafi komið sala á hluta af eign ríkisins í íslenska járnblendiféiag- inu á Grundartanga og stækkun þess fyrirtækis og loks samninga- viðræður um byggingu álvers á Reyðarfirði. „Þessir samningar ollu straumhvörfum í íslensku efnahags- lífi. Þjóðhagsstofnun hefur staðfest að þriðjungur af efnahagssveiflunni frá árinu 1995 er til kominn vegna Finnur Ingólfsson segir að stjórnmálabar- áttan hafí verið að breytast og meira sé um að ráðist sé að persónum einstakra for- ystumanna í stað þess að takast á um mál- efni. Hann segist hafa fengið sinn skammt á síðasta kjörtímabili. Þegar þetta hafí haldið áfram í kosningabaráttunni og formaður Framsóknarflokksins orðið fyrir per- sónulegum árásum hafí hann farið að velta því fyrir sér hvort pólitíkin væri þess virði að sitja undir þessu. Helgi Bjarnason ræddi við Finn um helstu verkefni hans í stjórnar- ráðinu og ástæður þess að hann hætti af- ________skiptum af stjórnmálum.________ framkvæmda á sviði orkufreks iðn- aðar. Stóriðjan er því lykillinn að því að við komumst út úr þeirri kreppu sem við vorum í," segir Finnur og bætir því við að orkusala til nýrrar stóriðju hafi einnig lagt grunn að lækkun almenns orku- verðs til landsmanna. Finnur telur að undirbúningur Fljótsdalsvirkjunar sé í góðum far- vegi. Hann segir að það sé mikill vilji af hálfu beggja aðila, Norsk Hydro og íslenskra stjórnvalda, að láta verkefnið verða að veruleika. Samþykkt Alþingis um framhald framkvæmda hafi verið mikilvægt skref sem styrkt hafi samnings- stöðu íslendinga. Finnur segist hafa trú á því að samningar takist. Samn- ingar um raforkusölu verði væntan- lega erfiðasta málið á undirbúnings- tímanum. Hann segir að það liggi fyrir að ekki verið samið um sölu á raforku nema að Landsvirkjun fái verulegan arð af viðskiptunum og samningurinn verði í samræmi við þau markmið sem eigendur Lands- virkjunar hafa sett sér, meðal ann- ars um arðsemi og að unnt verði að lækka raforkuverð í landinu. „Þegar ég kom að þessum málum á árinu 1995 stóðu menn í þeim erf- iðu sporum að vera með Blöndu- virkjun svo til ónýtta. Við þurftum því að selja umframorkuna og ég tel að við höfum náð góðum samningum þrátt fyrir erfiða samningsstöðu. Þá, eins og ávallt áður, sýndi aðeins einn erlendur fjárfestir áhuga á að kaupa af okkur raforku til nýrrar stóriðju. Nú er þetta landslag breytt. íslenskur fjármagnsmar- kaður er orðinn það öflugur að ís- lensk fyrirtæki geta í ríkari mæli tekið þátt í uppbyggingu stóriðju- vera. Norsk Hydro hefur vissulega áhuga á að taka þátt í uppbyggingu á Reyðarfirði en það hafa einnig fleiri aðilar, eins og til dæmis Col- umbia Ventures sem á álverið á Grundartanga. Samningsstaða okk- ar er því betri en fyrr og það eigum við að nýta okkur. Eg er bjartsýnn á að þetta gangi upp en ítreka þó þann fyrirvara sem ég hef ávallt haft, að samningum lýkur ekki fyrr en með undirritun." Breytingar á fjármálamarkaði Af verkefnum viðskiptaráðuneyt- isins er Finnur stoltastur af breyt- ingum á fjármagnsmarkaðnum og segir að það sé, eins og í stóriðjunni, mál sem aðrir hefðu viljað gera en tókst ekki að koma í framkvæmd. Hann segir að í fimmtán ár hafi ver- ið rætt um að breyta fjárfestingar- lánasjóðunum og gera úr þeim meiri verðmæti en það hafi ekki tekist vegna deilna um eignarhald. Sömu- leiðis hafi í tíu ár verið rætt um að breyta eignahaldsformi ríkisvið- skiptabankanna og koma þeim í sama rekstrarform og aðrar fjár- málastofnanir hér á markaðnum. „Þegar ég kom að þessum málum árið 1995 var ríkið allsráðandi í við- skiptabankaþjónustu hér á landi og einnig i fjárfestingarlánaþjónustu. Alþjóðastofnanir sögðu að þetta væri einn mesti veikleikinn í efna- hagslífinu og setti okkur skorður í samkeppnishæfni, þyrftum við því að losa um eignarhald ríkisins til þess að styrkja samkeppnisstöðu okkar. Þá var einnig skortur á áhættulánafé í atvinnulífinu. Það var því góð niðurstaða þegar sam- staða náðist um að breyta formi fjárfestingarlánasjóða ríkisins og búa til úr þeim Fjárfestingarbanka atvinnulífsins hf. og færa 6 milljarða af eigin fé þeirra í Nýsköpunarsjóð atvinnulífsins sem atvinnulífið og verkalýðshreyfingin stjórnar." Finnur segir að tekist hafi að ná góðri pólitískri samstöðu meðal þingmanna stjórnarflokkanna um breytingarnar og breiðri samstöðu í þjóðfélaginu. Segist hann hafa lagt sig sérstaklega fram um að ná sátt við starfsfólk bankanna. „Um málið urðu hins vegar mjög miklar deilur milli stjórnar og stjórnarandstöðu. Stjórnarandstaðan hafði uppi mjög stór orð í gagnrýni sinni, meðal ann- ars um að sjóðirnir væru svo til verðlausir og því væri rétt að setja þá inn í viðskiptabankana. Fjárfest- ingarbankinn var fljótlega metinn á 8 milljarða og er nú yfir 20 miHjarða virði. Með því að láta fyrirtækið sanna sig á markaðnum og standa skynsamlega að sölu þess fékk ríkið við söluna og í arðgreiðslur um 15 milljarða króna." Hann segir að formbreyting ríkis- viðskiptabankanna hafi einnig tek- ist vel enda hafi hún farið fram í góðri sátt við starfsmenn bankanna. „Ég tel að þar höfum við einnig stig- ið skynsamleg skref. Um þetta urðu sömuleiðis mikil átök við stjórnar- andstöðuna en sem betur fer gengu efasemdir hennar ekki eftir. Þrátt fyrir að ríkið hafi selt af sínum hlut, það á enn um 72% í báðum bönkun- um, helst verðmæti eignar ríkisins óbreytt vegna þess að markaðsvirði þeirra eykst alltaf. Nú standa menn aftur á móti frammi fyrir nýjum skrefum þar sem hagræðing í bankakerfinu á að hafa forgang." Finnur segir að þessar ráðstafan- ir hafi breytt miklu á fjármagns- markaðnum. Samkeppnin sem Fjár- festingarbankinn veitir hafi leitt til þess að vaxtamunur minnkaði og kostnaðarhlutfall bankanna lækk- aði. Breytt fyrirkomulag í stjórnun ríkisbankanna hafi leitt til betri rekstar, bættrar afkomu og
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.