Morgunblaðið - 25.06.2000, Blaðsíða 38

Morgunblaðið - 25.06.2000, Blaðsíða 38
38 SUNNUDAGUR 25. JÚNÍ 2000 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR BJARNIVIÐAR MAGNÚSSON + Bjarni Viðar Magnússon, for- stjóri Islensku um- boðssölunnar, fædd- ist á Akureyri 8. september 1924. Hann lést á Land- spítalanum aðfara- nótt 17. júní síðastlið- ins. Foreldrar hans voru Magnús Péturs- son kennari, fæddur 26. febrúar 1890, d. 17. október 1976, og Guðrún Bjarnadóttir húsfreyja, f. 5. maí 1888, d. 4. nóvember 1952. Hinn 17. júlí 1954 kvæntist Bjarni Stefaníu Þóru Arnadóttur húsmæðrakennara, f. 2. mars 1925. Börn Bjarna og Stefaníu eru: 1) Guðrún Inga Bjarnadóttir, f. 1. febrúar 1956. Hennar börn eru Stefanía Hrönn Guðrúnar- dóttir og Magnús Friðrik Guðrún- arson. 2) Arni Þór Bjarnason, f. 10. jiiní 1957, kvæntur Ásdísi Öldu Þorsteinsddttur. Þeirra börn eru Bjarni Þór, Helga Björk og Linda Ósk. 3) Gunnar Viðar Bjarnason, f. 4. mars 1961, kvæntur Maríu Elíasdóttur. Þeirra börn eru Kristrún Tinna, Jökull Viðar og Elísabet Sunna. 4) Birgir Sveinn Bjarnason, f. 2. júlí 1962, kvæntur Kris- tínu Porter. Hennar sonur er Axel Ingi Tynes. Fyrir átti Birgir soninn Hilm- ar Þór Birgisson með fyrrverandi sambýliskonu, Sigrúnu Bjartmarz. 5) Stefán Bragi Bjarnason, f. 13. október 1964, sambýliskona Iðunn Braga- ddttir. Þeirra dóttir er Þóra Dagný. Fyrir átti Stefán soninn Davíð Má með fyrrverandi eigin- konu, Guðrúnu Hálfdánardóttur. Utför Bjarna Viðars verður gerð frá Hallgrímskirkju á morg- un, mánudaginn 26. júni', og hefst athöfnin klukkan 13.30. Kæri tengdapabbi, ég minnist þín sem tókst svo vel á móti mér í fjöl- skylduna fyrir um 18 árum þegar kynni okkar Árna voru hafin og ég fann að ég var alltaf velkomin á heim- ili ykkar Stefaníu á Grenimelinn og síðar á Ægisíðuna. Mér fannst ég hafa eignast annað heimili og aðra fjölskyldu hér fyrir sunnan. Ef tii vill voru tengslin meiri þar sem við vor- um öll frá Akureyri og oft ræddum við um æskuárin fyrir norðan. Þú varst sterkur persónuleiM og örugg- ur í fasi. Óþreytandi varstu við störf þín við fjölskyldufyrirtæMð sem þú stofnaðir og stjórnaðir í 30 ár og varst mjög stoltur af, sérstaklega þegar öll börnin þín fimm voru farin að vinna hjá þér. Líka varðstu mjög stoltur þegar Bjarni Þór og Kristrún Tinna, elstu barnabörnin, voru farin að vinna þar síðastliðið sumar. Þá voru þrír ættliðir farnir að vinna saman. Við vorum mjög ánægð þegar þú bauðst okkur að flytja til þín á Ægisíðuna, en því miður gripu mátt- OSWALDS si.Mi 551 3485 ÞJÓNUSTA ALLAN SÓLARHRINGINN IDAl Sl HÆT) 4B • 101 REYKJAVÍK Davlb ínger Ólafiir l'ijirin-i, i i/rwni; i /f-r-níi! LfiÖOSTUVINNUSTOFA EYVINDAR ÁRNASONAR arvöldin inn í og af samveru okkar verður ekki þar. Nú verður skrýtið að búa á Ægisíðunni þegar þú verður ekki þar en þú verður með okkur í minningunni sem við munum geyma og ylja okkur við. Við munum sakna þín miMð, elsku tengdanabbi. Asdís Alda. Þrátt fyrir erfið veiMndi Bjarna undanfarna mánuði var mjög sárt að heyra um andlát hans aðfaranótt 17. júní enda voru fáar manneskjur mér jafn kærar og hann. Við Bjarni kynntumst í ársbyrjun 1984 þegar Stefán sonur hans kynnti mig fyrir fjölskyldunni. Mér var strax vel teMð af öllum og þá ekki síst foreldrum Stefáns, þeim Bjarna og Stefam'u, sem tóku mér opnum örm- um. Fljótlega varð ég sem ein af fjöl- skyldunni og eftir á velti ég fyrir mér hvort margir foreldrar hefðu sýnt nítján ára syni sínum og sautján ára gamalli unnustu hans þá þolinmæði og traust sem þau sýndu okkur strax í upphafi sambands okkar. Við Bjarni urðum fljótt vinir enda ekki annað hægt en að vingast við hann þegar maður kynntist honum og hans innra manni. Því undir hrjúfu yfirborði leyndist yndislegur persónuleiki - margbrotinn - en því meira spennandi og áhrifameiri. Síðar þetta sama ár hófum við Stefán búskap í kjallaranum hjá Bjarna og Stefaníu á Grenimel 11, æskuheimili Stefáns, og þegar þau keyptu húsið á Ægisíðu 46 ári síðar fylgdum við Stefán með. Á Ægisíð- unni bjuggum við í kjallaranum hjá Bjarna og Stefaníu í tíu ár. Sonur okkar Stefáns, Davíð Már, fæddist á meðan við bjuggum á Ægisíðunni og bjó með mömmu og pabba og afa og ömmu á Ægisíðunni allt fram á sjöunda árið þegar litla fjölskyldan í kjallaranum flutti í eigið húsnæði. Davíð Már naut þeirra forréttinda að kynnast afa og ömmu nánar en flest börn ná að gera og að heimili þeirra uppi væri hans heimili jafnt á við íbúðina okkar í kjallaranum. Davíð Vesturhlíó 2 Fossvo; Sími551 1266 www.utfor.is Þegar andlát ber að höndum Önnumst alla þætti útfararinnar. Við Útfararstofu kirkjugarð- anna starfa nú 14 manns með áratuga reynslu við útfaraþjónustu. Stærsta útfararþjónusta landsins með þjónustu allan sólarhringinn. Prestur Kistulagning Kirkja Legstaður Kistur og krossar Sálmaskrá Val á tónlistafólki Kistuskreytingar Dánarvottorð Erfidrykkja UTFARARSTOFA KIRKJUGARÐANNA EHF. Már var heldur ekki gamall þegar hann var farinn að skríða upp stigann til afa og ömmu þar sem honum var ekki í kot vísað með að fá eitthvað gott í gogginn og klifra upp í fangið annað hvort á afa eða ömmu. Bjarni stofnaði íslensku umboðs- söluna árið 1970 eftir að hafa unnið hjá Sambandi íslenskra samvinnufé- laga um áratugaskeið. Bjarni dvaldi langdvölum erlendis vegna vinnunn- ar og sum árin var hann nánast árið um kring í útlöndum. En eitt brást aldrei þessi ár sem ég þekkti hann. Bjarni var alltaf með fjölskyldunni á íslandi um jólin þrátt fyrir að stund- um hefði ekki mátt miklu muna að það tækist ekM. Því þrátt fyrir að hafa alla tíð unnið mikið og uppeldi barnanna hafi að mestu verið í hönd- um Stefaníu var fjölskyldan það dýr- mætasta í huga hans og leið honum aldrei betur en þegar allur hópurinn kom saman á Ægisíðunni. Bjarni hafði miMnn áhuga á skóg- rækt og dvaldi hann og Stefanía nán- ast hverja helgi yfir sumartímann í sumarbústaðnum á Þingvöllum eða í bústaðnum á Englandi í Lundar- reykjadal. Þar var hann í essinu sínu, hvort sem hann stóð við bakka Þing- vallavatns og veiddi murtur eða var að gróðursetja og dytta að bústað- num. Bjarni þreyttist aldrei á að sýna manni nýjustu plönturnar á landinu og hvað þær eldri höfðu sprottið frá síðustu heimsókn. Öll barnabörnin áttu sitt tré á Þingvöllum og var það fastur liður þegar við kíktum til þeirra á Þingvelli að Mkja á hvort hefði sprottið betur, Davíð eða tréð. Bjarni las mjög miMð og fylgdist grannt með innlendum og erlendum fréttum. Hann varð því mjög ánægð- ur þegar ég byrjaði á Morgunblaðinu fyrir fjórum árum og ekM minnkaði ánægjan þegar ég tók við starfi fréttastjóra viðsMpta. Islenskt sem erlent viðskiptalíf var honum hug- leiMð enda hafði hann lifað og hrærst í því á fimmta áratug. Hin síðari ár varð íslenskur hlutabréfamarkaður og þá helst sjávarútvegsfyrirtæM eitt af okkar helstu umræðuefnum. Átti Bjarni oft ekM orð yfir hækkanir á gengi hlutabréfa í þeim félögum sem hann áleit óspennandi fjárfest- ingarkost og hvað oft þyrfti lítið til þess að verð bréfa ryM upp. Hvort heldur það voru hlutabréf eða eitt- hvað annað gátum við Bjarni rökrætt langtímum saman án þess að taka nokkuð tillit til annarra sem máttu sitja undir rausinu í okkur. Man ég að Stefanía og Stefán hristu oft haus- inn yfir okkur og þá sérstaMega ef stjórnmál bar á góma enda við Bjarni bæði mjög þrjósk og yfirleitt sann- færð um að okkar málstaður væri réttur og bæði lítið fyrir að gefast upp fyrir rökum hins. Eg þurfti mjög oft að láta í minni pokann fyrir rökum Bjarna þar sem hann var mun leikn- ari í bardagafimi orðsins og betur að sér um flest mál en ég. Það verður að viðurkennast að ég átti stundum erf- itt með að kyngja því að hans rökst- uðningur væri betri og oftar en ekM hélt umræðan áfram síðar þegar ný rök voru fundin. Þessar stundir eru ógleymanlegar og held ég innst inni að Bjarni hafi haft ákaflega gaman af þeim líkt og ég enda hvorugt okkar miMð gefið fyrir fólk sem ekM hefur skoðanir á hlutunum hvort sem þær eru okkur að skapi eður ei. Bjarni og Stefanía stóðu alla tíð eins og Mettur á bak við okkur Stefán og Davíð Má. Hvort heldur sem það var aðstoð með Davíð Má eða annað. Sá stuðningur gleymist aldrei og fæ ég þeim seint fullþakkað. Elsku Stefanía og fjölskylda. Ég samhryggist ykkur á þessari erfiðu stundu en minni á að gleyma ekM því sem Bjarni gaf okkur á meðan hann lifði. Ég er þakMát fyrir að hafa feng- ið að kynnast honum og eiga hann sem góðan vin allt frá fyrstu stundu til þeirrar síðustu. Blessuð sé minning hans. Guðrún Hálfdánardóttir. Nú kveðjum við þig, elsku afi. Minningarnar sem við eigum um þig eru margar og kærar. Afi okkar sem var alltaf svo stór og sterkur og vissi allt, afi sem var alltaf svo góður við okkur, afi sem var svo stoltur af okk- ur öllum, hvernig okkur gekk í skól- anum og lífinu. Það var alltaf gott að heimsækja ykkur ömmu á Ægisíð- una og við gleymum aldrei öllum stundunum sem við áttum saman, sérstaklega voru aðfangadagskvöld- in okkur kær. Við munum einnig vel eftir sunnudagsferðum okkar í sum- arbústaðina ykkar, þar voru alltaf veitingar á borðum og þú fórst með okkur að veiða murtu eða í bátsferðir á Þingvallavatni. Þið amma voruð mjög dugleg að gróðursetja við sum- arbústaðina og þið gróðursettuð eitt sérstakt tré fyrir hvert okkar árið sem við fæddumst og síðan gátum við fylgst með hvernig þau uxu og döfn- uðu. Þannig komuð þið áhuga ykkar á skógrækt áfram til okkar. Takk fyrir allt, elsku afi, Bjarni Þór, Helga Björk og Linda Ósk. Hver minning dýrmæt perla að liðnum lífsins degi, hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakkahér. Mnn kærleikur í verM var gjöf, sem gleymisteigi, og gæfa var það öllum, er fengu að kynnastþér. (Ingibj.Sig.) Með þessum orðum viljum við kveðja forstjóra okkar og stofnanda íslensku umboðssölunnar, Bjarna V. Magnússon, sem er látinn. Kæru Stefanía, Guðrún, Árni, Gunnar, Birgir, Stefán og fjölskyld- ur, við sendum ykkur okkar innileg- ustu samúðarkveðjur. Starfsfólk Islensku umboðs- sölunnar, Starfsfólk Sportbúðar-Títans, StarfsftSlk Véla og þjónustu. í örfáum orðum langar mig að minnast vinar míns Bjarna V. Magnússonar, forstjóra Islensku umboðssölunnar. Bjarni var heiðurs- maður, traustur, vel gefinn og ákaf- lega minnugur. Eg kynntist Bjarna þegar ég hóf störf hjá íslensku umboðssölunni ár- ið 1993. Strax tókust með okkur góð kynni og vinskapur. Bjarni var ákaf- lega hjálpsamur og hafði afar gaman af því að leggjast yfir og leysa ýmis mál sem upp komu þegar við vorum að reyna að vinna nýja markaði í fisk- sölumálum. Hjá honum gátu menn setið tímunum saman og skeggrætt hin ýmsu mál frá öllum hliðum. Þar leysti Bjarni oft máUn af einstakri list. Hann hafði á langri starfsævi starfað meðal annars í Bandaríkjun- um og Bretlandi. Hann var hafsjór af fróðleik og miMll frumkvöðull í ýms- LEGSTEINAR Komið og skoðið í sýningarsal okkar eða fáið sendan myndalista MOSAIK__________ Hamarshöfði 4, 112Reykjavík sími: 587 1960, fax: 587 1986 um málum sem varða útflutning á fisM frá íslandi. Hann stofnaði íslensku umboðs- söluna árið 1970, fyrirtæM sem byrj- aði smátt en hefur vaxið og dafnað síðan og er í dag á meðal stærstu út- flytjenda á fiski frá íslandi. Bjarni vann ávallt langan vinnudag og tók sér sjaldan frí. Á sumrin stundaði hann veiðiskap og dyttaði að sumarhúsi sínu í Borg- arfirðinum. Hann var iðulega að gera eitthvað. Ég sagði einhverju sinni við hann að ég skildi ekM hvernig hann færi að því að vinna frá 8-18 eða 19 sex daga vikunnar og samt keyra yfir 30.000 km á ári. Hann hló miMð að þessu. Vegna starfa síns hafði Bjarni ferðast meira og minna um allan heim. Sérstaklega hafði hann ferðast um BandaríMn. Síðustu árin var hann orðinn frekar leiður á ferðalög- um og vildi helst vera á íslandi. Þó fékk ég hann með mér til Færeyja fyrir nokkrum árum og var það mjög ánægjuleg og skemmtileg ferð. Eg sendi konu hans, Stefaníu, fjöl- skyldu hans, vinnufélögum og vinum mínar innilegustu samúðarkveðjur. Páll Arnórsson. Nokkrar kveðjulínur vil ég skrifa um fráfall ágætis vinar, Bjarna V. Magnússonar forstjóra. Ég kynntist honum er hann kom heim frá Amer- íku 1963 til að taka forstjórastöðu sjávarafurðadeildar SÍS. Eg var þá forstjóri FisMðjusamlags Húsavíkur h.f. en Bjarni annaðist sölu fram- leiðslunnar, og hefi ég sjaldan kynnst eins miklum athafnamanni, sístarf- andi. Ferðaðist ég með honum bæði í Ameríku og Evrópu, og helst vildi hann vinna á daginn og nota nætur til að ferðast, slíkur var dugnaður hans og æðruleysi. Mikið verðfall afurða sjávarfangs varð árið 1966 á öllum sviðum, og fannst mér einsog margir vildu kenna vini mínum Bjarna um það, sem var með öllu siðlaust því síldar- afurðir féllu líka í verði. Bjarni hætti hjá SIS og stofnaði íslensku umboðs- söluna ásamt fleiri fyrirtækjum, og hefur rekið þau með miMum dugnaði og æðruleysi eins og hans var von og vísa. Reka börn hans fyrirtæMn áfram, enda hafa þau starfað með honum. Ég sakna Bjarna sem góðs vinar og óska honum velfarnaðar yfir móð- una miMu um leið og ég sendi fjöl- skyldu hans mínar innilegustu sam- úðarkveðjur. Vernharður Bjarnason. Til fjölmargra ára höfum við veiði- félagar og vinir komið saman síðsum- ars og haldið á vit ævintýra í faðmi náttúrunnar á bökkum Kjarrár í Borgarfirði. TöhlöMcunin hefur ávallt verið miMl og hópurinn sam- hentur og ákveðinn í því að láta hlut; ina ganga upp og láta sér líða vel. í þessum hóp var Bjarni foringinn. Nærvera hans var þægileg og gaf hann góð ráð þeim sem styttra voru á veg komnir í veiðilistinni. Bjarni var duglegur og fylginn sér í stangveið- inni. Að loknum veiðidegi eftir miMar göngur var sest niður og farið yfir af- rek dagsins og sögur sagðar af þeim stóra sem slapp. Bjarni kom vel fyrir og hafði gaman af að segja veiðisögur og gera góðlátlegt grín að sjálfum sér og samfylgdarmönnum sínum. Á síð- asta sumri mættust þrjár kynslóðir við veiðar, þegar sonur hans og son- arsonur voru komnir ásamt með öðr- um til að upplifa ævintýrin í góðum félagsskap. Bjarni var á þeirri stundu orðinn alvarlega veikur en bar veiMndi sín hljóður og tók þátt í allri dagskránni og lék á als oddi inn- an um okkur hina. Nú þegar veiðifélagi okkar er fall- inn frá kveðjum við hann með sökn- uði og þakklæti fyrir samfylgdina. Við viljum trúa því að Bjarni muni ávallt fylgja okkur í anda við veiðarn- ar í Kjarrá á ókomnum árum. Við vottum Stefaníu, börnum og öllum aðstandendum okkar dýpstu samúð. Mannsandinn líður ekM und- ir lok, minning um góðan mann lifir í hjarta og minni. Líkt og sólin sem virðist ganga undir, en heldur alltaf áfram að lýsa. Veiðifélagar og vinir.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.