Dagblaðið Vísir - DV - 09.08.1986, Blaðsíða 20

Dagblaðið Vísir - DV - 09.08.1986, Blaðsíða 20
20 LAUGARDAGUR 9. ÁGÚST 1986. Yfirskilvitleg fluggleði Ég fór ekki upp í flugvél fyrr en á"táningsaldri, var ekki beint hræddur en það var óskemmtileg reynsla. Eftir því sem árin liðu for þetta svo hríðversnandi og varð óhugnanlegt. Ég neyddist engu að síður til að fljúga töluvert, mann langaði út fyrir landsteinana og svo þurfti ég oft að fljúga vegna atvinnu minnar við kvikmynda- gerð," segir Þráinn Bertelsson um flughræðslu sína. í hvert skipti sem ég flaug var égpottþéttur áþví aðlendaí voða- legu flugslysi og þegar véhn lenti var ég frekar hissa en feginn. Mig dreymdi helst um að hægt væn að senda fólk meðvitundarlaust milh landa, þannig að maður gæti bara vaknað upp á áfangastað. Eg gen ekki ráð fyrir að alhr séu flug- hræddir af sömu ástæðu en hja mer var flugið yfirskilvitlegra en aðrar aðstæður. Það gekk göldrum næst. Ég skildi ekki hvernig hlutur sem er þyngri en loftið gat flogið. Og ég tók ekkert mark á rökum, til dæmis tölfræði um að flugið væn öruggasti ferðamátinn. Þetta var yfirskilvitlegt og hlaut að enda illa." Endirinn var hins vegar a annan veg Þráni tókst að yfirvinna flug- hræðsluna. „Ég man eftir þvi að 1984 fékk ég einkaflugmann til aö fljúga með mig til Arnarfjarðar og þá spurði ég hann á leiðinm eitt- hvað út í hvaða flugvélategundir væru öruggastar. Hann svaraði þvi til að tegundin skipti engu mah heldur hver væri að fljúga véhnni. Upp frá þessu langaði mig að vita meira, koma þvi sem sagt í kolhnn á mér hvernig þessi flykki færu að því að hangaí loftinu og uppur þessu tók ég nokkra flugtíma. Nu finnst mér fátt skemmtilegra en að stýra lítilli rellu uppi í himinhvolt- unum, það er að segja ef eg het einhvern innan seilingar sem veit meiraenég.Éghefennþavrtaað vera hræddur hjá sjálfum mer hn flughræðslan hefur breyst í tlug- gleði." , Aðspurður um annars konar hræðslu hjá sér segir Þráinn að hann sé almennt hræddur við hætt- ur Ég er ekki hugaður maður. En ég var líka eitthvað lofthrædd- ur Það versta sem ég lenti í sem blaðamaður var að klifra upp a vinnupallana við Hallgrimskirkju en þangað var ég sendur til að spyrja múrarana hvort þeir væru ekki lofthræddir. Annars er þetta með flughræðsluna ekkert serstak- lega merkilegt. Það gegndi kannski öðru máli ef ég hefði brugðist þann- ig við henni að fara að stunda innhverfa íhugun og fljúga sjaltur, svona eins og indversku Jó-3arnir, k armski gkki J. &.CUL LX.LwJN LJ í^CLaL L Ogeðslegar fískiflugur yfír' mig hrædd við néÍfgn kr1,yfirmighræddvið neitt nema físk-flugur. Mér nægir að heyra suðið f þeiffl þá st.rð^r eg upp, fer i varnarstöðu og öskra efbærrevnaaðsetjastámig Ég ermeiraaðsegjahræddviðdauðar físMugur og verð að hreinsa þær E&?^S& segir Steinunn Arn- Þruður Bjornsdóttir en henni ^urnpkkuðásamaum aS kSSST ««« og ,,% veit að þær gera mér ekki neitt en mig hryllir við þeim. Þær eru andstyggilegar, ógeðslegar og viðurstvggilegar.ÞærverPaíú]dg >nn fisk og svoleiðis og eggin nærast í honum. Svo koma hS viðurstyggilegir maðkar, lirfur út ^LT^T"- Ég er einhvern v'eg- mn hrædd um að þær verpi eggjun- Ufl. i mig Þetta er auðvitaftóm myndun>égveitþ ngvon m tilfinnmgin samt. Ég held að ég Íra ITrZr™ Síðan ég var 12 fiSk - í6 «6g mikinn hit* og orað Sa stora flugu jafn greinilegf íiskifluga bara ógeðslega stór, og nun ætlaði að éta mig " * Steinunn segir að þetta hái sér nokkuð Þaðhefurveriðs -r uppaþvlv,ðmigaðfaraofaní Poka fullan af fiskiflugum til að reynaaðvinnabugáþ'Tuenég hef satt að segja lítinn áhuga Ég ahekÍeg.verðiað]ifameðþeSsul augnabl^bnu. Ef þetta verður ESTS^* ****** rIlSumUnn er ekki ein í «nni tíkeKdUMmÓtta8tmjögeitthvað ð.„Mammaerhræddviðal]t hrædd. Flest óííumst við að líða skort, ör- J\.LLXlLXcAs5>t9 UwXcl UlXL"" ¦ ¦¦* . W ¦:• hverja vitleysu, vera :•-.-...:':. :'¦'¦'-¦.••.•'•¦. hrædd við það sem við þekkjum ekki, kannski flugnateg- und sem vié ekki séð áðt tilfinningar < annað fólk, ] þjástsvoafí um ocr oft 01 fiðurfe,alltSemhefurf5aðrir,sér- staklega þegar það er komið yfir akveðna stærð. Hún er hrædd við ffiWÍVÍ þegar hún var lítil steddi eldri bróðir hennar henn! Wjop a eft.r henni með fjaörir á loft. og kallaði: þær bíta þig, þær ^SH^^ðlogandihrædd dagflrda&ogsvonaheldégað þettahafigengiðheiItsumarÞg hefur setjð í henni síðan. Samt ZJ hUn fUglakjöt' við höfum alltaf rjupur a jólunum, en hún hamfletfar þær ekki sjálf" -JKH Óttiogfælní í athyglisvc-rðri grein.í þriðja tölublaði tímarítsinsHeilbrigð- ísmal frá. 1984 ijíúhr Kiríkur Örn Arnarsson sálfrœðingur um þessi mal og >;orir þar grein- ártnun á ótta og fælni. Ótti or þá „eðMegí vjðbragð yið raun- verulegri hsettu eða ógnunum og hefur yfirleitt ekkihamlandí áhrif á athafnafrelsi og þarf. ekki meðferðar vt&S' Ftelrú er hins vegar „djúpsta?ður og órökrænn óttí sem er bæði hamlandi og kref$t meðferðar." Hún þrengir átháfnaffelsi þoss sem hrnni í-r halduui og brýtur mður sjálfetraustið. í grem sinni tjltekur Eiríkur þrenns konar (ælni, það er venjulega fælni, svo scm fœlni við. s|úk- dóma, dýrategund. sprautur og svo framvegis, félagsfeelni, sem er fælm vift aö vera mnan um fólk, lú dísprms £,'cignstætt. kyn og Jokb víðáttufælni, sem er hrííiðslan við að vera einn. og eiga í erfiðleíkum sém tengjast því að fara að heiman. Síðast- . nefridi fiokkúfinn er ajgengast- Hvaö veidur? JSirikur nefnir einnig þrenns konar ástæður fyrir fælni, skil- yrðíhgu, eftirópún og kennslu. Verður nú vitnað hnat i grem- roa. ,,í íyrsta íag) má net'na dæmi um skilyi'ðingii að mað- ur festíst'i Íyftu og.ketnsl ekki út fyrren eftir tvo tíma. Við það magnast lífti-eeöileg við- brögð hans veruíega. Öþægindt losnar út verða allsráðand). Með því einu.að. béina hugán- um að þvi »o fwtarft í lyftu geta viðbnVgiim orðtð svipuð. Urí^.'; '. ; : ¦*;¦..; ''í'ttjrhií^n JJIl^V^UM* >AVí í^lvui ^UIUI DWAlll um, lcstuni og flugvel. Jnfn\el ¦'getur óttinn brciðst út tíl ani> .•"•áiría': að komast frá fyrirv svo sem að sitja í stól hjárak- ara, hárgreiðslukonu eða tannlækni. .¦.; f öðru iagi getur ftelni iærst muðeftiropun og má til dæmis ¦'tak'á¦'riióður scm fælist hunda eftjr að hafa vertð bttnn á unga aldrí. Þegar hún er á gangi með barn sitt og bundur verður á veg) þesrra hlumr hún sér h)á hundmum með þvi að taka bar- nið í fangíð og vikja úr segi fyrir hoiium, fara vfir got.u, xnn ) næsta hús, mn í búð eða eitt- hvað þess háttar. Sarntímis vakna lífeðltsleg viðbrögð hennar. Bamið sem moðtrin heldur þéttingsfast aðbarmtsér skynjaf viðbrögð og spennu möðurinnar. Þégar barnið eld- ist og fer að leika sér.úti varar móðirin baraið við flækings- hundum-, þeir. geti bitið og barnið . geti fengið hundaæði; Þegár bamið er orðið s.ex til sjo um h ara sogn*- moðmn reynslií ainrii er hún hvaðblaeddi mtkið, ír< aniim bg þeim sárui hlutust. Sm<im saman barmð sef fæiní móðt í þriðja lági íærui fælast .ákveðhá Jiluti íi

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.