Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.10.1945, Blaðsíða 23

Náttúrufræðingurinn - 01.10.1945, Blaðsíða 23
NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN 1()7 23. sept. Eg var eftir til að hagræða farangrinum og binda í bagga. Fylgdarmaður kom upp eftir laust eftir hádegi, en ekki komumst við af stað fyrr en undir kvöld og lentum í þoku og myrkri, svo að ekki var komið í Sólheimakot fyrr en kl. 23.15. Næsta dag var eg um kyrrt í Sólheimakoti til þess að þurrka far- angurinn, en fékk bílferð til Reykjavíkur seint um kvöldið og kom suður snemma um morguninn hinn 26. sept. Kötluferðin 1.—15. ágúst 1944 Þ^tttakendur í förinni vorum við Steinþór Sigurðsson, Einar Páls- son, Árni Þ. Árnason, Árni Stefánsson og Franz Einarsson. Menntamálaráð veitti fjárstyrk, til þess að unnt væri að halda rannsóknunum áfram. Auk venjulegs útbúnaðar af fatnaði o. s. frv. höfðum við tvo sleða, tvö tjöld og um 70 m. af hefluðum mabelstöngum li/^Xll/2 þuml. að gildleika. Allur farangur vóg um 400 kg. Þriðjudaginn 1. ágúst. Frá Reykjavík með áætlunarbíl frá Hellu og komum undir kvöld að Sólheimakoti. Vindur var allhvass A um daginn og veður dumbungslegt, en ekki teljandi rigning fyrr en komið var fyrir Seljalandsmúla. Þar og austur með Fjöllunum var austanslagviðri. Miðvikudaginn 2. ágúst. Úrliellisrigning allan daginn. Um kyrrt í Sólheimakoti. Fimmtudaginn 3. ágúst. Hæg S-átt. Skúrir fram eftir degi. Birti til hafsins með kvöldinu. Ákveðið að búast til ferðar kl. 2 um nóttina. Föstudaginn 4. ágúst. Um nóttina var veður allgott, en dumbungs- legt, með hægri S-átt. Ákveðið að leggja upp, þótt veður væri tví- sýnt. Héldum af stað kl. 5 með 8 hesta undir klyfjum og 6 menn til fylgdar, til að draga sleðana með okkur upp jökulbrekkurnar, ef hestarnir kæmust ekki alla leið. Kl. 8.30 vorum við komnir upp að jökli — á sama stað og árið áður — í h. u. b. 1100 m. hæð. Var þar þokusúld nokkur. Ofan við skerið („Leiðarkamb") tók að rigna. Jökullinn var auður og allháll sunnan í „Bröttukinn," eins og fyrri daginn, en hestarnir gátu samt gengið sniðhallt þar upp éftir án þess að skripla. Síðan varð leiðin greiðfarin, og var viðstöðulaust haldið áfram til kl. 12.30, er við vorum komnir á sömu slóðir og þar, sem við tjölduðum í sept. 1943. Var þá enn S-gola og þokusúld, en ekki mjög dimmt. Sást 2—3 km. með köflum. Þar sneru fylgdarmenn sem hraðast aftur, því að sumir

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.