Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.10.1945, Blaðsíða 8

Náttúrufræðingurinn - 01.10.1945, Blaðsíða 8
152 NATTURUFRÆfilNGURlNN una. Er við höfðum skammt gengið, syrti þokuna,'svo að við urðum að ganga eftir áttavita. „Bungan" er langur snjóhryggur, sem endar allbratt að sunnanverðu, og er þar klettabrún lítil upp úr snjónum, en allmikil sprunga meðfram lienni. Ofan á hákollinum var svartur vikurskafl ofan á hjarninu. Vestan undir bungunni er allmikill slakki, sem gengur norður í jökulinn og endar þar í talsvert bröttum botni. Útsýni fengum við ekkert vegna þoku. I tjaldstað komum við aftur kl. 22 í þoku og súld. Föstudaginn 30. júli. Um nóttina liafði fallið 7 cm. djúpt snjóföl á jökulinn. Hiti var um frostmark og veður kyrrt, en þoka í kring, svo að skyggni var ekki nema 500—2000 m. Um daginn grófum við 540 cm. djúpa snjógryfju í jökulinn, bæði til þess að sjá, hvernig snjólagið væri og hversu djúpur snjórinn væri frá síðasta vetri. I snjónum skiptast á lárétt lög úr misjafnlega stór- kornóttum snjó, en milli þeirra eru þunn lög úr gíærum ís. I þessari gryfju voru aðallega sex 1—3 cm. þykk íslög, en auk þeirra voru mörg næfurþunn íslög í sumum snjólögunum. Hin glæru íslög eru oftast minjar um þíðviðri eða hlákur að vetrinum, en þynnstu lögin geta verið lítils háttar skaramyndun eftir sólbráð. í 400 cm. dýpt varð fyrir brúnleitt, 12 cm. þykkt lág úr grófum snjó, og ætluðum við, að þar mundi vera yfirborð jökulsins frá haustinu áður. Undir því var 10 cm. lag úr þurrum, stórgerðum kristalsnjó, og loks 3 cm. íslag í botni gryfjunnar. Eftir fyrri reynslu frá Vatnajökli taldi eg mjög sennilegt, að snjófyrningar frá vetrinum væru um 400 cm. á þykkt í lok júlímánaðar, þótt eg hafi nú ástæðu til að ef'ast um, að við höfum í raun og veru komizt til botns í vetrarsnjónum, eins og nánar verður drepið á síðar í þessari grein. Laugardaginn 31. júli. Um morguninn var komið bjart veður og kyrrt sem fyrr. Hiti var 0.8 st. undir frostmarki, en hafði komizt í -f- 3 st, þegar kaldast var um nóttina. Skíðafæri var ágætt. Við vorum þarna staddir í víðri jökulkvos. Suður undan var langur, ávalur jökulhryggur, og tókum við stefnu á vesturöxl lians, er við héldum af stað frá tjaldinu kl. 8.30 um morguninn. Suðurhryggurinn er einna hæstur um miðjuna, og mætti kalla þar Hábungu, en vestar mótar fyrir tveim örlítið lægri bungum, Miðbungu og Vesturbungu. Við tókum stefnu á Vesturbungu og Jilóðum snjóvörðu í slakkan- um við rætur hennar, vegna væntanlegra mælinga. Uppi á bung- unni var mæld 200 m. löng „grunnlína". Mældi Steinþór síðan af-

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.