Morgunblaðið - 09.07.2006, Qupperneq 40

40 SUNNUDAGUR 9. JÚLÍ 2006 MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
Vönduð og persónuleg þjónusta
Inger Steinsson,
útfararstjóri,
s. 691 0919
Sími 551 7080
Bárugötu 4, 101 Reykjavík.
Ólafur Örn
útfararstjóri,
s. 896 6544
Inger Rós
útfararþj.,
s. 691 0919
Ástkær móðir, fóstra, tengdamóðir, amma og
langamma,
ÞÓRUNN GUÐMUNDA EIRÍKSDÓTTIR,
hjúkrunarheimilinu Sunnuhlíð,
Kópavogi,
verður jarðsungin mánudaginn 10. júlí kl. 15.00 í
Grafarvogskirkju.
Smári Ragnarsson, Erla Kristín Svavarsdóttir,
Magnús S. Jónsson, Þórhildur M. Gunnarsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
HARALDUR JÓNSSON,
Árskógum 8,
Reykjavík,
verður jarðsunginn frá Seljakirkju mánudaginn
10. júlí kl. 15.00.
Jón Haraldsson, Þóra Björgvinsdóttir,
Gunnar Haraldsson, Stella Benediktsdóttir,
Stefán Haraldsson, Fanney Ólafsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug
við andlát og útför föður okkar, tengdaföður, afa
og langafa,
ÞORLEIFS JÓNSSONAR,
(Bóa),
Vallarbarði 3,
Hafnarfirði.
Sérstakar þakkir færum við frændfólki og vinum
fyrir veitta aðstoð.
Jón Þorleifsson, Sigrún Pálsdóttir,
Gunnar Árni Þorleifsson, Theódóra Sif Pétursdóttir,
Sigurður Unnar Þorleifsson, Ingibjörg Aðalsteinsdóttir,
Kolbrún Þorleifsdóttir, Harrý Samúel Herlufsen,
Símon Þorleifsson, Dorthe Møller Thorleifsson,
Harpa Þorleifsdóttir, Gestur Már Sigurðsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Kær frænka okkar,
GUÐRÚN KRISTJÁNSDÓTTIR
frá Arnarbæli,
Bólstaðarhlíð 46,
lést mánudaginn 26. júní síðastliðinn.
Útför hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Þökkum auðsýnda samúð.
Systkinabörn og aðrir aðstandendur.
Við þökkum af alhug samúð og virðingu sem
okkur var sýnd vegna andláts og útfarar ástkærs
eiginmanns, föður, stjúpföður og afa,
BIRGIS ÁRSÆLSSONAR
flugvélstjóra,
Lúxemborg,
Ásholti 28,
Reykjavík.
Sérstakar þakkir til allra sem önnuðust hann á einhvern hátt
í veikindum hans.
Aðalheiður Árnadóttir og fjölskylda.
Þökkum öllum þeim mörgu sem sýndu okkur
samúð, vinarhug og hlýju við andlát og útför
elskulegs eiginmanns míns, föður okkar, tengda-
föður, afa og langafa,
HELGA SIGURÐSSONAR,
Brautarhóli, Svalbarðsströnd.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki á
hjúkrunarheimilinu Seli fyrir frábæra hjúkrun.
Margrét Jóhannsdóttir,
Jóhann Helgason,
Sigríður Helgadóttir, Hringur Hreinsson,
Sigurlína Helgadóttir, Baldvin Sveinsson,
Hrefna Helgadóttir,
Reimar Helgason, Bryndís Jóhannesdóttir,
Jón Illugason, Ragna Erlingsdóttir,
barnabörn og langafabörn.
Innilegar þakkir til allra sem auðsýndu okkur
samúð og hlýhug vegna andláts og útfarar elsku-
legs föður okkar, tengdaföður, afa og langafa,
ENGILBERTS HANNESSONAR
frá Bakka í Ölfusi.
Sérstakar þakkir til starfsfólks á hjúkrunarheimili-
nu Eir og hjartadeild 14 E Landspítala - Háskóla-
sjúkrahúsi.
Jóhanna Engilbertsdóttir, Páll Jóhannsson,
Valgerður Engilbertsdóttir, Garðar Guðmundsson,
Svava Engilbertsdóttir, Gunnlaugur Karlsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Þökkum fyrir auðsýnda samúð og hlýhug við
andlát og útför
SIGRÚNAR GUNNLAUGSDÓTTUR.
Bestu þakkir til starfsfólks á Droplaugarstöðum.
Anna Sverrisdóttir,
Þóra Hreinsdóttir, Haukur Dór,
Kolbrún Gunnlaugsdóttir, Halla Gunnlaugsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝ Halldóra Sig-fúsdóttir fædd-
ist á Ísafirði 21. júlí
1930. Hún lést á
Elli- og hjúkrunar-
heimilinu Grund 6.
júní síðastliðinn.
Foreldrar hennar
voru Sigfús Guð-
finnsson, f. 9. ágúst
1895, d. 6. febrúar
1980, og María
Anna Kristjáns-
dóttir, f. 8. október
1896, d. 9. desem-
ber 1981. Halldóra
var næstyngst átta systkina:
Guðfinnur, f. 1918, d. 1997,
Sveinn, f. 1920, d. 1920, Krist-
ján, f. 1921, María,
f. 1922, d. 1985,
Þorgerður, f. 1925,
d. 1957, Garðar, f.
1926, Jenný, f.
1933.
Eiginmaður Hall-
dóru var Guð-
brandur Bjarna-
son, f. 7. janúar
1920, d. 19. ágúst
1989. Börn þeirra
eru Sigfús, maki
Þórarna Jónasdótt-
ir, María Anna og
Jenný Ásgerður.
Barnabörn eru þrjú.
Útför Halldóru var gerð frá
Fossvogskapellu 13. júní.
Halldóra Hermanía Svana Sig-
fúsdóttir, elskuleg móðursystir okk-
ar, er látin. Þetta virðulega nafn
Haddýjar frænku var ekki haft í
flimtingum og því var ekki haldið á
lofti. Hún mun hafa verið skírð eftir
Halldóri, Hermanni og Sveini,
bræðrum ömmu Maríu, sem dóu
langt um aldur fram. Þannig tengdi
hún kynslóðir og örlög í fjölskyld-
unni okkar. Heimili Haddýjar var
eins og annað heimili margra okkar
systradætranna, það hvarflaði aldr-
ei að okkur að hugsanlega væri
maður ekki velkominn eða illa stæði
á. Sigrún taldi sig t.d. ekki þurfa að
spyrja áður en hún skreið upp í
sófa til fóta hjá Haddýju og hlustaði
á hana segja frá bókunum sem hún
var að lesa. Á undan okkur voru
dætur Maju heimagangar og senni-
lega hefur aldrei hvarflað að þeim
heldur að ekki stæði alltaf vel á að
fá nokkrar blaðskellur í heimsókn.
Haddý var ekki félagslynd. Þann-
ig voru hlutirnir orðaðir í okkar
fjölskyldu þegar fólk vildi sýna
kurteisi og tillitssemi. Einhverjir
myndu taka dýpra í árinni. Sigrún
orðar þetta þannig að Haddý hafi
ekki verið allra, en sannur vinur
vina sinna. Og þótt hún væri ekki
félagslynd var hún afskaplega vin-
sæl meðal þeirra sem hún á annað
borð hleypti inn fyrir skelina.
Sjarminn var margvíslegur. Undir
lágværu yfirborðinu leyndist beitt-
ur húmor, hún var skemmtilega
hæðin, jafnvel meinfyndin þegar
svo bar undir. Rólegheitin, sterk og
hlý nærvera, kaffi og sígaretta,
bækur, húmor og prakkaraskapur.
Besta dæmið var þegar Haddý fór
til Reykjavíkur sjö ára gömul, kom
til baka til Ísafjarðar og til að gera
höfuðborgina spennandi og leynd-
ardómsfulla í augum Jennýjar litlu
systur sinnar (mömmu okkar),
sagði hún að gangstéttirnar í
Reykjavík væru úr gleri! Hún hefur
örugglega hlegið innilega.
Haddý móðursystir okkar, með
þetta virðulega nafn sem hún hafði,
giftist Brandi föðurbróður okkar,
Guðbrandi Vigfúsi Oxford Bjarna-
syni. Borgardómarinn hváði þegar
hann gifti þau, hélt þetta væri
brandari. Þau kynntust kornung í
Steindórsprenti og stigu lífsdansinn
saman eftir það. Gengu saman í
gegnum súrt og sætt, eins og þar
stendur. Sambúðin var kærleiksrík
og skemmtileg. Það voru tvær hús-
mæður á heimilinu og tvær fyr-
irvinnur. Þau hófu búskap þegar
hugmyndafræði hinnar heimavinn-
andi húsmóður var í algleymingi og
konur töldu sig ekki geta notað
viskustykki og handklæði nema þau
væru merkt. Haddý var samt nán-
ast alltaf útivinnandi. Á eftir Stein-
dórsprenti var það Offsetprent, þá
Þvottahúsið Grýta á Bergstaða-
stræti. Sem systra- og bræðradæt-
ur, eða „mæðra og bræðra“ eins og
það hét í fjölskyldunni, var sam-
neyti mikið. Það var spennandi að
koma í prentsmiðjuna og fá renn-
inga til að teikna á, eða fara með
Haddýju og Brandi til að skúra á
Fríkirkjuvegi 11, sjá víðáttustór
herbergin í því stórbrotna húsi
verða tandurhrein. Þau voru sam-
taka í daglegu amstri og góðir
fulltrúar hinna vinnandi stétta.
Bæði elduðu mat, þó mest Brandur
því Haddý var ekki fyrir elda-
mennsku eða hefðbundin húsverk.
Brandur tók sig vel út með svuntu í
litla eldhúsinu á Skarphéðinsgöt-
unni að steikja lifur. Þau húsverk
sem féllu Haddýju í skaut innti hún
þó vel af hendi. Tauið hennar var
svo vel frá gengið að undrun sætti.
Útsaumurinn hennar, bakkabönd,
sængurver, heklaðir þvottapokar,
viskustykki, allt merkt. Það var
Haddý sem kenndi Sigrúnu útsaum
og að setja fína stafi á saumastykki
með því að draga stafina í gegn
með kalkipappír.
Haddý var heimakær, hún var
lestrarhestur sem las alls konar
bókmenntir, ekki síst andlegar.
Andleg málefni, dulræn reynsla og
hinar áleitnu spurningar um eilífð-
ina. Það var Haddý. Það var hún
sem bjó til hugtakið „Hinumegin-
félagið“ sem helmingurinn af fjöl-
skyldunni tilheyrir en allir í fjöl-
skyldunni grínast með. Henni var
fátt heilagt og það mátti grínast
með þetta eins og annað – að und-
anskildu nafninu hennar sem henni
þótti ekki fyndið. Hún sagði ekki
mikið en hafði sterkt áhrifavald.
Hún talaði ekki um tilfinningar en
sýndi þær þeim mun betur í verki.
Þær sáust meðal annars á sam-
skiptum við dýrin á heimilinu. Eng-
um duldist t.d. innilegt samband
hennar og síamskattarins Settu,
þær virtust skilja hvor aðra þótt
hvorug segði neitt. Og tilfinningar
sýndi hún líka í verki gagnvart fjöl-
skyldu sinni, Sigfúsi, Önnu og
Jenný og Tótu, barnabörnunum,
Jóni, Bjarna og Halldóru Maríu,
uppeldissystrunum Svönu Maju og
Guðlaugu, og ekki síst ömmu og
afa. Hún og Brandur yfirgáfu heim-
ili sitt og fluttu í kjallarann til afa
og ömmu þegar heilsa þeirra brast
og þau þurftu umönnun nánast all-
an sólarhringinn. Engin orð voru
höfð uppi um fórnir eða afrek. Hlut-
irnir voru bara gerðir.
Síðustu áratugina var elliheimilið
Grund fasti punkturinn í lífi hennar.
Þar vann hún af mikilli samvisku-
semi og skyldurækni um árabil og
var elskuð af vistfólki og starfs-
mönnum. Umskiptin þegar hún fór
þangað inn sjálf sem vistmaður
voru því minni en ella. Nú er
Haddý frænka búin að fá hvíld, eft-
ir nokkurn heilsubrest á lokasprett-
inum. Með henni er lokið stórum
kapítula í fjölskyldusögu okkar. Við
þökkum Haddýju samfylgdina og
minnumst hennar með þakklæti og
virðingu.
Sigrún og Þorgerður
Einarsdætur.
HALLDÓRA
SIGFÚSDÓTTIR