Náttúrufræðingurinn - 1988, Qupperneq 39

6. mynd. Hvarfleirslag í Múlamynduninni.
A layer of varve sediments within the Múli
Formation (Ljósm Jphoto Jón Jónsson).
í beinu framhaldi til austurs frá
Fallastakkanöf er hæsti punktur á
Hestgerðismúla (384m) og nefnist
Helluhóll, sennilega vegna þess að þar
hafa verið teknar hellur, notaðar í
þök. Sé þessi myndun orðin til við gos
á staðnum, sýnist mér einna líklegast
að þar sé gosrás sú sem myndunin á
rætur að rekja til þótt ekki verði það
sannað að svo komnu máli. Skammt
eitt austar og sunnar er annar hnúk-
ur, aðeins um þrem metrum lægri,
sem nefnist Bleikahnúta og er mjög
sérkennilega upp byggð. Hún er efst
úr gulbleiku túffi, sem heita má að
sé einvörðungu gler, en þó eru bas-
altmolar innan um. Undir þessu er
svart eða blóðrautt gjall og lag af
blóðrauðum sandsteini í alla vega
beygðum og undnum lögum. Mót
sandsteins og brotabergs eru óljós, en
mót rauða sandsteinsins og bleika
túffins eru skörp. Varla verður hjá því
komist að álykta að hér hafi gosið
undir jökli svo samantvinnaðar eru
þessar myndanir því er tengist eldi, ís
og vatni.
Lýsing þessarar myndunar verður
harla sviplaus borin saman við veru-
leikann. Sniðið, sem hér fylgir (8.
mynd) gefur aðeins daufa hugmynd
um þessa myndun, sem í einstökum
atriðum er mjög svo flókin, en ein-
staklega forvitnileg. Sérstaklega skal á
það bent að ekki er jökulberg alls
staðar ofan á stuðlaberginu. Vel gæti
það þó hafa verið þar, en verið rofið
burt. Sömuleiðis má nefna að á einum
7. mynd. Ofan við Hest-
gerði skagar Múlamynd-
unin alllangt fram yfir
blágrýtismyndunina.
Above the farm Hestgerði
the Múli Formation forms
an overhang (Ljósm./
photo Jón Jónsson).
93