Tíminn - 24.02.1974, Side 24

24
TlMlNtf
Sunnu'dagúr '24. febriiar 1974.
'*K'
deðarunga. Andlit hennar var unaðsfagurt, brúnleitt af
sól og stormi, svipurinn ákveðinn og þó viðkvæmur.
En það, sem hlaut að sigra sérhvern, voru varir
hennar.
Þær voru ósveigður bogi Amors, stórar og þrýstnar,
sem mótaðar af guði innblásnum myndhöggvara, og
fyllilega megnugar þess að gera drauma dýrlings
órólega og trylla hann i þeirri þrá að mega kyssa þær.
Dökkt hár hennar mátti greina undir stráhattinum, og
vöxtur hennar, sem leyndi sér ekki undir kiæðskera-
saumaðri, gráleitri dragtinni, gaf til kynna fegurð og
þrótt. Hún var ekki með hanzka, og hendur hennar voru
freknóttar, en þær voru vel snyrtar og sterklegar.
En það, sem olli kjarkleysi Jónasar, var gjörvöll
framkoma hennar. Hún var í einu og öllu hefðarmær, og
sem slík hafði hún fullkomið vald yfir höndum sínum,
fasi og andliti, og klæðnaðurinn og allt annað full-
komnaði þessar niðurrífandi af leiðingar. Hún var af allt
öðrum heimi en hann sjálfur.
— Það er gaman að hitta þig aftur, sagði Stefán. Ég
hef frétt, að þú hafir staðið þig vel. Hérna sérðu, að
Svala er líka komin til þessaðtaka á móti þér.
Hann steig til hliðar, og brosandi rétti Svala honum
höndina.
— Vertu velkominn heim til Skarðsstöðvar, sagði hún.
Þú kemur með bros veðurblíðunnar með þér. Manstu
ekki eftir því, þegar við fórum að veiða saman, og það
var alltaf blíða, dagana sem þú stakkst upp á að fara?
Feimni Jónasar yfirgaf hann um leið og hann þrýsti
hönd hennar, en hann hafði en n ekkj tekið gleði sína.
— Jú, það voru yndislegir d,agar, sagði hann. Og ég vona
sannarlega, að það veiðist eins vel ennþá. Annars kom
ég hingað með vin minn, Eirík Eiríksson, Helgasonar f rá
Reykjavík.
Eiríkur heilsaði Stefáni og dóttur hans.
Á íslandi tala menn saman úr órafjarlægð. Standi
maður fyrir utan símstöðina í Reykjavík og horf i upp i
loftið, gæti maður bezt trúað, að þetta væri í Chicago,
eftir öllum simavírunum að dæma, því að þarna er
höfuðstaðurinn í sambandi við sveitabæi, pláss og bæi
víðs vegar um landið.
Stefán Gunnarsson vissi mætavel um komu Jónasar og
vinar hans, því að lögfræðingurinn hafði daginn áður
talað við hann í meira en tíu mínútur, og enda þótt Stef án
væri ekki einn þeirra, sem báru lotningu fyrir ríkidæmi,
varð kveðja hans ekki síður innileg af því, að Eiríkur
skyldi vera vel stæður maður.
Hvað Svölu viðvék, var hún fyrst og fremst hrifin af
myndrænni fegurð þessa manns, en síðan greip hana til-
f inning, sem hún hafði aldrei f undið til gagnvart neinum
karlmanni — óræð tilf inning á þá leið, að þarna stæði hún
andspænis andstæðingU
Blá augun, sem hún stóð andspænis, sögðu henni
ekkert. Það var enginn minnsti vottur af vinsemd í þeim.
Hefði hún hitt fossbúann, sem sagður er búa í ánni, hefði
hún að líkindum f undið fyrir sömu áhrif um. Því að hann
er sagður vera sálaraus.
Þegar þau klifruðu niður í bátinn, veitti Jónas þvi
eftirtekt, að Svala hafði enn sömu léttu hreyfingarna r
og áður, og hann hafði alltaf daðst að. Hún var létt í spori
eins og fugl. Hún var skírð Guðrún. Svala var aðeins
gælunafn, en þau vilja svo oft verða raunveruleg nöfn
fólksins, nöfn, sem hafa sál og eru byggð á Ijúfri
minningu eða hugdettu. Móðir hennar, sem var f ín dama
frá Kaupmannahöfn, hafði gefið henni þetta nafn, og af
öllum blóma- og f uglaheitum, sem til eru, hefði hún ekki
getað fundið meira viðeigandi heiti.
Frá lendingunni var stutt upp á götuna í plássinu.
Gatan var aðeins ein, og sums staðar voru húsin þétt,
annars staðar nokkuð á milli þeirra. Næst ströndinni
bjuggu fiskimennirnir, og stakkstæðin lágu alveg niður
undir sjó. Til hægri var verzlun Björns Símonarsonar,
þar sem menn gátu keypt allt mögulegt, frá tóbaki
að olíufatnaði, frá kaffibaunum að steikarpönnum.
Björn, sem var lítill og grannvaxinn, af því að stjórn-
málin höfðu reynt svo mjög á hann, en hann var
kjaftaskur og Danahatari fram í fingurgóma, kom
æðandi út til þess að heilsa upp á Jónas. Því næst féllust
Jónasog Jón bakari Jónsson i faðma. Rétt hjá bakaríinu
var Gistiheimilið, og þar námu þeir vinirnir tveir staðar.
— Hér verðum við víst að kveðjast, sagði Stefán
Gunnarsson, úr því að þið eruð svona ákveðnir í að verða
hér eftir, enda þótt ég hefði með ánægju viljað mega
hýsa þig og vin þinn. En þið verðið þó alltaf að koma í
kvöldverð. Klukkan sjö.
Síðan hélt hann áf ram leiðar sinnar ásamt dóttur sinni
upp eftir þessari litlu leikfangalandsgötu með báru-
járnsskúrunum. Að baki húsanna mátti sjá smaragðs-
grænar f lesjur dalsins og gráar klettamyndanirnar þar á
bak við. Lengst í fjarska lá eldfjallið, dökkgrátt og
purpuralittog krýnt geysimiklum íshatti, sem glampaði
í sólskininu.
Gistiheimilið var eldhús, dagstofa, þar sem borðað
var, og sex-sjö gistiherbergi, hvert búið tveim skips-
kojum, annarri ofan við hina. Þar var líka galvaníserað
þvottasett og handklæði. Önnur húsgögn voru þar ekki,
að undanskildum borðum og stólum í borðstofunni. En
herbergin skinu af hreinleik, og maturinn var góður. Um
hádegið fengu þeir lax úr ánni, pönnukökur — sem
maður fær alltaf — og kaffi.
/ Gleymdu þvi
/ Fúgjörbreyttir lifi '
mlnu. Hvernig get ég
þakkað þér?--------—'
I Jack. Ég gerði)
aðeinsþað, sem /
'þú varst vanur
aðgera fyrírmig
iHIm
iiin
1
1
Sunnudagur
24. febrúar
8.00 Morgunandakt Herra
Sigurbjörn Einarsson
biskup fiytur ritningarorð
og bæn.
8.10 Fréttir og veðurfregnir.
8.15 Létt morgunlög Hljóm-
sveit Hans Carstes leikur.
9.00 Fréttir. Útdráttur úr
forustugreinum dagblað-
anna.
9.15 Morguntónleikar: Krá út-
varpinu i Vestur-Berlin
(10.10. Veðurfregnir) Flytj-
endur: Kammerkór út-
varpsins undir stjórn Uwes
Gronostays, Konrad Ragos-
sing gitarleikari, Rolf
Schmete fiðluleikari og
David Levine pianóleikari.
a. Fimm mótettur eftir
Melchior Franck við texta
úr Ljóðaljóðum. b.
„Benedita Sabedoria” eftir
Heitor Villa-Lobos. c. Tvö
verk fyrir lútu eftir John
Dowland. d. Þrir þættir úr
Svitu nr. 3 i g-moll eftir
Bach. e. Andaluza eftir
Enrico Grandados. f.
Fandanguillo og Rafaga
eftir Joaquin Turina. g.
Brasiliskur dans fyrir gitar
eftir Villa-Lobos. h. Sónata i
G-dúr op. 78 fyrir fiðiu og
pianó eftir Brahms.
11.00 Messa i Hallgrims-
kirkju. Prestur: Séra Gisli
Brynjólfsson. Órganleikari:
Páll Halldórsson.
12.15 Dagskráin. Tónleikar.
12.25 Fréttir og veðurfregnir.
Tilkynningar. Tónleikar
13.15 Aldarafmæli stjórnar-
skrárinnar Gunnar Karls-
son cand.mag. flytur
hádegiserindi.
14.00 Gestkoma úr strjál-
býlinu. Jónas Jónasson
fagnar gestum frá Patreks-
firði.
15.00 Miðdegistónleikar: Frá
tónlistarhátiðinni i Prag i
fyrrai Tékkneska fil-
harmóniusveitin leikur
„Föðurland mitt”, sex
sinfónisk ljóð eftir Bedrich
Smetana: Vaclav Smetacek
stjórnar.
16.15 Kristallar — popp frá
ýmsum hliðum Umsjónar-
menn: Sigurjón Sighvatsson
og Magnús Þ. Þórðarson.
16.55 Veðurfregnir. Fréttir.
Tónleikar.
17.10 Útvarpssaga barnanna:
„Jói i ævintýraleit” eftir
Kristján Jónsson Höfundur
les (5).
17.30 Stundarkorn með pólsku
söngkonunni Bognu
Sokorska
17.50 Úr segulbandasafninu
Páll Bergþórsson veður-
fræðingur talar við Stein
Dofra ættfræðing i ársbyrjun
1958. 1 þættinum fer Jón
Helgason prófessor með
kvæði sitt „Til höfundar
Hungurvöku”.
18.20 Tónleikar. Tilkynn-
ingar.
18.45 Veðurfregnir. Dagskrá
kvöldsins.
19.00 Fréttir. Tilkynningar.
19.25 Barið að dyrum Þórunn
Sigurðardóttir heimsækir
Sverri Kristjánsson og
Guðmundu Eliasdóttur að
Grjótagötu 5.
19.55 tslenzk tónlist
Guðmundur Guðjönsson
söngvari og Sinfóniu-
hljómsveit íslands flytja.
Stjórnendur: Proinnsias
O’Duinn og Páll P. Pálsson.
a. Fimm sönglög eftir Pál
Isólfsson. b. Fjórir rimna-
dansar eftir Jón Leifs.
20.15 „Nú er góa gengin inn"
GIsli Helgason sér um þátt-
inn. Auk hans koma fram:
Kristján Steinsson, Dagur
Brynjúifsson, Guðmundur
Danielsson og Hjörtur
Pálsson.
21.15 Tónlistarsaga Atli
Ileimir Sveinsson skýrir
hana með tóndæmum (16).
21.45 Uin átrúnaö: Út fyrir-
birgðafræði trúarbragða.
Jóhann Ilannesson flytur
fjórða erindi sitt.
22.00 Fréttir.