Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.10.1945, Blaðsíða 18

Náttúrufræðingurinn - 01.10.1945, Blaðsíða 18
162 NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN hann mætir Kötlujökli móts við eystri enda Huldufjalla. Mætti nefna jökul þennan Huldujökul, því að hann er alveg hulinn, unz komið er fram á dalbarminn. Huldujökull er hreinn og hvítur, og stingur hann því mjög í stúf við Kötlujökul, þar sem þeir mætast. Ferðin gekk greiðlega upp eftir. Hlóðum við mælingavörðu á 1009 m. háum klettakolli í suðurbarmi Kötlukverkar, SSA af Eystra- Kötlukolli. Er varðan 2 m. í þvermál og 1.8 á liæð. Klettakollur þessi er á rana eða stalli, sem virðist vera framhald Huldufjalla. Gengur allbrattur skriðjökull fram yfir ranann, milli vörðukollsins og Huldufjalla, og yddir á smásker upp úr honum. Heimleiðis gengum við fyrir botn Huldujökuls og eftir dalbarm- inum að sunnan, síðan niður með Kötlujökli að upptökum Re- mundargils. Þar hljóp flóð yfir í Köthigosinu 1823 og kom fram úr Remundargili að sunnan. Lentum í myrkri og töfðumst af gilja- flækjum, en komumst loks fram á sand vestan undir Vatnsrásar- höfði. Þaðan var greiðfarin leið heim í tjald. Mánudaginn 16. ágúst. Um 10-leytið kom bifreið til að sækja okk- ur. Komum við í Kerlingardal og liöfðum tal af Haraldi bónda Ein- arssyni, en hann er manna kunnugastur á Höfðabrekkuafrétti, og vorið 1919 gekk hann á Mýrdalsjökul til að athuga gosstöðvarnar, eins og áður er getið. í Vík höfðum við tal af Gísla sýslumanni Sveinssyni. Benti hann okkur á mið, sem tekið var á gosmökkinn 1918. Bar hann þá við „hakið" á Höttu og austurhorn barnaskólans úr Víkurfjöru. Mældi Steinþór þessa stefnu síðan í afstöðu til fastra kennileita. Að svo búnu ókum við út að Jökulsá á Sólheimasandi og tjölduðum undir Loðmundarsæti. Síðar um daginn mældum við breytingar á Sólheimajökli. Auk þess mældi Steinþór legu jökulsporðsins og afstöðu helztu kennileita í grennd við hann. Næsta morgun héldum við heim. Þriðja ferð á Mýrdalsjökul 1943. Þessi ferð var farin til þess að setja upp snjómælingastengur á hjarnsvæði Kötlujökuls. Var ráðgert að setja þær aðallega í þrjár raðir frá S til N og væru 2 km. milli raðanna. Stengurnar voru 4 m. langar úr hefluðum harðviði (hickory) og 5/4x5/4 þuml. að gild- leika. Með því að skeyta 2 m. löngum bút á hverja stiku og reka þær um 1 m. niður í snjóinn, gat hver stöng staðið um 5 metra upp úr jökli. Með hliðsjón af gryfjunni í tjaldstað III (sjá dagbók 30. júlí).

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.