Morgunblaðið - 09.07.2006, Blaðsíða 39

MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 9. JÚLÍ 2006 39
MINNINGAR
Okkar ástkæri
EINAR SÆMUNDSSON
fyrrverandi formaður KR,
Jökulgrunni 27,
Reykjavík,
verður jarðsunginn frá Hallgrímskirkju
þriðjudaginn 11. júlí kl. 13.00.
Auður Einarsdóttir,
Ásbjörn Einarsson, Jóna Guðbrandsdóttir,
Sigrún Elísabet Einarsdóttir, Gunnar Guðmundsson,
Helga Einarsdóttir, Ólafur Davíðsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær bróðir okkar og mágur,
HEIÐAR ÞÓRARINN JÓHANNSSON,
Lundargötu 10,
Akureyri,
verður jarðsunginn frá Glerárkirkju þriðjudaginn
11. júlí kl. 14.00.
Jón Dan Jóhannsson, Ruth Hansen,
Rúnar Jóhannsson, Jónheiður Kristjánsdóttir,
Guðmundur Jóhannsson, Eva Ingólfsdóttir
og fjölskyldur.
Bróðir minn,
KRISTINN ÞORVARÐUR KLEMENZSON
frá Dýrastöðum,
andaðist sunnudaginn 25. júní á Sjúkrahúsi
Akraness.
Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hins
látna.
Guðrún Klemenzdóttir.
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
ARNDÍS ÞORSTEINSDÓTTIR,
Dvalarheimili aldraðra Borgarnesi,
áður til heimilis í Yztu-Görðum,
Kolbeinsstaðahreppi,
verður jarðsungin frá Kolbeinsstaðakirkju mánu-
daginn 10. júlí kl. 14.00.
Blóm og kransar afþakkaðir en þeim sem vilja minnast hennar er bent á
Dvalarheimili aldraðra Borgarnesi.
Markús Benjamínsson,
Ölver Benjamínsson, Ragnhildur Andrésdóttir,
Rut Benjamínsdóttir,
Þorsteinn Benjamínsson,
Rebekka Benjamínsdóttir, Þorgeir Guðmundsson,
Guðmundur Benjamínsson, Ingibjörg Gústafsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir og afi,
BRYNLEIFUR JÓNSSON
klæðskeri,
Kirkjuvegi 11,
Keflavík,
sem lést á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja þriðju-
daginn 4. júlí, verður jarðsunginn frá Keflavíkur-
kirkju miðvikudaginn 12. júlí
kl. 14.00.
Hjördís Brynleifsdóttir, Einar Jóhannsson,
Jón Magnús Brynleifsson, Hanna Fjóla Eriksdóttir,
Guðmundur Stefán Brynleifsson,
Guðlaug Brynleifsdóttir, Marteinn Magnússon,
Brynja Brynleifsdóttir, Ragnheiður Ásta Þorvarðardóttir
og barnabörn.
✝ Halldór ValgeirJóhannsson
fæddist á Skjald-
fönn í Nauteyrar-
hreppi í Norður-
Ísafjarðarsýslu 3.
apríl 1921. Hann
lést á Hjúkrunar-
heimilinu Eir 13.
júní síðastliðinn.
Foreldrar hans
voru Jóhann Jens
Matthías Ásgeirs-
son Skjalddal,
bóndi á Skjaldfönn,
f. 22.1. 1885, d. 9.2.
1956, og Jóna Sigríður Jónsdótt-
ir, húsfreyja og ljósmóðir í Naut-
eyrarhreppi, f. 2.8. 1882, d. 9.8.
1963. Systkini Halldórs eru: Að-
alsteinn, bóndi á Skjaldfönn, f.
1909, d. 1993; Guðjón Gunnar,
húsasmiður, f. 1910, d. 2002,
Magnús, rafeindavirki og fyrrv.
starfsmaður Alþingis, f. 1912,
d.1997; Ásgerður Rósa, húsfreyja
í Ármúla í Nauteyrarhreppi, f.
1915, d. 1990; Karen Ólafía,
fyrrv. starfsmaður Búnaðar-
banka Íslands, f. 1918, d. 2003;
Kristján, verkamaður og fyrrv.
Ingi. Dóttir Jóns og Kristínar
Önnu Alfreðsdóttur er Diljá Mar-
ín. 4) Magnea, f. 7.10. 1967, sam-
býlismaður Stefán Ari Stefáns-
son. Sonur þeirra er Stefán
Magni.
Halldór ólst upp á Skjaldfönn í
Skjaldfannardal við Ísafjarðar-
djúp, næstyngstur systkinanna.
Hann hélt ungur til Ísafjarðar til
vinnu bæði til sjós og lands. Á
stríðsárunum fór hann til
Reykjavíkur og vann m.a. í
Bretavinnu við uppbyggingu
flugvallarins í Vatnsmýrinni. Ár-
ið 1946 stundaði hann bygginga-
vinnu á Reykjalundi og undir
handleiðslu Hjartar bygginga-
meistara lærði hann trésmíði og
lauk sveinsprófi 1949. Húsa-
smiðameistari varð hann árið
1952 og starfaði við þá iðn alla
tíð, bæði við smíðar og eftirlit.
Hann var sjálfstætt starfandi
húsasmiðameistari þar til hann
hóf störf verkstjóra hjá Bygg-
ingafélaginu Breiðholti hf. sem
byggði fjölbýlishús í Bakka-,
Fella- og Seljahverfi. Hann réðst
síðar til Framkvæmdadeildar
innkaupastofnunar ríkisins sem
eftirlitsmaður og starfaði þar allt
þar til að hann hætti störfum sjö-
tugur að aldri.
Útför Halldórs var gerð frá
Kópavogskirkju 28. júní, í kyrr-
þey að hans ósk.
starfsmaður Dags-
brúnar, f. 1919, og;
Ásthildur Sigurrós,
húsfreyja í Heimabæ
í Arnardal, f. 1923,
d. 1998. Hálfsystir
Halldórs samfeðra
var Guðrún, f. 1914,
d. 1987, lengst af
búsett á Kirkjubóli í
Nauteyrarhreppi.
Halldór kvæntist
7. apríl 1951 Vil-
borgu Benedikts-
dóttur röntgen-
tækni, f. 12.3. 1931.
Hún er dóttir Benedikts Bene-
diktssonar leigubifreiðarstjóra, f.
1907, d. 1987, og Önnu Jónsdótt-
ur húsfreyju, f. 1907, d. 2002.
Börn Halldórs og Vilborgar
eru: 1) Anna Jóna, f. 25.7. 1951,
gift Daníel Daníelssyni. Börn
þeirra eru Anna Dana, Vilborg
og Daníel. Þau eiga sjö barna-
börn. 2) Guðlaug, f. 24.12. 1960,
gift Ingimari Ólafssyni. Börn
þeirra eru Margrét Ýr og Hall-
dór Ingi. 3) Jón Sigurður, f. 16.8.
1963, kvæntur Gunnhildi Mekk-
inósson. Sonur þeirra er Mekkinó
Ein síðasta minningin er hugljúf
þegar við sátum hjá þér, afi, og
spiluðum rakka, spilið sem þú
kenndir okkur. Gæddum okkur á ís
og þú bentir á flugvél sem fór fram
hjá glugganum þínum. Sólin kitlaði
vanga okkar og þú lékst á als oddi
enda vannst þú okkur eins þín var
von og vísa. Minningarnar með þér
eru margar og þær lækna sársauk-
ann sem ríkir í hjörtum okkar. Það
yljar manni um hjartarætur að líta
til baka yfir farinn veg og hugsa til
allra yndislegu stundanna sem við
áttum með þér.
Við munum aldrei gleyma ferð-
unum okkar saman, þegar við fór-
um þrjú að gefa hröfnunum kjöt-
afganga sem amma gaf okkur. Við
munum heldur aldrei gleyma
hvernig þú stappaðir matinn fyrir
okkur og spilaðir við okkur eins
lengi og okkur langaði til. Við
munum aldrei gleyma hvað þú
varst snyrtilega til fara og hvað þú
kunnir að pakka vel ofan í töskur.
Við munum aldrei gleyma þegar
þú smyglaðir fiskibollum til Flór-
ída eða þegar þú keyptir litlu
áfengisflöskurnar þó þú drykkir
ekki sjálfur því þér fannst gaman
að gefa þær. Við munum aldrei
gleyma stafnum þínum, brúnu bux-
unum þínum eða grænu augunum
þínum. Við munum heldur aldrei
gleyma öllum jólastundunum sem
við áttum saman og hvernig þú
reyndir að fela ánægju þína þegar
þú opnaðir pakkana. Við munum
aldrei gleyma tímunum sem við
vörðum saman í bílskúrnum né
þegar þú t.d. smíðaðir kassabíl
handa okkur. Við munum heldur
aldrei gleyma öllum þeim skiptum
sem þú komst og sóttir okkur upp í
skóla og keyptir handa okkur
súkkulaðisnúða á heimleiðinni. Við
munum aldrei gleyma hversu
hraustur og sterkur þú varst. Við
munum aldrei gleyma öllum ferða-
lögunum með þér og stundunum
við Kuldaklett. Við munum aldrei
gleyma hversu yndislegt það var
að búa í sama húsi og þú og amma
og geta komið til ykkar á hverjum
degi. Við munum aldrei gleyma
þér.
Þú gafst okkur margt gott í
veganesti og fyrir það erum við
þér ævinlega þakklát. Mundu,
elsku afi, að í hvert skipti sem við
gerum þá hluti sem við gerðum
gjarnan með þér munum við hugsa
til þín, hvort heldur það verður að
taka upp spilastokk, stappa mat-
inn, keyra að Kuldakletti, pakka í
ferðatöskurnar eða eitthvað annað.
Það er erfitt að horfa á eftir þér
en við vitum bæði að þú ert kom-
inn á góðan stað. Megi englarnir
umvefja þig örmum sínum og gæta
þín. Takk fyrir allt elsku afi. Þinn
nafni
Halldór Ingi og Margrét Ýr.
Á lífsleið okkar kynnumst við
ógrynnum af fólki og marka sumir
djúp spor í hjörtu okkar, spor sem
aldrei gleymast. Tengdafaðir minn,
hann Halldór er án efa einn af
þeim sem hafa skilið spor eftir í
hjarta mínu. Honum kynntist ég
fyrir um 28 árum þegar ég kynnt-
ist Gullunni minni. Hann virkaði á
mig sem hógvær maður og til að
byrja með sagði hann ekki margt.
Þegar ég komst inn fyrir skelina
kynntist ég Halldóri vel og hafa
samskipti okkar öll þessi ár verið
með besta móti; jafnvel mætti jafn-
vel líkja þeim við lygnan sjó. Hann
gekk í hlutina eins og honum var
einum lagið og afgreiddi þá óað-
finnanlega. Hann var handlaginn
og það sem hann tók sér fyrir
hendur gerði hann af nákvæmni og
alúð. Það skipti ekki máli hvort um
var að ræða smíðaverk eða að
skera súkkulaði niður fyrir konuna
sína, allt gerði hann af heilum hug
og með það að leiðarljósi að gera
það sem allra best.
Á langri starfsævi kemur fólk
víða við og sem húsasmíðameistari
voru mörg húsin og byggingarnar
sem hann kom að og má þar nefna
blokkina í Eskihlíð 6, sem hann
átti þátt í að byggja, en einmitt þar
eignuðust tengdaforeldrar mínir
sína fyrstu íbúð og bjuggu þar í ein
20 ár. Síðar byggði hann hús fyrir
fjölskylduna í Akraselinu, þar sem
hún bjó síðan alla tíð.
Halldór var góður fagmaður og
margar eru minningarnar af hon-
um með hamarinn á lofti. Hann var
á heimavelli þegar lykt af nýsögu-
ðum við þyrlaðist um í loftinu eða
þegar málbandið var í notkun.
Hann var millimetramaður, þ.e.
hver millimetri skipti máli! Hann
átti það til að fussa og sveia ef
hlutirnir voru ekki rétt gerðir. All-
ir hans hlutir voru í röð og reglu
og áttu sinn stað. Það var aðdáun-
arvert hvernig hann gat fundið
hlutum stað og á þann hátt að svo
lítið færi fyrir þeim að ekki væri
pláss fyrir loft. Staðfastari og
heiðarlegri mann held ég að ekki
hafi verið hægt að finna. Hann sat
aldrei auðum höndum og dreif
hlutina áfram. Eftir að hann sett-
ist í helgan stein dvaldi hann oft
tímunum saman í skúrnum, þar
sem hann naut þess að dunda sér
við hvað það sem til féll. Halldór
var bóngóður og ávallt reiðubúinn
til að aðstoða hvern þann sem ósk-
aði liðsinnis.
Hann var góður spilamaður og
oftar en ekki tókum við spil. Hann
kenndi afabörnunum sínum, þeim
Margréti og Halldóri, að spila og
oft var kátt þegar rakkinn var
spilaður. Hann kunni ógrynni af
vísum og versum sem hann fór
stundum með börnunum til mik-
illar ánægju. Það var gaman að
spjalla við hann um lífið og til-
veruna. Hann var fróður um landið
og örnefnin í heimahögunum og
margar voru ferðirnar í Skjald-
fannardalinn þar sem hann var
fæddur og uppalinn. Þar undi
hann sér vel og ósjaldan sönglaði
hann og lundin léttist þegar stytt-
ist heim í dalinn.
Sumarbústaðurinn Kuldaklettur
fyrir vestan er því samofinn minn-
ingum um góðar stundir sem við
áttum saman; við lækinn, að smíða
og gera við, spila í sólinni, fara í
sundferðir, skoða fuglana, tína ber
eða leggja net og vita hvort eitt-
hvað veiddist í soðið. Hann var
fróður um fugla og jurtir, var nátt-
úrbarn í eðli sínu og miðlaði til
okkar af fróðleik sínum.
Sterkur maður, einstakt snyrti-
menni og ljúfur karakter hefur
kvatt.
Elsku tengdapabbi, takk fyrir
að skilja eftir spor í hjarta mínu.
Megi Guð vera með þér.
Þinn tengdasonur
Ingimar Ólafsson.
HALLDÓR V.
JÓHANNSSON
Hún Guðríður var
einstök. Við bræðurnir
nutum oft gestrisni
hennar og umhyggju
þegar við gistum í Eikarlundinum,
enda vorum við báðir tíðir gestir þar,
bæði á páskum og á sumrin. Það var
GUÐRÍÐUR
EIRÍKSDÓTTIR
✝ Guðríður Eiríks-dóttir fæddist á
Kristnesi í Eyjafirði
30. ágúst 1943. Hún
lést á Fjórðungs-
sjúkrahúsinu á Ak-
ureyri að kvöldi 19.
júní síðastliðins og
var útför hennar
gerð frá Akureyrar-
kirkju 30. júní.
aldrei neitt mál hjá
Guðríði. Hlýja hennar
gaf til kynna að við
gætum leikið okkur
með strákunum alveg
eins og við værum
heima hjá okkur. Þeg-
ar kom að matartím-
um var ávallt slegið
upp veislu eins og
Guðríði var einni lagið
og ekki skipti máli
hvort um var að ræða
morgunmat eða kvöld-
mat. Alltaf voru kræs-
ingar á borðum. Kær-
ar þakkir fyrir allar samveru-
stundirnar.
Arnar og Ólafur.