Morgunblaðið - 02.04.2007, Qupperneq 24

Morgunblaðið - 02.04.2007, Qupperneq 24
24 MÁNUDAGUR 2. APRÍL 2007 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR ✝ Þórunn Mál-fríður Jóns- dóttir Mogensen fæddist í Vest- mannaeyjum 27. október 1925. Hún lést á Landspít- alanum við Hring- braut 26. mars síð- astliðinn. Foreldrar hennar voru Jón Lúðvík Ágústsson, f. 6.2. 1896, d. 12.10. 1942, og Kristín Árnadóttir, f. 6.6. 1901, d. 21.7. 1974. Systkin sammæðra eru Guðrún H. Brynjólfsdóttir, f. 21.9. 1931, Árni Brynjólfsson, f. 25.6. 1934, d. 15.5. 2004, og Bryndís Brynjólfsdóttir, f. 4.12. 1945. Systir samfeðra er Hekla G. Jónsdóttir, f. 31.3. 1929. Fyrri maður Þórunnar var Ein- ar Jónsson, f. 1924, d. 1972. Hinn 20. janúar giftist Þórunn Helga Mogensen mjólkurfræðingi, f. 13.2. 1918, d. 26.12. 1973. For- eldrar hans voru Peter Lassen Mo- gensen, f. í Danmörku 4.8. 1872 d. 4.4. 1947, og Ingeborg Hermania Mogensen, f. í Kaupmannahöfn 7.9. 1885, d. 21. október 1943. Þór- unn og Helgi eignuðust fjögur gift Joseph A. Woo, f. 20.3. 1969 og eiga þau þrjú börn. b) Helgi Sig- valdason, f. 12.1. 1978 og á hann tvær dætur. c) Hrafn Sigvaldason, f. 16.6. 1979, kvæntur Margréti Rögnu Arnardóttur, f. 27.11. 1968 og eiga þau sex börn. d) Hjalti Sig- valdason, f. 28.5. 1984. 4) Helga Mogensen aðstoðarfram- kvæmdastjóri, f. 12.4. 1954. Henn- ar dætur eru a) Ylfa Edith Jak- obsdóttir, f. 22. 2. 1971, gift Haraldi Teitssyni, f. 31. 8. 1966 og eiga þau eina dóttur, fyrir á Har- aldur einn son. b) Hanna Eiríks- dóttir, f. 6.10. 1979. Þórunn stundaði nám við Versl- unarskóla Íslands og lauk þaðan verslunarskólaprófi. Árið 1942 flutti hún ásamt móður sinni og fósturföður, Brynjólfi Gíslasyni frá Haugi í Gaulverjabæ, á Selfoss en foreldrar hennar höfðu þá fest kaup á Hótel Tryggvaskála. Þór- unn og Helgi stofnuðu heimili á Selfossi og bjuggu lengst af á Reynivöllum 8. Samhliða húsmóð- urstörfum vann hún með fjöl- skyldu sinni í Tryggvaskála. Árið 1968 söðluðu þau Helgi um og fluttu til Reykjavíkur þar sem þau keyptu Söluturninn v/Birkimel og ráku hann um árabil. Síðustu starfsár sín vann Þórunn hjá Fé- lagsmálastofnun Reykjavík- urborgar. Útför Þórunnar verður gerð frá Fossvogskirkju í dag og hefst at- höfnin klukkan 15. börn, þau eru: 1) Brynjólfur Árni Mogensen læknir, f. 4.10. 1947, kvæntur Önnu Skúladóttur löggiltum endur- skoðanda, f. 18.6. 1948. Þeirra börn eru a) Skúli Mogen- sen, f. 18.9. 1968, kvæntur Margréti Ásgeirsdóttur, f. 23.4. 1969 og eiga þau þrjú börn. b) Helgi Már Mogensen, f. 14.10. 1973 og c) Brynjólfur Árni Mogensen, f. 10. apríl 1981. 2) Mogens Rúnar Mo- gensen lögfræðingur, f. 9.6. 1950, kvæntur Diljá Gunnarsdóttur framkvæmdastjóra, f. 8.2. 1950. Þeirra börn eru a) Regin Freyr Mogensen, f. 11.4. 1973, í sambúð með Söru Þórðardóttur, f. 13.5. 1975, þau eiga tvö börn. b) Birta Mogensen, f. 16.9. 1983 í sambúð með Jónasi Árnasyni, f. 9.8. 1978, þau eiga eina dóttur. 3) Kristín Ingeborg Mogensen kennari, f. 3.2. 1952, gift Sigvalda Þorsteinssyni stýrimanni, f. 30.9. 1956. Þeirra börn eru a) Sólveig Erna Sigvaldadóttir, f. 9.2. 1974, Það er með mikilli hlýju og kærleik sem ég minnist ömmu minnar, Þór- unnar Mogensen, og þeirra yndislegu stunda sem við áttum saman. Með ömmu Tótu var margt brallað. Mjög sterkar minningar tengjast ferðalögum, einna helst tjaldútilegum hérlendis. Það var svo notalegt að liggja með henni í appelsínugula Æg- istjaldinu, á vindsængum, með gaml- an gaslampa suðandi í bakgrunni, með ullarteppi með skjaldarmerkinu á. Þá var mikið skrafað og hlegið. Í ferðalögunum var oft farið í sund og það var sérstaklega spennandi að fá að grípa í stýrið á bláa Daihatsuinum hennar, honum Mósa. Amma gat ver- ið stríðin og átti það til að keyra jafn- vel aðeins á undan manni, þegar mað- ur hafði lokað einhverju sveitahliðinu. Amma var einkar handlagin, hún prjónaði og saumaði falleg föt á dúkk- una mína, hún skammaði mig ekki mikið þegar ég klippti hárið á dúkk- unni. Þá eru þær ófáar minningarnar tengdar spilamennsku, við hlógum mikið saman yfir veiðimanni og vor- um báðar jafn spenntar að ræna spi- labunkum hvor af annarri. Það var einhvern veginn alltaf jafn notalegt að vera með henni, hvort heldur var í fríi eða hversdags. Amma kom fram við mann eins og jafningja, hún var góður hlustandi. Þegar hún kallaði mig Lucý sína, þá skynjaði ég svo mikla ást og umhyggju í gegnum talsmátann og nærveru hennar. Samskipti okkar voru ávallt góð, hún fylgdist vel með mér og því sem ég hef verið að fást við. Við höfum átt ótal mörg góð samtöl í síma og hún var iðin við að skrifa mér þegar ég bjó eða ferðaðist erlendis. Nú undir það síðasta var svo yndislegt að koma í heimsókn til hennar með dóttur mína í vöfflukaffi. Í seinni tíð ræddum við opinskátt um hin ýmsu mál, bæði samfélags- og einkamál. Þá hún lýsti hún af einlægni mörgum þáttum úr sínu lífi sem gaf mér ómetanlega inn- sýn í persónuleika hennar og aðstæð- ur. Ég er svo óendanlega þakklát fyrir allt það sem ég hef orðið aðnjótandi með ömmu minni, hún á svo stóran hlut í hjarta mínu, lífsatburðum og minningum. Kveðjustundin var ógleymanleg, fallegri stund hef ég ekki upplifað lengi. Mér finnst ómet- anlegt að svo stór hluti fjölskyldu hennar hafi verið hjá henni þegar yfir lauk. Ég elskaði ömmu mína meira en orð fá lýst, hún var ein af drottning- unum í lífi mínu, ég mun ávallt geyma minningu hennar á mjög sérstökum stað í huga mínum og hjarta. Ylfa. Sólargeislarnir brutust í gegnum skýjabakkana um það leyti sem þú yf- irgafst okkur. Líkt og konunglegar móttökur biðu þín í himnaríki, elsku amma mín, og þú áttir þær svo sann- arlega skilið. Amma mín, Þórunn Jónsdóttir Mo- gensen, var skemmtileg kona. Þegar ég var lítil fannst mér fátt skemmti- legra en jólatíminn í Suðurhólunum. Þá fékk ég að hjálpa ömmu við að búa til loftkökur í hakkavél. Það gerðist ekki betra en það. Amma var mikill húmoristi og afar hnyttin kona. Skemmtilegast var að sitja við eldhúsborðið hennar og spjalla við hana yfir kaffi. Það var það sem við gerðum svona í seinni tíð. Við borðuðum vöfflur með miklum rjóma og sultu og drukkum kaffi úr mávas- tellinu. Nokkrum vöfflum seinna, kveikti frúin sér ávallt í sígarettu. Hún elskaði sígaretturnar sínar og allir löngu hættir að tuða í henni um það. Eldhúsið fylltist af reyk og mamma mín flúði fussandi og sveiandi yfir því að ólíft væri í íbúð- inni. Þá hlógum við amma. Minningarnar eru margar og ég þakka fyrir þær. Allar stundirnar og allt sem þú hefur gefið mér elsku amma mín. Ég hef litlar áhyggjur af þér núna enda ertu komin aftur í faðm mannsins þíns eftir 34 ára fjarveru. Ég veit að þú ert hamingjusöm núna. Elska þig ofurheitt amma mín. Hanna. Þórunn Málfríður Jónsdóttir Mogensen ✝ Guðríður EiríkaGísladóttir fæddist í Reykjavík 7. október 1922. Hún lést á hjúkr- unarheimilinu Skógarbæ hinn 22. mars síðastliðinn. Foreldrar hennar voru Magnea Sig- ríður Magnúsdóttir, f. 25. nóvember 1895 í Kolsholts- helli í Villingaholts- hreppi, d. 18. mars 1980 og Gísli Ara- son, f. 17. nóvember 1895 á Ragnheiðarstöðum, Gaulverja- bæjarhreppi, d. 25. júní 1986. Foreldrar Magneu voru Sigríður Magnúsdóttir, f. 22. ágúst 1861, d. 3.ágúst 1941 og Magnús Þor- steinsson, f. 25. september 1857, d. 8. október 1942. Foreldrar Gísla voru Ari Andrésson, f. 15. ágúst 1854, d. 9. mars 1929 og Sigríður Jónsdóttir, f. 15. októ- ber 1858, d. 13. mars 1937. Systk- ini Guðríðar voru Haraldur, f. 21. október 1917, d. 20. september 1999, Ari, f. 25. október 1925, d. 11. desember 1992, Erla Hjördís, f. 17. september 1927, d. 16. nóv- ember 1983, og Sverrir Magnús, f. 6. september 1929, d. 28. febr- úar 2002. Eftirlifandi eiginmaður Guð- ríðar er Rafn Kristjánsson, pípu- lagningameistari og síðar banka- starfsmaður. Þau gengu í hjónaband 11. mars 1944. For- eldrar Rafns voru Ingibjörg Ólafía Ólafsdóttir, f. 17.apríl 1894 á Ketilseyri í Dýrafirði, d. 14. október 1972 og Kristján Matthías Rögnvaldsson, f. 25. júní 1888 að Svarfhóli í Álfta- firði, d. 14. júní 1984. Guðríður og Rafn eignuðust sex börn. 1) Magnús, f. 29. júní 1946, d. 21. desember sama ár. 2) Ingibjörg, bankamaður í Reykja- vík, f. 23. júlí 1948. 3) Magnús, sagnfræðingur á Bakka í Bjarn- arfirði, f. 9. ágúst 1950, maki hans er Arnlín Þ. Óladóttir skóg- fræðingur, f. 2. júlí 1953. Þau eiga tvö börn: a) Hrönn, f. 17. mars 1978 og b) Bjarki, f. 2. júní 1979. Dóttir Arnlínar er Lísa Ólafsdóttir, f. 27. september 1973, hún á tvo syni. 4) Sigríður, skrif- stofumaður í Mos- fellsbæ, f. 15. mars 1953, maki hennar er Rafn Jónsson flugstjóri, f. 28. mars 1952. Þau eiga fjögur börn: a) Soffía Fransiska, f. 4. nóvember 1975, sambýlismaður hennar er Pelle Hede. b) Eiríkur Rafn, f. 5. ágúst 1978, sambýlis- kona hans er Karólína Gunn- arsdóttir. c) Hildur, f. 9. mars 1981. d) Þórdís, f. 9. mars 1981. Sambýlismaður Þórdísar er Heið- ar Bragi Hannesson. Þau eiga einn son. Dóttir Sigríðar er Ölr- ún Marðardóttir, f. 5. maí 1971, maki hennar er Helgi Skúli Helgason. Þau eiga þrjú börn. 5) Auður Sveinborg, skrif- stofumaður í Aberdeen Skot- landi, f. 18. apríl 1955, maki hennar er James Bett fyrrver- andi atvinnumaður í knatt- spyrnu, f. 25. nóvember 1959. Þau eiga þrjá syni: a) Baldur, f. 12. apríl 1980. b) Calum Þór f. 3. október 1981. c) Brynjar Lee, f. 25. október 1983. 6) Hjördís, bók- ari í Hafnarfirði, f. 4. september 1960. Maki hennar var Einar Bogi Sigurðsson, f. 28. júlí 1959 (þau skildu). Börn þeirra: a) Ágúst Rafn, f. 28. júlí 1983, sam- býliskona hans er Unnur Berg- mann Steindórsdóttir. Þau eiga einn son og Ágúst á áður annan son. b) Matthías, f. 18. ágúst 1989. c) Erna f. 7. apríl 1993. Guðríður bjó alla tíð í Reykja- vík. Að loknu gagnfræðaprófi úr Ingimarsskólanum starfaði hún hjá Víkingsprenti og fylgdist eft- ir það alla tíð grannt með ís- lenskri bókaútgáfu. Síðan helg- aði hún sig heimili og börnum. Guðríður og Rafn bjuggu fyrst í Nóatúni 19 þar sem börn þeirra ólust upp en síðar bjuggu þau á Laugarnesvegi 96. Útför Guðríðar verður gerð frá Fríkirkjunni í Reykjavík í dag og hefst athöfnin kl. 13. Daginn sem ég gekk í fyrsta sinn inn á heimili Guðríðar Eiríku Gísla- dóttur eða Buddu, eins og fjöl- skylda og vinir kölluðu hana, fyrir um 35 árum, var mér tekið opnum örmum sem einum úr fjölskyldunni og alla tíð naut ég góðvildar henn- ar og hjálpsemi. Budda var af gamla skólanum; allan sinn búskap varði hún lífi sínu í að hlúa að og hugsa um börn og bú og reyndist hún börnum sínum og þeirra fólki stoð og stytta þangað til heilsan brast. Á heimili hennar kynntist ég fjalltraustri fjölskyldu sem var samhent og virti mikilvægi fjöl- skyldutengslanna. Ég hef aldrei kynnst jafn einhuga og samstíga hjónum og Buddu og Rabba. Líf þeirra var samtvinnað allt frá ung- lingsárum og í rúmlega 63 ára hjónabandi bar aldrei skugga á samband þeirra. Mörg hjónabönd hefðu efalaust brostið við frum- burðarmissi, heilsubrest og félítið heimili í áratugi en þeirra samband var byggt á bjargi sem ekkert gat brotið. Auður þeirra hjóna fólst í fimm börnum þeirra sem komust á legg og þau lögðu mikla rækt við þann auð sinn. Þau nutu þess sem þau höfðu og gerðu ekki miklar kröfur til annarra né samfélagsins í heild. Budda var alltaf boðin og búin til að létta undir með fjölskyldum barna sinna með því að vera til staðar þegar á þurfti að halda. Í hæglæti sínu og hógværð ávann hún sér traust, ást og væntum- þykju tengdabarna og barnabarna sem sakna hennar sárt nú, en eru um leið þakklát fyrir að hún skuli loks hafa fengið hvíldina lang- þráðu. Á ævikvöldi sínu dvaldi Budda á hjúkrunarheimlinu Skógarbæ. Þar naut hún einstakrar umhyggju starfsfólksins sem aldrei verður fullþökkuð né gleymd. Síðustu tæp tvö árin hefur Rabbi dvalið þar hjá henni við sama öryggi og hlýju og hefur það verið mikils virði fyrir þau hjón að njóta samvista til ævi- loka Buddu. Þegar þau höfðu ekki hvort annað var myndin ekki full- gerð, því hafi hjón einhvern tímann verið eitt, þá voru þau það. En nú skiljast leiðir um sinn en ég er viss um að þegar Rabbi vitjar Buddu aftur mun hún taka á móti honum í eilífðinni með nýbakaðar randalín- ur og sjóðandi heitt kaffi. Rabbi og afkomendur og vinir þeirra hjóna hafa alla mína samúð. Rafn Jónsson. Nú þegar við kveðjum ömmu okkar rifjast upp margar skemmti- legar minningar. Það var alltaf gott að koma til hennar og afa á Laugarnesveginn, þar ríkti þægilegt og barnvænt andrúmsloft. Amma var húsmóðir af Guðs náð og var ein af þeim kon- um sem aldrei féll verk úr hendi. Alltaf voru til nýjar jólakökur, pönnsur, kleinur eða randalínur, sem boðið var upp á með kaffinu þegar gesti bar að garði. Fyrir okkur barnabörnin var alltaf til kókómjólk með góðgætinu. Amma og afi voru einstaklega samrýmd hjón, hann sinnti sinni vinnu, hún heimili og börnum og seinna barnabörnum. Í frítímum var fjölskyldan í fyrirrúmi. Oft var líf og fjör á Laugarnesveginum, því barnabörnin voru velkomin hvenær Guðríður Eiríka Gísladóttir ✝ Ástkær móðir mín, amma og langamma, ÁSLAUG BOUCHER ÞÓRARINSDÓTTIR, Tjarnargötu 41, Reykjavík, lést á Landspítalanum Fossvogi mánudaginn 26. mars síðastliðinn. Sálumessa verður sungin fyrir hana mánudaginn 2. apríl kl. 11.30 í Kristskirkju, Landakoti. Þeim sem vilja minnast hennar er bent á minningarkort Kaþólsku kirkj- unnar á Íslandi, kt. 680169-4629, reiknnr. 513-14-370500. Alice Kristín Estcourt Boucher, Peter Alan Estcourt Boucher, Kristófer Estcourt Boucher, Katherine Estcourt Chandler og barnabarnabörn. ✝ Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang- amma, SIGRÚN SIGURÐARDÓTTIR Ásbjarnarstöðum, verður jarðsungin frá Tjarnarkirkju á Vatnsnesi miðvikudaginn 4. apríl kl. 14.00. Þórdís Guðjónsdóttir, Loftur Sveinn Guðjónsson, Sigríður Guðjónsdóttir, Kristín Guðjónsdóttir, Steinunn Guðjónsdóttir, Guðrún Guðjónsdóttir, tengdabörn, ömmubörn og langömmubörn. Minningarkort 588 9390 www.throskahjalp.is

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.