Sjómannablaðið Víkingur - 01.10.1984, Síða 12

Viðtal
Áhöfnin á Sigrúnu AK 71 sem lenti í mannskaðaveörinu. Fremri röö f.v. Þóröur Sigurösson, stýrimaöur,
Guömundur Jónsson skipstjóri og Gunnar Jörundsson 1. vélstjóri. Aftari röð f.v. Trausti Jónsson háseti, Ás-
geir Ásgeirsson matsveinn og Kristján Fredreksen 2. vélstjóri.
Ég skal segja þér aö
ég hugsaði til
hennar móöur
minnar, sem beiö
heima á Akranesi.
12 Víkingur
sé einhver dýrðlegasta sjón
sem ég hef séð, þegar Þór
birtist. Við lifnuðum allir við,
enda mikið öryggi að hafa
varðskipið þarna hjá sér.
Guðmundur hafði staðið við
stýrið illa klæddur í meira en
30 klukkustundir, utan hvað
ég haföi hvilt hann stund og
stund, áður en mig tók út.
Hann missti utanyfir frakka
sinn þegar stýrishúsið fylltist
og það var því annað en leikur
að standa við stýrið i opnu
stýrishúsinu á peysunni einni
allan þennan tima. En þetta
gerði þetta mikla heljarmenni.
En þegar við komum að varð-
skipinu var hann orðinn svo
úrvinda aö hann vildi fara inn
til Keflavikur. Ég vildi það ekki,
heldur aö við héldum heim til
Akraness og það varð úr að
við gerðum það í fylgd varð-
skipsins. Þetta var einhver
þrái i mér og auðvitað tóm vit-
leysa, við áttum að fara inn til
Keflavikur.
Eftir að talstöðin eyðilagðist
á laugardeginum gátum við
ekkert látiö af okkur vita. Við
höfðum samband við miöun-
arstöðina á Akranesi kl. 10 á
laugardagsmorgninum, eftir
það heyrðist ekkert i okkur.
Nú lét varðskipið vita uppá
Akranes, Sigrún komin fram
og allir lifandi um borö. Það var
múgur og margmenni á
bryggjunni á Akranesi þegar
við komum heim. Raunar lagði
fólk sig í lífshættu með þvi að
koma niður á bryggju, svo vont
var veðrið og sjógangur yfir
bryggjuna. Valur AK var týnd-
ur og þvi ekki litill fögnuöur yfir
þvi að við skyldum koma fram
eftir að hafa verið týndir svona
lengi.
Hugsaðitil móður
minnar
— Þú sagðir áöan Þórður
að þú hefðir talið allt vera
búið þegar þig tók úr og þig
bíða dauöa þíns. Hvað hugsa
menn á svona stundum?
— Ég skal segja þér að ég
hugsaði til hennar móður
minnar sem beið heima á
Akranesi. Ég gerði þaö upp við
mig á örskotsstund að nú væri