Dagblaðið Vísir - DV - 28.09.1985, Síða 18

18
I)V. IJVUGARDAGUR 28. SKPl’KMBKK 1985.
IDIMÓ AÐ BREYTAST í BORGARLEIKHÚS_
„VXum flytia með o
Leikfélag Reykjavíkur veröur 89 ára
í vetur. Og loksins er fariö aö hilla und-
ir þaö aö þetta fullorðna menningar-
félag komist í eigiö húsnæöi, hannaö
með tilliti til þarfar þess. Borgarleik-
húsið veröur aö vísu ekki tilbúið á 200
ára afmæli Reykjavíkur í ágúst næsta
sumar en bygging þess veröur langt á
veg komin og væntanlega verður staö-
iö fyrir fyrstu sýningunni í nýja leik-
húsinu kringuin afmæliö. En fullbúið
veröur leikhúsiö tæpast fyrr en eftir
tvö eöa þrjú ár.
Gamla leikhúsið, Iönó viö Tjörnina,
hefur séö tímana tvenna — og fær aö
þjóna Leikfélaginu enn um sinn — að
minnsta kosti þaö leikár sem fyrir dyr-
um stendur. Þegar blaðamaöur kom í
skyndiheimsókn í þann gamla hjall
fyrir skemmstu var engu likara en
Ieikfélagsmenn væru komnir í hugan-
um inn í nýja miöbæ, farnir aö hugsa í
stærri einingum en hingaö til hefur
veriö leyfilegt þar við Tjörnina. I saln-
um unnu menn af kappi viö að undir-
búa stærstu sýningu sem félagið hefur
hingað til ráðist í — „Land mins fööur”
eftir Kjartan Ragnarsson, hiröskáld
LR. Uppi á lofti, raunar inni i eldhús-
krók, stóö yfir fundur í Leikhúsráöinu, í
fatahenginu uppi voru finnskir blaða-
menn komnir til aö eiga viötal viö Kjart-
an — höfundurinn og leikstjórinn/leik-
arinn greinilega í vinnuham — maöur
trúöi því á stundinni að þessum stóra
og líflega manni tækist auðveldlega að
breyta Iðnó í stæröar söngleikjahöll.
Eftir viku verða 30 leikarar, söngvarar
og dansarar farnir aö troöa f jalirnar á
gamla sviöinu, lýsa því í tali og tónum
þegar tugþúsundir erlendra hermanna
settu svip sinn á bæjarlífið, mörkuðu
raunar þau spor í þjóðarsögu Islend-
inga aö seint mun gleymast.
Það virðist prýöilega viö hæfi aö eitt
síöasta verkefni Leikfélagsins í Iönó
skuli einmitt fjalla um hina sérkenni-
legu innrás nútimans í islenskt þjóölif
— Iönó getur þá kvatt okkar nútima
meö eftirminnilegum hætti: þaö mun
taka undir i kofanum þegar sungiö
veröur um striösgróöabrall, atvinnu-
uppgang, ástand og annars konar um-
brot.
Leikarar eru merkilegt fólk. Þaö er
oft eins og þeir séu vaktir til lífsins á
nýjan leik með hverju nýju verkefni.
Þeir fara oft og tíðum hægt af stað,
mjaka sér inn í verkefnið, veröa smám
saman handgengnir því og loks altekn-
ir. Um daginn hittum viö fyrir nokkra
leikara úr „Land míns föður” — aldna
sem yngri, og fas þeirra og vinnugleði
var svo sannarlega smitandi. Leikáriö
hefst á haustin — og haustiö er þeirra
sáningartími, öfugt viö þaö sem annars
staðar gerist. Enda eru þessir kúnstn-
erar komnir á fjalirnar til þess að létta
okkur hinum stundir í skammdeginu.
Við króuðum þá Stefán Baldursson
leikhússtjóra og Jón Hjartarson leik-
ara og formann I. R af úti í horni —
spurðum um framtíðina í Borgar-
leikhúsinu — spurðum reyndar fyrst
um tilgang og erindi leikhúss við sam-
félagiö (um að gera að spyrja stórt).
Stefán: Þessi spurning og aðrar
áþekkar eru auövitaö alltaf í hugan-
um, einkum í upphafi leikárs, eða þeg-
ar nýtt leikár er skipulagt. Maöur leit-
ast viö að velja blöndu af nýjum verk-
um og gömlum — að saman fari gam-
an og alvara — íslensk verk og erlend,
nýstárleg verk og sígild.
—■ Engln hætta á að blandan bragðist
eins, ár eftir ár?
Stefán: Lífið er sem betur fer fjöl-
breytilegt. Og tíminn líður. Það koma
ævinlega til nýir hlutir og fyrirbæri
sem þarf að kanna — túlka.
Jón: Og við leitum eftir verkum, nýj-
um verkum, íslenskum og erlendum —
verkum sem við teljum að eigi erindi
við samtíroann. Við höfum reynt að
sigla framhjá þeim leiðum sem við
gætum sagt að væru um of merktar
poppi tíðarinnar ..
Stefán leikhússtjóri — .ión, formaður LR. DV-mynd GVA.
— Leitist þið viö aö velja vcrkefni
fyrir hvert leikár þannig að lesa megi
út úr öllu leikárinu ákveðna lýsingu á
tíðaranda eða pólitík samfélagsins?
Stefán: Við höfum iðulega valið
verkefni saman með eitthvaö slíkt í
huga — án þess að vera með einhverj-
ar yfirlýsingar þar um. Það er hægt aö
taka hvaöa leikár sem er — hvaða
verkefnablöndu sem vera skal — og
setja á hana merkimiða eða yfirskrift.
Það má líka gera þetta eftir á. En við
viljum heldur gá aö áherslupunktun-
umhverjusinni...
Jón: Okkur er þröngur stakkur skor-
inn hér í Iönó — rýmiö heftir okkur á
mörgum sviðum, in.a. í verkefnavali.
Kassastykkin
Stefán: Já, rýmið eöa þrengslin
setja okkur skoröur. Ákaflega þröngar
skoröur. Og viö verðum að auki að fá
helming rekstrarfjárins gegnum miöa-
söluna. Þess vegna veröum viö oft aö
velja —
■— Kassastykki?
Stefán: Já.
Jón: Kassastykkin, farsarnir, geta