Pressan - 03.09.1992, Blaðsíða 36

; :■
Guðtui Bergssytti
hefur gengið upp
osoÉinhjá Tot-
teitfiam. fíann er
orðirtn óþreyju-
fullurog vill
koinast til megin-
lamhins, ítalía er
efst á óskalistan-
utn eti Guðni seg-
ir afar erfitt að
kahiast þangað.
FIMMTUDAGUR PRESSAN 3. SEPTEMBER 1992
Islands
"reiðar að
ast út af
„Loksins voru aðstæður
mér mjög hagstæðar, vind-
urinn blés úr réttri átt, en
það hefur ekki gerst síðustu
fjögur árin.“ Þetta sagði Einar
Vilhjálmsson í viðtali við
DV eftir að hann setti
nýtt íslandsmet í spjót-
kasti á Laugardalsvellin-
um 24. ágúst. Einar kast-
aði 86,70 metra og setti
glæsilegt met. Á sunnudaginn
var bætti hann svo íslandsmet-
ið um tíu sentimetra á Laugar-
dalsvellinum.
Einar minnist á vindinn og
kveður hann hafa hjálpað sér.
Er það kannski þannig að vind-
urinn á íslandi eigi fslandsmet-
in í kastgreinunum? Það er að
minnsta kosti staðreynd að nú-
verandi fslandsmet í sleggju-
kasti, kringlukasti, kúluvarpi
og spjótkasti hafa öll verið sett
hér á landi. Ekkert þeirra hefur
litið dagsins ljós á erlendum
mótum, hvorki stórum né
smáum.
Guðmundur Karlsson á metið í sleggju-
kasti, 64,42 metrar, sett í Laugardalnum 18. maí
1991. Vésteinn Hafsteinsson er handhafi íslandsmets-
ins í kringlukasti, 67,64 metrar, sett á Selfossi 31. maí
1989. íslandsmetið í kúluvarpi er 21,26 metrar. Það á Pét-
ur Guðmundsson en hann setti það í Mosfellsbæ 10. nóv-
ember 1990. Og loks er það metið hans Einars.
fslandsmetin sýna að kastararnir okkar geta kastað langt
og lengra en margir erlendir kastarar. Okkar menn virðast
bara ekki geta kastað langt nema á fslandi. Þar er ef til vill um
að kenna íslenska rokinu og það er erfitt að hafa það með á
stórmótin í útlöndum.
Einari Vilhjálmssyni hefur gengið illa — eins og öðrum köstur-
um okkar — að setja metin erlendis. íslenska vindinn vantar.
Árin i kringum 1 980 var mikill áhugi á hjól-
reiðum á íslandi. Haldnar voru veglegar
keppnir í greininni og mikið bar á hjólreiða-
mönnum við æfingar á götum Reykjavíkur. En
áhugi almennings er hverfull og hin síðustu ár
hefur heldur lítið borið á að menn legðu hjól-
reiðar á svokölluðum keppnishjólum fyrir sig
sem keppnisgrein, enda að litlu að stefna
þar sem engar keppnir hafa verið haldnar
í langan tima. Þó finnst ennþá lítill hópur
fólks sem hittist reglulega til þessarar iðkun-
ar. Flestir sem enn rembast við að hjóla í óvin-
veittri veðráttu og hæðóttri höfuðborginni fengu
bakteríuna er þeir bjuggu erlendis og hafa enn
ekki ráðið niðurlögum hennar, þrátt fyrir heldur
nöturlegar aðstæður.
Einn þeirra sem enn stunda hjólreiðar afkappi
er Einar Jóhannsson i Markinu. Hann hefuri
seinni tíð snúið sér að þríþraut, en hjólreiðar
eru einn þáttur
hennarauksunds
og maraþon-
hlaups. Einarseg-
ir að enda þótt að-
stæður hérséu ef til vill
ekki góðar fyrir hjólreiða-
menn sé rétt að hvetja
fólk til að hjóla, því hjól-
reiðar séu ein heilsusam-
legasta hreyfing sem völ
erá.
„Það þarf dálltla
þolinmæði“
Nú þegar nokkuð er
um liðið frá Ólympíuleik-
unum í Barcelona eru
sömu leikar fatlaðra og
þroskaheftra í þá mund
að hefjast. Þessir Ólymp-
íuleikar verða einnig
haldnir á Spáni, fatlaðir
íþróttamenn keppa í
ólympíuborginni Barcel-
ona en þroskaheftir í
Madrid, höfuðborg lands-
ins. Leikar hinna fyrr-
nefndu hefjast þriðja
þessa mánaðar og lýkur
þann fjórtánda, Ólympíu-
leikar þroskaheftra hefjast
aftur á móti þrettánda
september og standa í
rúma viku.
Það verður stór hópur
íslenskra íþróttamanna
sem fer á hvoratveggju
leikana og búast má við að þeir
setji svip á þá, því íslendingar eiga
fjölda ólympíu- og heimsmeta í
íþróttum fatlaðra ogþroskaheftra.
Einn íslensku keppendanna,

Spenna í torfærunni
Á laugardaginn klukkan tvö
verður torfæruíceppni björgunar-
sveitarinnar Stakks í Keflavík
haldin í Grindavík — hvernig sem
það nú kemur heim og saman.
Keppnin um fslandsmeistara-
titilinn er gríðarlega spennandi,
bæði í sérútbúna flokknum og
götubílaflokknum. Magnús
Bergsson er efstur í þeim sérút-
búna með 41 stig, þá kemur Stef-
án Sigurðsson með 34 stig og í
þriðja sæti er Ámi Kópsson með
24 stig. Árni kemst væntanlega
ekki ofar því hann segist vera
hættur, en hann er óútreiknanleg-
ur maður og því aldrei að vita
nema hann birtist.
f götubílaflokknum er Ragnar
Skúlason efstur með 50 stig, Guð-
mundur Sigvaldason er með 46
stig og þriðji er Þorsteinn Einars-
son með 32 stig. Þótt nokkuð
mörg stig skilji á milli manna segir
það ekki alla söguna, því fyrsta
sætið í hverri keppni gefur heil 20
stig, annað sætið 15 og það þriðja
12 stig, en tíu efstu sætin gefa stig.
Keppnirnar til íslandsmeistara
eru fimm en fjórar bestu hjá
hverjum keppanda gilda. Keppnin
á laugardaginn er sú næstsíðasta
þannig að línur skýrast þá
kannski töluvert.
Ragnar Skúlason er efstur í
flokki götubíla. Hann er búinn að
vera í sportinu í tvö ár og segist
staðráðinn í að sigra í ár.
Svíarnir Fredrick Olsen
og Henry Vesa komu
með grindurnar sínar
til landsins í fyrra og
tóku þátt í torfæru-
keppnihérog urðuí
fyrsta og þriðja sæti.
Nú eru Svíarnir vænt-
anlegir aftur og keppa
á tveggja daga tor-
færumóti í Jósefsdal
dagana 19. ti!20. sept-
ember. Islenskir öku-
þórar eru ekki búnir
að gleyma útreiðinni
sem þeir fengu hjá Sví-
unum í fyrra og hafa
heitið því að verði tólf
keppendur í sérútbúna
flokknum muni Sví-
arnir verða í 11. og 12.
sæti. Enda óþolandi
að tapa alltaffyrir
þessum Svíum —
sama hvað greinin
heitir.
„Ég hef sett mér það markmið
að bæta Islandsmet mitt í 100
metra bringusundi um allt að
einni sekúndu."
Svanur fngvarssorí sundmaður,
hefur bæði keppt í grein sinni sem
fatlaður og ófatlaður íþróttamað-
ur. Svanur æfði sund frá níu ára
aldri og þar til stuttu áður en hann
lamaðist fyrir neðan mitti í vinnu-
slysi árið 1990. Frá því að Svanur
hóf aftur keppni hefur hann sett
fimm íslandsmet, er enn standa,
og tekið þátt í fjölda móta erlend-
is.
PRESSAN náði tali af Svani,
sem býr á Selfossi, og spurði hann
hvort mikill munur væri á að
keppa í sundi eftir fötlunina.
Svanur kvað breytinguna eðlilega
vera mikla. Bæði væri hraðabreyt-
ingin mikil, þar sem hann gæti
ekki stungið sér frá bakkanum, og
álagið á hendur og axlir væri
meira enda fæturnir máttvana.
Er ekki mikið átak fyrir jafn-
alvarlega slasaðan mann að vera
kominn í fremstu röð fatlaðra
sundmanna eftir svona skamman
tíma?
„Jú, má vera, en það var eðlilegt
framhald á endurhæfmgu minni
að byrja að æfa sund reglulega.
Golfarinn Nick Faldo
var áhorfendum þakk-
látur fyrir stuðninginn
eftir að hann sigraði á
opna breska mótinu á
Muirfield-vellinum.
Hann sagðist skulda
öllum áhorfendunum
drykk og hafði á orði
. að réttast væri að
senda eins og eina
flösku afJohnny Wal-
ker-viskíi á hvern
pöbb í Skotlandi
handa fólki að gera
sér gott af. ISkotlandi
eru hvorki meira né
minna en 5.695 pöb-
bar og það hefði kost-
að Faldo tæpar sex
milljónir að kaupa
flösku á hvern og einn,
þannig að ekki varð úr
því. En þeir áhorfend-
ur sem voru á Muirfi-
eld geta engu að síður
fengið drykkinn sinn.
Þeir þurfa bara að
senda Johnny Walker-
fyrirtækinu einhverja
staðfestingu á þvi að
þeir hafi verið á vellin-
um og fyrirtækið send-
ir eina litla flösku, með
einum tvöföldum, um
hæl.
Þegar ég hafði komist yfir verstu
hindranirnar í fötlun minni komu
forráðamenn ÍF (íþróttasam-
bands fatlaðra) að máli við mig og
hvöttu mig til að ganga skrefi
lengra og byrja að keppa.“
Hvaða gildi hefur íþróttaiðkun
fyrir fatlað fólk?
„Gríðarlega. Persónulega veitir
sundið mér mikla lífsfyllingu og
eflir sjálfstraustið. Þó sakna ég
þess dálítið að geta ekki beitt mér
að fullu eins og fyrrum. Eins þarf
dálitla þolinmæði til að standa í
þessu til að byrja með.“
Hvernig líst þér á komandi
keppni?
„Mjög vel. Reyndar á ég ekki
von á að verða á meðal fremstu
manna, þó að það fari nokkuð eft-
ir því í hvaða flokki ég lendi. Hins
vegar hef ég sett mér það mark-
mið að bæta lslandsmet mitt í 100
metra bringusundi um allt að
einni sekúndu.“