Morgunblaðið - 14.12.2002, Blaðsíða 53

Morgunblaðið - 14.12.2002, Blaðsíða 53
MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 14. DESEMBER 2002 53 ? Kristborg Jóns- dóttir fæddist á Meðalfelli í Nesjum í Austur-Skaftafells- sýslu 4. maí 1919. Hún lést á Heilbrigð- isstofnun Vest- mannaeyja 7. desem- ber síðastliðinn. Foreldrar hennar voru Jón Halldórs- son, f. 1888, d. 1970, og kona hans Guð- laug Björnsdóttir, f. 1893, d. 1924. Systk- ini Kristborgar eru Sigríður, f. 1917, bú- sett á Seyðisfirði, og Björn, f. 1922, búsettur í Reykjavík. Hinn 16. des. 1945 giftist Krist- borg Sigurði Jónssyni frá Engey í Vestmannaeyjum. Foreldrar hans voru Jón Jónsson, f. 1887, d. 1951, og kona hans Sigríður Jónsdóttir, f. 1885, d. 1972. Kristborg og Sigurð- ur eignuðust fimm börn. Þau eru: 1) Drengur, f. 1944, d. 1944. 2) Æg- ir, f. 1945, kvæntur Jenný Ásgeirs- dóttur, eiga þau einn son, Krist- björn, f 1967, hans dóttir er Sólrún Líf, f. 1999. Dóttir Jennýjar og fóst- ýmis störf. 19 ára var hún fengin sem ráðskona til bankastjórahjóna í Vestmannaeyjum og kynntist þar fljótlega Sigurði Jónssyni frá Eng- ey sem varð til þess að hún settist að í Vestmannaeyjum. Kristborg vann við heimilisstörf meðan börn- in voru að vaxa úr grasi en hóf síð- an starf sem matráðskona á Sjúkrahúsi Vestmannaeyja. Þegar eldgosið hófst 1973 fluttust Krist- borg og Sigurður til Reykjavíkur en voru ekki lengi þar því Krist- borg fór fljótt að matreiða fyrir þá starfsmenn sem unnu við björgun- arstörf í gosinu. Eftir það fer Krist- borg að vinna í eldhúsi Fiskiðjunn- ar og síðan á Dvalarheimili aldraðra í Eyjum en þar vann hún þar til hún lét af störfum vegna ald- urs. Kristborg lagði fram krafta sína fyrir Kvenfélagið Líkn og gaf vinnu sína og hannyrðir. Hún var ótrúlega dugleg og afkastamikil hannyrðakona og liggur eftir hana mikið safn af útsaumuðum mynd- um, teppum o.fl. Hún gaf mikið af hannyrðum sínum og má þar nefna gráturnar í Landakirkju, helgi- mynd í Stafafellskirkju í Lóni og mynd af skjaldarmerkinu í Íþrótta- húsi Vestmannaeyja svo eitthvað sé nefnt. Útför Kristborgar verður gerð frá Landakirkju í Vestmannaeyjum í dag og hefst athöfnin klukkan 14. urdóttir Ægis er María Gylfadóttir, f. 1963. 3) Arnþór, f. 1949. Hann kvæntist Þóru Sigurðardóttur og eiga þau tvö börn, Jón Viðar, f. 1983, og Ingibjörgu Helgu, f. 1988. Arnþór og Þóra slitu samvistir. Sam- býliskona Arnþórs er Sigríður Kjartansdótt- ir. 4) Guðlaug Björk, f. 1952, gift Kristni Ágústssyni og eiga þau þrjú börn, Sigur- borgu, f. 1974, dóttir hennar er Agnes, f. 1997; Ágúst, f. 1977, og Söru Lind, f. 1991. 5) Jón Viðar, f. 1959, hann lést af slysför- um 1967. Þegar Kristborg var sex ára fluttist hún að Þórisdal í Lóni með föður sínum og Sigríði systur sinni en Björn bróðir hennar ólst upp á Stapa í Nesjum í Austur-Skafta- fellssýslu. Kristborg ólst upp við leik og störf í Þórisdal í Lóni í Austur? Skaftafellssýslu en fór ung til Hafn- ar og til Seyðisfjarðar til að vinna Það er með söknuði í huga að ég sest niður að skrifa fáeinar línur til að kveðja elskulega tengdamóður mína fyrrverandi hana Kristborgu Jónsdóttur. Ég kynntist Boggu eins og hún var kölluð fyrir tæpum 30 árum og var flutt inn á heimili hennar nokkrum mánuðum seinna þá 19 ára og nýgift Arnþóri syni hennar. Í dag hefði þetta kallast ?Hótel Mamma? því þótt Bogga ynni fulla vinnu gerði hún allt á heimilinu og ég held að okkur unga fólkinu hafi fundist það bara sjálf- sagt. Ekki kvartaði Bogga því það var ekki hennar stíll og hef ég sterkan grun um að hún hafi verið farin að finna fyrir veikindum sínum löngu áður en hún minntist á það við okkur sem næst henni stóðum. Ég minnist Boggu sem glaðværr- ar konu og alltaf stutt í hláturinn og það var mikið spjallað og hlegið við eldhúsborðið á Hásteinsvegi 53 og bekkurinn oft fullur. Margir voru fastagestir og komu á hverjum degi eins og Dúddi múr, Beggi á Skuld- inni, Didda í blokkinni og margir fleiri og alltaf fullt borð af kræs- ingum. Aldrei sat Bogga auðum höndum og man ég ekki eftir henni öðruvísi en að sauma út einhverja fallega mynd. Ég gleymi aldrei sumrinu þegar við fórum austur á Hornafjörð en þá fékk ég að kynnast fólkinu hennar og skoða mig um á hennar æsku- slóðum bæði í Lóninu og á Nesj- unum og alls staðar var tekið á móti okkur eins og um kóngafólk væri að ræða. Í þeirri sömu ferð fórum við að heimsækja Siggu systur hennar á Seyðisfjörð sem var greinilega eins yndisleg manneskja og Bogga og Bjössi bróðir þeirra. Mér og Boggu kom alltaf vel saman þó að það hrikti verulega í minni þegar henni var sagt að við Addi ætluðum að skilja. Það fannst henni ekki rétt því eins og hún sagði, þá gerir maður börnunum sínum það ekki. Þar var henni vel lýst því hennar langanir og þrár voru aldrei í fyrirrúmi, hún var aldrei númer eitt í röðinni heldur voru það eiginmaðurinn og börnin og síðar tengdabörnin og barna- börnin. Hún passaði sig líka á að deyja ekki fyrr en Siggi væri í öruggum höndum. Síðustu skiptin sem Bogga og Siggi komu til Reykjavíkur vegna veikinda hennar dvöldu þau hjá okkur hér í Kópavoginum og er ég þakklát fyrir að hafa fengið að njóta þeirrar ánægju. Ég gleymi ekki hvað hún var glöð í sumar þegar ég fór með hana á hárgreiðslustofu og síðan að kaupa sér föt, kápu úr kasmírull og fallega dragt, og á eftir fórum við hingað heim og ég fékk að púðra hana og varalita. Þetta var eins og ný manneskja, hún var svo falleg, og á eftir fórum við í kaffi til foreldra minna sem henni þótti allt- af svo vænt um. Ég hef ekki séð hana Boggu mína eins ánægða í mörg ár og hún var þennan dag. Um kvöldið sátum við tvær saman við eldhúsborðið og spjölluðum á meðan börnin fóru með afa sinn í Bláa lónið. Elsku Siggi minn, ég veit að það er erfitt fyrir þig að missa hana Boggu þína og núna vildi ég vera nær þér svo ég gæti hugsað um þig og þú farið í sund með Jóni Viðari og Immu Helgu. Að lokum vil ég senda þakklæti til þeirra sem hafa verið henni Boggu góðir því það átti hún svo sannarlega skilið. Bergþóri Guð- jónssyni, Hörpu Rútsdóttur og börnum og starfsfólki sjúkrahússins í Eyjum færi ég sérstakar þakkir fyrir þá umönnun sem þau Siggi og Bogga hafa fengið hjá þeim og hann fær enn. Þegar ég talaði við Boggu síðast í síma fyrir nokkrum dögum kvaddi hún mig með þessum orðum: ?Þóra mín, ég vil þakka þér fyrir allt bæði fyrr og síðar.? Og ég segi: Bogga mín, þakka þér sömuleiðis fyrir allt bæði fyrr og síðar. Núna veit ég að þér líður vel og ert komin með hann Nonna litla í fangið. Innilegar samúðarkveðjur sendi ég Sigga, börnum, tengdabörnum, barnabörnum og öðrum aðstand- endum. Hvíl þú í friði. Þóra Sigurðardóttir. Elsku amma mín, mikið er nú leiðinlegt að þú sért farin frá okkur, ég vona bara að einhverjir aðrir fái að njóta þín núna eins og nafni minn hann Jón Viðar. Þú varst alltaf svo ótrúlega góð við mig og því mun ég aldrei gleyma. Þú eldaðir alltaf svo góðan mat og svo ekki sé minnst á kökurnar sem maður fékk alltaf í kaffinu og áður en ég fór að sofa. Þessi tími sem ég fékk að vera einn með þér og afa á sumrin var alveg frábær. Það var svo gaman að tala við þig og spila við þig. Ég man, fyr- ir ekki svo löngu, þá bara gat ég ekki ímyndað mér það að þú myndir einhvern tímann deyja, það var bara eitthvað svo óraunverulegt, ég gat ekki hugsað mér hvernig ég gæti lifað án þín. En svo varðstu veik og komst nokkrum sinnum hingað til Reykjavíkur til þess að fara á spítala og síðustu tvö skiptin sem þú komst voruð þið afi hérna hjá okkur. Fyrir þær stundir er ég ekkert smáþakklátur, það var bara svo yndislegt að hafa ykkur, manni líður nefnilega alltaf svo rosalega vel í kringum ykkur. Ég veit að þér leið ekkert alltaf vel á meðan þessi veikindi voru, og vona ég nú að þér líði betur og einhver hugsi vel um þig vegna þess að þú átt það svo hjartanlega skilið. Þú gafst mér einu sinni mynd sem þú saumaðir handa mér og á henni var þessi bæn sem mér þykir svo vænt um. Nú legg ég augun aftur, ó, Guð, þinn náðarkraftur mín veri vörn í nótt. Æ, virzt mig að þér taka, mér yfir láttu vaka þinn engill, svo ég sofi rótt. (Sveinbjörn Egilsson.) Elsku afi minn, ég samhryggist þér og börnunum þínum. Jón Viðar Arnþórsson. Elsku amma mín, sem alltaf varst mér svo góð. Ég vil þakka þér fyrir allar þær góðu stundir sem við átt- um saman. Stundirnar í Vest- mannaeyjum þegar ég var hjá þér og við spiluðum og spjölluðum við eldhúsborðið þitt. Og alltaf beið mín eitthvað gott þegar ég kom dauð- þreytt heim úr Spröngunni. Núna skil ég líka afhverju þú vildir helst ekki leyfa mér að fara seint á kvöld- in í Sprönguna, það var vegna þess að þér þótti svo vænt um mig. Stundirnar okkar þegar þú og afi gistuð hjá pabba þegar hann bjó á Rauðarárstígnum. Og þegar þú og afi voruð heima hjá mér, mömmu og Jóni Viðari í Kópavoginum. Og þú komst heim í nýju fötunum með nýja hárgreiðslu, þá varstu svo ánægð og brostir og hlóst, alveg eins og þú varst áður en þú veiktist. Þegar ég lít til baka hugsa ég um hvað ég var heppin að fá að hafa ykkur hjá okkur og hvað ég naut þess að vera með ykkur. Það var alltaf svo notalegt að umgangast þig því þú varst svo góð og yndisleg manneskja. Þótt ég sakni þín voða mikið veit ég að þér líður vel uppi hjá Guði og hittir örugglega Jón Viðar og mömmu þína og pabba. Ég ætla að skrifa eina bæn sem ég held svolítið uppá: Ég fel í forsjá þína, Guð faðir, sálu mína, því nú er komin nótt. Um ljósið lát mig dreyma og ljúfa engla geyma öll börnin þín svo blundi rótt. (M. Joch.) Samúðarkveðjur til allra sem stóðu henni næst og, elsku afi, þú færð sérstakar kveðjur frá mér. Þín Ingibjörg Helga Arnþórsdóttir. Ég var ekki há í loftinu þegar ég fór fyrst ein til Vestmannaeyja að heimsækja ömmu og afa. Þá dvaldi ég part úr sumri og þessar sum- arheimsóknir urðu síðan árvissar. Það var alltaf mikið tilhlökkunar- efni að fara enda var hvergi betra að vera. Bogga amma var einstök manneskja og að hafa fengið að eyða svona miklum tíma með henni á mínum yngri árum voru algjör forréttindi. Eftir því sem árin liðu og ég komst til vits og ára áttum við amma oft mjög góðar stundir þar sem við töluðum um öll heimsins mál og það var greinilegt að þar var á ferðinni lífsreynd kona sem hafði upplifað margt um ævina. Amma var mikil handavinnukona og þær voru ófáar stundirnar sem við sátum saman og saumuðum. Ég get ekki annað en dáðst að þol- inmæðinni sem hún amma hafði þegar litla dótturdóttirin var að taka sín fyrstu spor í saumaskapn- um. Útkoman var kannski ekki allt- af eins og til var ætlast en amma bara hló að tilþrifunum og rakti allt upp og lagaði. Í seinni tíð hafa heimsóknirnar til Eyja ekki verið eins margar og langar en alltaf voru móttökurnar jafn góðar. Að dvelja á Hásteins- veginum í góðu yfirlæti var engu líkara en að vera staddur á fimm stjörnu hóteli, þvílíkur var mynd- arskapurinn í henni ömmu alltaf. Ég mun alltaf minnast Boggu ömmu sem mikillar dugnaðarkonu sem hafði hjarta úr gulli. Sigurborg. Kær vinur og svilkona mín, Krist- borg Jónsdóttir, Bogga mín, er gengin á vit ástvina sinna í helgum sölum himnaríkis eftir erfiða sjúk- dómslegu. Ég kom til hennar upp á sjúkrahús kvöldið áður en hún and- aðist. Yfirleitt þegar maður kom í heimsókn til hennar var hún sof- andi. En í þetta skiptið sat hún í slopp á stól við rúmið sitt með fæt- urna upp á öðrum stól og horfði á sjónvarpið og að mér fannst hún óvanalega hress. Við spjölluðum lengi saman og þegar ég kvaddi hana datt mér ekki í hug að þetta væri í síðasta skipti. En hún and- aðist morguninn eftir. Bogga mín var einstök kona, mikil húsmóðir og hannyrðakona. Henni féll aldrei verk úr hendi. Þegar eldhúsverkin voru búin var sest inn í stofu í saumaskap. Þar undi hún sér vel innan um listaverkin sín. Hannyrðir hennar voru gulls ígildi. Bogga vann mikið úti við eftir að börnin komust á legg. Mest var það í sambandi við mat, hún vann lengi í mötuneyti Fiskiðjunnar, einnig vann hún gosárið í mötuneyti, sem sett var upp í skóla, en síðan flutt niður í Ísfélag eftir að gasið, sem fylgdi gosinu og lá eins og húm niðri kvosinni í miðbænum, var horfið. Einnig vann hún lengi í eldhúsi Elli- heimilisins. Þetta áttu aðeins að vera smá kveðjuorð fyrir allt, sem hún var mér. Ég veit að tengdadóttir henn- ar (fyrrverandi) mun skrifa ýtar- legri minningargrein þar sem mun koma fram nánari kynning á fjöl- skyldunni. Kæri mágur, Siggi minn, elskuleg systkini, Ægir, Addi, Gullí og fjölskylda, megi minning um ást- kæra eiginkonu, móður, tengdamóð- ur og ömmu blómstra í hjarta ykkar og munið að lífsins ljós leiðir birtu sólar í uppstigu andans, inn í frið- arins skínandi höll, þar sem hljóma tónar um sali og göng af himnesk- um ljúfum englasöng. Almættisblessun fylgi ykkur og styrki í sorginni. Hinsta kveðja, þökk fyrir allt. Runólfur Dagbjartsson (Dúddi). KRISTBORG JÓNSDÓTTIR Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, BRYNJÓLFUR KRISTINSSON frá Harðangri, lést á Fjórðungssjúkrahúsinu Akureyri mánu- daginn 9. desember. Útför hans fer fram frá Glerárkirkju þriðjudag- inn 17. desember kl. 14.00. Guðrún Arngrímsdóttir, Þröstur Brynjólfsson, Sigríður Sigurðardóttir, Reynir Brynjólfsson, Elísabet Erla Kristjánsdóttir, Arngrímur Brynjólfsson, Jóhanna Magnúsdóttir, afa- og langafabörn. Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, ERLENDUR EINARSSON, Bústaðavegi 77, Reykjavík, lést á hjartadeild Landspítalans við Hringbraut fimmtudaginn 12. desember. Friðgerður Friðriksdóttir, Einar Erlendsson, Margrét Höskuldsdóttir, Ardís Erlendsdóttir, Ingibjörg Erlendsdóttir, barnabörn og barnabarnabörn. Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, tengda- móðir, amma og langamma, MARGRÉT SIGURÐARDÓTTIR, Álfheimum 42, Reykjavík, lést á hjúkrunarheimilinu Skjóli þriðjudaginn 10. desember. Útför hennar fer fram frá Áskirkju þriðjudaginn 17. desember kl. 13.30. Ásgeir Markússon, Einar Torfi Ásgeirsson, Sigurður Ingi Ásgeirsson, Sigríður Lóa Jónsdóttir, Sigríður Anna Ásgeirsdóttir, barnabörn og barnabarnabörn.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.