Morgunblaðið - 14.12.2002, Blaðsíða 56

Morgunblaðið - 14.12.2002, Blaðsíða 56
MINNINGAR 56 LAUGARDAGUR 14. DESEMBER 2002 MORGUNBLAÐIÐ ? Tómas Emilsson fæddist á Stuðl- um í Reyðarfirði 14. maí 1918. Hann lést á Sjúkrahúsi Seyðis- fjarðar 6. desember síðastliðinn. Foreldrar hans voru Emil Tómas- son, búfræðingur og bóndi, f. í Hraukbæj- arkoti í Kræklinga- hlíð 1881, d. 1967 og Hildur Þuríður Bóasdóttir hús- freyja, f. á Stuðlum í Reyðarfirði 1886, d. 1933, þau bjuggu á Stuðlum í Reyðarfirði, en eftir andlát Hildar bjó Emil í Reykjavík og síðar hjá Guðrúnu dóttur sinni á Brúarósi í Kópavogi. Systkini Tómasar: 1) Sigur- björg, f. 1912, d. 2000, 2) Guðrún, f. 1913, d. 1997, 3) Kristjana Elín, f. 1914, d. 1963, 4) Borghildur, f. 1915, d. 1929, 5) Regina Thoraren- f. 1953, búsett á Seyðisfirði, börn: Árný Björg, f. 1974, býr í Reykja- vík, og Hjalti Þór, f. 1978, býr á Seyðisfirði. 2) Sigurður, f. 1947, maki Hafdís Guðmundsdóttir, f. 1949, börn: a) Sigríður Berglind, f. 1967, maki Grétar Reynir Benja- mínsson, f. 1963, börn: Sigurður Ívar, f. 1985, Aníta, f. 1991 og Ísak Ármann, f. 1999; b) drengur, f. 1971, d. 1971, c) Sverrir, f. 1972. Öll búsett á Seyðisfirði. 3) Hildur Þuríður, f. 1955, maki Valdimar Jörgensen, f. 1950, búsett í Reykjavík. Sonur: Pétur Þór, f. 1977, maki Malin Grön, f. 1977. Búsett í Gautaborg. 4) Þórdís, f. 1957 maki Þór Ingólfsson, f. 1955, sonur : Hafþór Snær, f. 1992. Bú- sett í Reykjavík. 5) Emil, f. 1959 maki Anna Karlsdóttir, f. 1959, börn: a) Tómas Arnar, f. 1984, b) Elísabet Sara, f. 1989, búsett á Seyðisfirði. 6) Tómas, f. 1963, maki Petrína Berglind Sigurðar- dóttir, f. 1972. búsett í Reykjavík. Tómas starfaði við bifreiðaakst- ur, skrifstofu- og bókhaldsstörf og var umsjónarmaður Fjarðarsels- virkjunar, ásamt fleiru. Útför Tómasar verður gerð frá Seyðisfjarðarkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14. sen, f. 1917, eina eft- irlifandi systkinið, 6) Bóas Arnbjörn, f. 1920, d. 1997, og 7) Jón Pálmi, f. 1923, d. 1978. Tómas kvæntist Þórdísi Bergsdóttur, f. 7 júlí 1929, heilbrigð- isfulltrúa og fram- kvæmdastjóra Ullar- vinnslu Frú Láru ehf. Foreldrar hennar voru Bergur Jónsson bóndi, f. á Egilsstöðum á Völlum 1899, d. 1970, og Sigríður Hallgríms- dóttir húsfreyja, f. á Ketilsstöðum á Völlum 1907, d. 1967. Þau bjuggu á Ketilsstöðum á Völlum. Tómas og Þórdís bjuggu fyrst á Ketilsstöðum, síðar við Grímsárvirkjun, en settust að á Seyðisfirði 1959 og hafa búið þar síðan. Þau eignuðust sex börn, níu barnabörn (eitt látið) og þrjú barnabarnabörn: 1) Bergur, f. 1947, maki Ásdís Benediktsdóttir, Tómas faðir minn fæddist á Stuðl- um í Reyðarfirði. Á fyrsta ári veiktist hann af lömunarveiki og þurfti af þeim sökum að dveljast sem barn í Danmörku í lækningarskyni. 7 ára gamall kom hann aftur til Íslands, fatlaður á öðrum fæti og þá talandi á danska tungu. Mættu honum þá ýmsir erfiðleikar við að aðlagast nýju lífi, í þeim tíðaranda, sem þá ríkti. Það sem eftir var barnæskunnar bjó hann heima á Stuðlum í faðmi for- eldra sinna. Þar var rekið stórbú, heimilið var fjölmennt og ættboginn stór. Stuðlar voru í alfaraleið og gestakomur tíðar. Móðir hans lést er hann var að hefja sín unglingsár og varð það honum þungt áfall. Faðir hans brá búi og fluttist til Reykjavík- ur, en pabbi varð um kyrrt í skjóli hjónanna Þorsteins Jónssonar kaup- félagsstjóra og Sigríðar Kjerúlf Þor- varðardóttir. Þau reyndust honum sem bestu foreldrar og bar faðir minn mikinn hlýhug til þeirra. Börn- um þeirra, þeim Þorvarði, Margréti, Jóni og Þorgeir, tengdist hann órjúf- anlegum böndum. Síðar styrktust þau tengsl enn frekar þegar faðir minn gekk að eiga móður mína Þór- dísi Bergsdóttur, sem er bróðurdótt- ir Þorsteins. Undir handarjaðri Þor- steins hóf faðir minn starfsævi sína hjá Kaupfélagi Héraðsbúa, við versl- unar- og skrifstofustörf og svo bif- reiðaakstur. Hann hafði unun af að aka ótroðnar slóðir, yfir vegleysur og í snjó. Það eru ófáir vegirnir sem hann fór fyrstur manna á bíl t.d. fjall- veginn til Mjóafjarðar, yfir Þórdals- heiði og Fáskrúðsfjarðar. Þótti mönnum þetta glapræði hjá honum að vera að þvælast þetta, og það fötl- uðum manninum í ofanálag. En þetta var hans líf og yndi og óbyggðirnar heilluðu hann. Það er eitt af því sem hann kenndi mér að njóta og hann fylgdist af áhuga með flakki okkar Þórs og síðar Hafþórs Snæs um fjöll og firnindi. Hann dvaldi ungur um tíma í Reykjavík við nám í útvarps- virkjun og stundaði einnig bókhalds- nám. Heimili Guðrúnar systur pabba og Eyjólfs manns hennar stóð pabba og síðar okkur fjölskyldu hans alltaf opið og oft urðu dvalir langar þar. Reyndist það ómetanlegt. Pabbi starfaði um árabil sem skrif- stofustjóri og gjaldkeri við Grímsár- virkjun. Síðar hóf hann störf hjá Raf- magnsveitum ríkisins, er hann tók við Fjarðarselsvirkjun á Seyðisfirði og settist fjölskyldan þar að, en þá voru börnin orðin 5 og það 6. bættist fljótlega við. Samhliða þessu rak hann verktakafyrirtæki með elstu sonum sínum, sem hafði starfsemi sína bæði á Seyðisfirði og á Héraði. Síðan var hann um tíma með hænsna- og aliandabú. Þarna man ég fyrst eftir mér og er mér ofarlega í huga nærvera beggja foreldra minna. Pabbi starfaði í næsta húsi og gátum við krakkarnir skottast á milli og við vorum alltaf velkomin. Hann hafði í ýmsu að snúast, úti í bæ eða upp á Hérað og æði oft var smáfólkið með í ferð. Við fórum að skjótast með egg og blöð í hús og pabbi ók. Hann hafði mjög gaman af börnum og hændust þau gjarnan að honum. Hann sinnti ýmsum hlutum uppeldis- ins, sem ekki var algengt að feður á þeim tíma sinntu. Hann sá t.d. oftast um að baða okkur og þá var baðið fyllt af margvíslegum leikföngum og mikið leikið og hlegið. Hann smíðaði handa okkur leikföng t.d. kassabíla, dúkkuvagna og dúkkuhúsgögn og ef eitthvað bilaði, þá var farið með það til pabba og hann gerði við af sinni snilld. Hann lauk starfsævi sinni sem skrifstofumaður hjá fiskimjölsverks- smiðjunni Ísbirninum og síðar Haf- síld. Reynsla hans á æskuárum mark- aði hans lífsferil. Hann bar alla tíð fyrir brjósti hag þeirra sem minna mega sín . Hann var nærgætinn og gætti þess að særa engan. Hans yndi var að gera öðrum greiða. Hann var snemma staðfastur í því að láta fötl- un sína ekki aftra sér frá því að gera það sem hann ætlaði sér. Hann hafði yndi af barna- og barnabörnunum, sem hændust mjög að honum. Oft var hringt og spurt um Hafþór Snæ og þeir spjölluðu saman um heima og geima. Saman áttu þeir margar góð- ar samverustundir. Ekki er unnt að minnast pabba, án þess að nefna mömmu samtímis. Hún fór snemma að taka þátt í félags- og pólitísku starfi og var stundum fjarri heimilinu af þeim sökum, auk þess að vinna langan vinnudag við margvísleg störf. Pabbi studdi hana og hvatti hana áfram, enda var Framsóknar- flokkurinn og viðgangur hans þeirra sameiginlega áhugamál, en þau komu bæði frá innstu rótum hans. Fyrir kosningar voru þau á kafi í flokksstarfinu og þá var líf og fjör á heimilinu.. Seinni hluta ævinnar átti pabbi við ýmis heilsufarsvandamála að stríða, með tilheyrandi sjúkrahúsvistun og það tók oft verulega á. Alltaf stóð mamma sem klettur við hlið hans, vakin og sofin yfir velferð hans. Þrautseigjan hefur verið ótrúleg hjá henni og stuðningur hennar reyndist pabba ómetanlegur. Fjölskyldan vill þakka starfsfólki Sjúkrahúss Seyðisfjarðar fyrir góða umönnun. Þar dvaldi hann alfarið síðustu mánuðina, átti þar gott skjól og undi hag sínum vel. Við Þór og Hafþór Snær þökkum samfylgdina með söknuð í huga. Þórdís Tómasdóttir. Elsku Tommi, manstu þegar við hittumst fyrst fyrir 25 árum, þú stoppaðir hjá mér og bauðst mér far. Þú varst búinn að heyra að sonurinn væri að slá sér upp með einni aðkom- ustelpunni, enda fréttist slíkt fljótt í litlu sjávarplássi. Ég, dauðfeimin 17 ára stelpan, afþakkaði farið. En það leið stuttur tími þar til með okkur tókst einstök væntumþykja og vin- átta. Manstu þegar þú sagðir mér frá því þegar þú fékkst leyfi til aksturs, þú varst bara 16 ára gamall. Þú varst svo stoltur af því og máttir vel vera það en þar með varst þú fyrsti fatlaði maðurinn á Íslandi sem fékkst leyfi til að keyra bíl. Þegar þú fórst svo síðar í bílprófið var prófdómarinn þér ekkert sérlega hliðhollur vegna fötl- unar þinnar og spurði þig að því hvað þú ? fatlaður maðurinn ? myndir gera ef bíllinn bilaði í stórhríð á Fagradal. Þá svaraðir þú því til að þú vonaðist til að gera það sama og allir viti bornir menn og það væri að halda kyrru fyrir í bílnum. Bílar af öllum stærðum og gerðum hafa átt hug þinn síðan og varð það ævistarf þitt, enda varstu bílstjóri af Guðs náð, keyrðir vörubíl á Reyðar- firði, póstbílinn frá Reyðarfirði til Héraðs, sjúkrabíl á Héraði og Seyð- isfirði og varst ökukennari um lang- an tíma. Óteljandi eru ferðirnar sem þú fórst vegleysur og slóða, þar sem fáir, ef nokkur, höfðu farið áður. Það lá opið fyrir þér að setja sam- an vísur og gamanmál og nú seinni árin var það helst í því formi að ríma við barnabörnin og skríktu þau oft af hlátri, þegar þau voru minni, yfir vit- leysunni í þér. Þótt þú værir með grindina á fætinum áttirðu ekki í neinum vandræðum með að fara í elt- ingaleik hringinn um eldhúsið og stofurnar á eftir krökkunum og felu- leikirnir þegar ?hó? glumdi bak við gardínurnar og við lágum í hlátri. Elsku Tommi, manstu, eftir að þú varst hættur að vinna, þá var verið að reyna að fá þig til að taka þátt í starfi aldraðra hér á staðnum. Ég held að hafi liðið tíu ár þangað til þér fannst þú vera orðinn nógu mikill eldri borgari til að sækja félagsskapinn. Manstu stundirnar þegar þú komst við hjá mér síðdegis í kaffi- sopa. Þá áttum við okkar sérstöku samverustundir sem ég veit að þér þótti jafnvænt um og mér. Oft var nú létt hjá okkur, og ræddum við um líf- ið, tilveruna og andans mál, og engan þekki ég jafn berdreyminn og þig. Það er huggun okkar hér að við andlátið leið þér eins vel og hægt var og varst umvafinn ást fjölskyldunnar nær og fjær. Nú ertu kominn yfir í næsta heim og vonandi búinn að hitta farna ást- vini þína. Mér þykir gott að vita til þess að þú verðir í móttökuhópnum mínum þegar minn tími kemur. En þangað til vona ég að við getum skipst á kveðjum einhvers staðar þarna á milli svefns og vöku. Þín tengdadóttir Anna. Hann afi minn er dáinn og mig langar að skrifa nokkur orð um hann. Hann afi sagði alltaf að ég hefði gert sig gamlan þar sem ég var fyrsta afa- barnið hans og ennþá eldri varð hann þegar ég gerði hann að langafa fyrir 17 árum, en hann fyrirgaf mér það fljótlega. Margar stundir áttum við afi sam- an en mest gaman var held ég þegar hann kenndi mér að keyra, þá var ég 11 ára. Þá var margt spjallað og mörgum árum síðar, þegar elsti son- ur minn var 10?11 ára, kenndi hann honum líka og höfðu báðir gaman af. Alltaf sagði afi börnunum mínum að hann héti langi-afi en þau kölluðu hann samt alltaf afa á Öldu. Mikið eigum við eftir að sakna afa sem hafði húmorinn alltaf í lagi alveg fram á síðustu stundu. Takk fyrir allt elsku afi minn. Berglind. Elsku Tommi, mig langar til að þakka þér fyrir góðu kynnin og hlýjuna sem þú sýndir okkur í gegn- um árin. Ég kynntist þér og fjöl- skyldunni þegar ég var ellefu ára og kom í fyrsta skipti til Seyðisfjarðar. Alla tíð síðan hef ég ávallt verið vel- komin hjá þér, Dísu og allri fjölskyld- unni og verið eins og ein af ykkur en ekki bara systir Önnu. Þegar ég svo seinna kom með manni mínum og svo enn seinna með börnin tókuð þið þeim eins. Eins og flestir vita varstu mikill bíla- og tækjamaður og það er gaman að minnast þess þegar við átt- um litla snjóbílinn og bjuggum á Seyðisfirði 1985?1987. Þú lést ekkert stoppa þig í því að prófa hann. Þrátt fyrir að fólk sem gat notað báða fæt- urna ætti í erfiðleikum með að kom- ast inn í bílinn vegna þess að það þurfti að troða sér inn í gegnum lítinn glugga fórst þú auðveldlega inn og fannst alveg frábært að keyra hann. Einmitt svona varstu alltaf með gleðina og barnslegur í hjarta. Þú varst barngóður og oft að grínast og nú í nóvember sagðir þú við Guðjón, sem er líka mikill bílamaður: ?Jæja nú á ég bíl sem er með drifi á öllum og getur farið með mig til himna.? Minningin um góðan mann lifir. Lísa María, Trausti, Guðjón og Brynjar. Nú er hann elskulegur afi okkar farinn frá okkur. Það flugu svo marg- ar minningar í gegnum hugann. Endalausar stundir með þér og mun- um við aldrei eftir að hafa leiðst nokkra stund. Þú varst svo miklu meira en bara afi sem átti að þykja vænt um, heldur varstu góður vinur okkar sem alltaf var hægt að leita til. Það var alltaf gaman með þér, því ótrúleg lífsgleði, hamingja og húmor einkenndu þig. Elsku afi, takk fyrir alla þá ást og umhyggju sem þú sýndir okkur og tímann sem þú áttir alltaf nóg af handa okkur. Leiðir skilur að sinni. Að eilífðarströnd umvafinn elsku frjáls ertu farinn ferðina löngu. Í engla veröld andinn lúinn í föðurfaðmi friðsæll hvílir. Takk fyrir tímann og tryggðarþelið í mörgum mætum minningum er lifa. (Jóna Rúna Kvaran.) Megi ást okkar, afi, fylgja þér alla tíð. Tómas Arnar og Sara. TÓMAS EMILSSON Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og útför ástkærs föður okkar, tengdaföður, afa og langafa, GUÐMUNDAR JÓNSSONAR frá Torfalæk, fyrrum skólastjóra Bændaskólans á Hvanneyri. Sérstakar þakkir færum við starfsfólki á Hrafn- istu í Hafnarfirði fyrir frábæra umönnun og elskulegt viðmót. Sigurður R. Guðmundsson, Laufey Kristjánsdóttir, Ásgeir Guðmundsson, Sigríður Jónsdóttir, Sólveig Gyða Guðmundsdóttir, Gunnar Ólafsson, barnabörn og barnabarnabörn. Látin er Gyða Ólafs- dóttir. Gyða byrjaði starf hjá Pennanum í Hafnarstræti 18 aðeins 19 ára gömul, en þá var ég undirrituð verslun- arstjóri. Það er svo margt gott og fallegt hægt að segja um Gyðu. Það var bæði gaman og gott að vinna með henni og stundvís- ari stúlku hef ég aldrei unnið með, að öðrum ólöstuðum, sama hvort mætt var á morgnana eða úr mat- artíma. Þú gast alltaf treyst á Gyðu. GYÐA ÓLAFSDÓTTIR ? Gyða Ólafsdóttir fæddist á Akra- nesi 7. júlí 1946. Hún lést á Landspítala í Fossvogi 20. nóvem- ber síðastliðinn og var útför hennar gerð frá Kópavogs- kirkju 29. nóvember. Ung að árum eignað- ist hún dótturina Guð- rúnu, sem er hjúkrun- arfræðingur, og síðan dótturina Nönnu, sem er fötluð. Nanna missir mikið að missa sína góðu mömmu, en systir hennar er henni mjög góð. Einnig hefur Hall- dór, seinni maður Gyðu, reynst henni sem besti faðir. Þau missa öll mikið því Gyða var sterk og átti marga góða eiginleika. Hún var frábær starfs- kraftur og kunni sitt fag. Hún kunni það að koma fram við viðskiptavin- inn og þjónusta hann eftir bestu getu, enda átti hún marga kúnna sem völdu bara Gyðu. Hún gerði sér far um að kynnast vörunni og var alltaf til í að leita fyrir kúnnann, ef eitthvað sérstakt vantaði. Meðan við Gyða unnun saman kom það upp að við réðum okkur í sumarfríum sem matráðskonur í eldhúsbílana hjá Úlfari Jakobsen, sem þá rak ferðaþjónustu. Hafði hann þá eldhúsbíla sem fylgdu rútu- bílunum eftir. Í þeim var útbúinn matur fyrir ferðamennina. Með þessu kynntist ég mörgum stöðum, sem ég hafði alldrei komið á áður og hitti margt fólk af erlendum upp- runa, sem stundum héldust tengsl við áfram. Gyða lét af störfum hjá Pennanum árið 2002. Við höfðum alla tíð unnið saman frá árinu 1965 þar til ég hætti 1998. Fyrst í Hafnarstræti 18 og síð- ar í Hallarmúla 2. Ég þakka Gyðu allar þær stundir sem við unnum saman. Þó að við værum báðar skapmiklar var sam- starfið mjög gott og enginn ágrein- ingur okkar í milli. Farðu í friði, Gyða mín, og Guð gefi fólkinu þínu, aldraðri móður, eiginmanni, bróður og dætrum og litlu Gyðu, sólargeislanum þínum, fagrar minningar. Inga.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.