Dagblaðið Vísir - DV - 07.12.2002, Blaðsíða 47

Dagblaðið Vísir - DV - 07.12.2002, Blaðsíða 47
LAUCARDACUR 7. DE SEMBER2O02 Helcjarblatcf DV si + I Brennuvaráur engur j^ laus Brennuvarqar skjóta fólki skelk íbrinqu en þeir leqqja eld íhús sér til skemmtunar. Vorið 1949 lék brennuvarqur lausum hala íReykjavík oq áður en yfir lauk hafði hann brennt nokkur hús, bíla oq valdið stórkostlequ tjóni. Gamli Franski spítalinn við Lindargötu er eitt þeirra fjölmörgu húsa sem brennuvarg- ur, sem lék lausum hala í Reykjavík vorið 1949, kveikti í. Á þremur vikum náði hann að kveikja í mörgum húsum og bílum og valda stjórtjóni. .: I Vorið 1949 uröu meö skömmu millibili grunsam- lega margir húsbrunar í Reykjavík og h'óst að þeir voru af mannavöldum. Þetta olli lögreglu verulegum áhyggjum og skaut íbúum nokkurn skelk í bringu. Málið leystist snógglega 2. júní 1949 þegar nokkr- ir hlutir gerðust í senn sem komu inn á borð til lög- reglunnar og mátti ætla að þar væri brennuvargur- inn á ferð. í fyrsta lagi kviknaði í vörugeymslu á Vesturgötu 2b. Skömmu síðar var bifhjóli stolið úr skúr þar skammt frá, brotinn brunaboði á Sunnu- torgi í Kleppsholti og bifreið stolið á Bárugötu og var komið að henni brennandi utan við þjóðveginn við Blikastaði í Mosfellssveit og sást maður hlaupa frá bílnum áleiðis til fjalls. Þetta gerðist rétt fyrir átta um morguninn og klukkan fjögur síðdegis var fótgangandi maður handsamaður í Elliðaárdal sem játaði greiðlega að hafa framið öll þessi afbrot og kveikt í bilnum að lokum. Við yfirheyrslur hjá lögreglunni síðar sama dag játaði maðurinn að hafa verið valdur að allnokkrum íkveikjum í Reykjavík vikurnar á undan og var því ljóst að hér var brennuvargurinn fundinn. Maðurinn reyndist vera 27 ára gamall verslunar- maður til heimilis á ísafirði. Hann hafði komið til Reykjavíkur í lok apríl þetta vor og bjó á heimili for- eldra sinna við Klapparstíg. Fyrsta ikveikja mannsins var á Skúlagötu 12. maí þegar hann braust drukkinn inn í skúr seint um nótt og ætlaði að láta fyrirberast þar um nóttina. Þar reyndist vera logandi olíuofn sem brennuvarg- urinn hrinti um koll og gaus þá upp allmikill eldur. Maðurinn forðaði sér út en kom aftur á vettvang þegar slökkviliðið var mætt og tók virkan þátt í slökkvistörfum og er þess sérstaklega getið að hann hafi hringað upp slöngurnar. Þegar slökkvistarfi var lokið gekk ákærði áleiðis heim til sín á Klapparstíg. Á leiðinni fór hann inn í port til að létta á sér og þar braut hann glugga á raf- verkstæði og gat rekið höndina inn um gatið og hent tusku á glóandi rafmagnsofn sem þar var í sam- bandi. Hann fór síðan heim til sín, fékk sér að borða og fylgdist með því út um gluggann þegar slökkvilið- ið kom að rafverkstæðinu og slökkti eldinn sem hann hafði valdið. Aðfaranótt 14. maí eða aöeins tveimur dögum seinna var ákærði reikandi um bæinn og sem endranær undir talsverðum áfengisáhrifum. Hann bar að vagnasmiðju á Grettisgötu 20b og komst þar inn um glugga og settist inn í bíl á verkstæðinu og kveikti í sigarettu. Hann kveikti síðan í sætastoppi sem þarna lá á glámbekk og forðaði sér síðan út en kom aftur á vettvang þegar slökkvistarf hófst en að þessu sinni fór engum sögum af aðstoð hans. í þess- um bruna varð allmikið tjón eins og hinum tveimur fyrri þótt engin mannslíf væru talin í hættu. Næst var brennuvargurinn á ferð aðfaranótt 25. maí og átti leið fram hjá húsinu númer 20 við Berg- þórugótu. Þar gægðist hann inn um kjallaraglugga, sá eitt og annað rusl og kveikti á eldspýtu og kastaði inn um gluggann. Fljótlega komst eldur í ruslið og slökkviliðið var kvatt út skömmu síðar. Þrettán manns voru sofandi í húsinu þegar þetta gerðist og mjög mikill reykur komst upp á aðra hæð og þaðan var ellefu ára drengur fluttur nær meðvitundarlaus af reykeitrun. Húsið sjálft skemmdist minna en ætla hefði mátt. Þessu næst fór brennuvargurinn að skúr við Snorrabraut 56 eða tveimur sambyggðum skúrum þar sem fimm hestar voru í öðrum skúrnum en hey og aktygi í hinum. Þar braust maðurinn inn, klapp- aði hestunum um stund, gaf þeim hey og leysti þá síðan frá stallinum og lagði eld í heyið. Skúrinn sem kveikt var í eyðilagðist nær alveg og var tjón eig- andans tilfinnanlegt. Stærsti bruninn Næstu nótt var brennuvargurinn enn á ferð og var nú öllu stórtækari en áður því um nóttina kveikti hann i Netagerð Björns Benediktssonar á horni Holtsgötu og Hringbrautar. Þar var mikill eldsmatur því síldarnætur voru geymdar á staðnum. Brennuvargurinn komst inn á kaffistofu fyrirtækis- ins þar sem hann lagði eld í trékassa með bréfarusli og sat um stund og horfði á logana áður en hann forðaði sér út og stal reiðhjóli í næsta húsi til þess að flýja. Netagerðin brann næstum til kaldra kola og eldur barst í næstu hús þótt tjón þar yrði lítið. Tjón- ið á netagerðinni var þess meira og var talin mesta mildi að eldurinn skyldi ekki læsast meira i næstu hús enda snerist slökkvistarfið aðallega um að verja þau. Á leiðinni heim til sín braut brennuvargurinn brunaboða á horni Spítalastígs og Bergstaðastrætis og gabbaði slökkviliðið þangað. Síðan gekk hann niður að Franska spítalanum sem svo var kallaður við Lindargötu og komst þar inn um opinn kjallara- glugga. Þar settist hann í sófa og reykti um stund en kveikti síðan í sófanum áður en hann skreið út aft- ur. Þegar hann kom heim til sín á Klapparstig sá hann mikinn reyk vestur í bæ og taldi víst að þar brynni netagerðin og fór og tók bifreið föður síns traustataki og ók vestur í bæ til að horfa á brunann. Undir morgun var svo slökkviliðið kvatt að Franska spítalanum en tjón varð óverulegt. Síðasta árásin Næst lét vargurinn til skarar skriða 2. júní sem varð jafnframt hans síðasta brennufór. Þá var hann á dansleik i Alþýðuhúsinu og var orðinn allölvaður. Eftir veisluhöld í Hafnarfirði um nóttina fékk hann far ásamt fleirum og var hópurinn skilinn eftir í Að- alstræti. Þaðan er skammt að vöruhúsinu við Vest- urgótu 2b sem er stórt gamalt timburhús sem stend- ur í þéttri þyrpingu annarra timburhúsa. Þarha tókst brennuvarginum að opna glugga og leggja eld að. Sjónarvottar sáu til mannsins við gluggann og sáu einnig þegar hann þeysti brott á bifhjóli sem ! hann stal í nágrenninu. Slökkviliðið var fljótlega kvatt á staðinn og réð niðurlögum eldsins en eins og oft áður braut brennuvargurinn einnig brunaboða á Langholtsvegi og gabbaði þannig slökkviliðið. Síðan ók hann bif- hjólinu á Bárugötu og þar stal hann Plymouth-bíl sem hann síðan ók upp í Mosfellssveit og kveikti í honum áður en hann yfirgaf hann eins og fyrr seg- ir. Þegar brennuvargurinn var loks handsamaður játaði hann brot sín greiðlega þótt frásögn hans væri oft á tíðum brotakennd en hann var alltaf ölv- aður þegar hann framdi umrædd afbrot. Enga hagn- aðarvon kvaðst hann hafa haft af neinni íkveikjunni og eigi bar hann illvUja í brjósti til neins eigenda. Ekki heldur kvaðst hann bera neinn kala til slökkvi- liðs eða lögreglu og hann taldi engan hafa hvatt sig -" s til brotanna með neinum hætti. Hann sagðist alltaf hafa verið einn á ferð og gert sér far um að leyna brotunum fyrir öðrum. Þó kom í leitirnar bréf sem hann skrifaði eiginkonu sinni á ísafirði þar sem hann játar nánast að hafa kveikt í nokkrum húsum. Samverkandi sjúkdómar Eins og ef til vill má þykja eðlilegt var geðlæknir látinn rannsaka brennuvarginn nokkuð ítarlega. í ljós kom að i lok mars um veturinn hafði brennu- vargurinn veikst mjög hastarlega og eftir lýsingum að dæma taldi geðlæknirinn víst að sjúkdómur hans hefði verið heilabólga. Ákærði var allmikið veikur og dögum saman með algeru óráði og í kjölfar þess- ara veikinda var hann fluttur til Reykjavíkur. Það var álit geðlæknisins að ákærði væri að upp- lagi haldinn tilhneigingu til sefasýkisviðbragða en á afbrotatímabilinu hafi hann verið haldinn vefræn- um heilasjúkdómi eða heilabólgu. „Áfengisneysla hafi valdið hjá honum óminni og leyst úr læðingi rápsýki og eldsýki." Geðlæknirinn taldi ástand hins ákærða með þeim hætti að hann hefði verið mjög veiklaður og hefði alls ekki framið afbrotin ef hann hefði ekki verið undir áhrifum áfengis. „Undir öllum kringumstæðum myndi ég telja áfengi, jafnvel smávegis. stórlega tvieggjað fyrir hann alla ævi, þar sem ekki er vitað nema hin af- brigðilega hegðun fyrst og fremst leysist úr læðingi *** fyrir eiturverkun þess á heila mannsins." Það varð niðurstaða á báðum dómstigum að mað- urinn væri ekki hæfur til þess að dæma hann til refsingar en hann var dæmdur til þess að sæta ör- yggisgæslu ótímabundið og greiðslu alls málskostn- aðar. Ekki var sérstök deild fyrir geðsjúka afbrota- menn á þessum tíma svo líklegt er að brennuvargur- inn hafi verið látinn dvelja á Litla-Hrauni. PÁÁ Jf H.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.