Mitteilungen der Islandfreunde - 01.04.1930, Blaðsíða 23

Mitteilungen der Islandfreunde - 01.04.1930, Blaðsíða 23
denkendes und fiihlendes, sondern als handelndes Wesen. Ihre Psychologie ist, wenn man so sagen will, voluntaristisch. Das Wesen des Sagamen- schen ist Wille. Und dieser Wille ist autonom. Wir finden in der Saga dieselbe „Verherrlichung der Willensautonomie, die die Abhángigkeit des Geistes von der Körperspháre nicht anerkennt" wie in den Heldenliedern der Edda oder in der Omamentik des Osebergschiffs (van Scheltema, Der Osebergfund, S. 40). Alles Geschehen gehorcht den Gesetzen, die in der Brust der Menschen geschrieben sind. Die Saga weiB nichts von aufieren Einfltissen und Bedingtheiten, weil sie eine áufiere Wirklichkeit, das will sagen eine wirkende AuBenwelt nicht kennt. Fiir sie steht der Mensch nicht in ráumlich — sinnlichen, sondern in zeitlich — geistigen Zusammenhángen. Die Umwelt ist nur in Beziehung auf das Verhalten der in ihr auftretenden Personen da. Sie ist nur Schauplatz. Es wird von ihr immer nur so viel beleuchtet, als der einzelne Mensch braucht, um fiir sein Tun und Handeln im Augenblick Raum zu haben. Es gibt fiir den Sagamann keine Welt auBer der, die von menschlichem Geschehen erfiillt ist; sie ist fiir ihn durchaus nur „veröld“ d. h. Ze.it raum der Menschen. VII. HELLAS UND ISLAND Von P. Erichsen or mir auf dem Schreibtisch stehen Eukalyptuszweige. Die Knospen V fangen gerade an aufzubrechen und duften betáubend. Eine Welt Von Erinnerungen lebt auf. Zum ersten Male sah ich Eukalyptusbáume mit BewuBtsein auf der Insel Santorin, dem alten Thera. Ein jubelndes Entziicken lodert in mir, wenn ich daran denke, wie ich diese Báume sah. Was fiir eine unwirkliche, traumhafte Welt diese Insel Thera! Keine Ehantasie ist wohl so kiihn, daB sie sich diese Farben vorstellen kann, diese warmen Rotschattierungen der Felsen mit den hellen Mergelbándern dazwischen. Dazu das tiefblaue, merkwiirdig metallisch glánzende Wasser ^rnd hoch oben auf diesen steilen roten Felsen weiBe Háuser, ganz weiBe, V'ie eine Krone. So könnte man sich ein himmlisches Jerusalem denken. >.Du hochgebaute Stadt". Die Augen jauchzten Dankhymnen, daB sie sich satt trinken durften an all dieser Schönheit. Das war Márchen, Dnwirklichkeit, Traum, das war Mittelmeerromantik, ja das war Orient. Meine Eukalyptusbáume schwankten neben einer weiBen griechischen Kathedrale mit goldenen Kuppeln. In ihrem Schatten stand die schwarze Gestalt eines Priesters. Die Glocken des offenen Glockenturms tönten ieis. Kinder spielten im gelben Sand drum rum. Levkojen bliihten. Deuchtend funkelte vom Wegrand driiben der betörend duftende Ginster. war Thera an einem windigen Friihlingstag. Man hatte den Eindruck 69
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Mitteilungen der Islandfreunde

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mitteilungen der Islandfreunde
https://timarit.is/publication/323

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.