Fálkinn


Fálkinn - 17.04.1963, Blaðsíða 10

Fálkinn - 17.04.1963, Blaðsíða 10
ENN SÉST VÉL CLAM VIÐ STÓRSTRAUMSFJÖRU braut yfir skipið, öðru hverju svo að við urðum að komast milli ólaga aftur á skipið, þar sem póstpokarnir voru geymdir. Og enn urðum við að sæta lagi til þess að komast með pokana fram á hvalbak. Þetta var hin mesta glæfra- ferð. Við fengum 150 krónur fyrir verk- ið. — Svei mér þá, ég held nú bara, að það hafi verið súkkulaði eða eitthvað þess háttar í pokunum, bætir hann við og hlær. Tómas bendir okkur á ýmis örnefni og þeir félagar rifja upp gamlar endur- minningar. Gamalíel þekkir hér næst- um hvern stein og hann man glöggt, hvar líkin af skipverjunum á Clam rak á land. — Þarna er Háleygjabjarg, segir Tómas og bendir. — Þar rak lík óþekkta sjómannsins, sem nú hvílir í Fossvogskirkjugarði. Ég bar hann á land, segir Manni. Skammt frá okkur glittir á málm. — Hvað er þetta spyr ég. Tómas nær í stykkið. Þetta er stöng, sívöl úr alumíníum. — Þessi er úr Clam, segir hann. Þessar stengur voru notaðar til þess að halda uppi kojum skipverja. — Er þetta þá það eina, sem eftir er úr Clam? spyr ég. Gamalíel stendur upp og leiðir mig fram á brúnina: — Sérðu, segir hann, og bendir út á sjóinn, þarna svona 50—60 faðma, þar liggur vélin úr Clam, — það sér aðeins á hana í stórstraumsfjöru. — Annað er ekki eftir. Febrúarmánuður 1950. — Olíuskip mannað Kínverjum, Englendingum, Norðurlandabúum leggur af stað frá S- Ameríku til íslands. Skip þetta ber nafnið Clam. Það er 10 þúsund tonn að stærð og er í eigu Anglesaxon Petroleum Company. Skipið er gamalt, rúmlega 30 ára. Veður er hér við land válynd í góu, en skipið kemst þó klakklaust til Reykjavíkur. Þar á að skipa olíunni á land. Olíuverzlun ís- lands h.f. og Shell h.f. eru kaupendur að farminum. Geymar Olíuverzlunar- innar standa í Laugarnesi. Þar leggst skipið við akkeri og leiðslurnar eru settar um borð og byrjað að dæla olí- unni í geymana. Fyrr en varði skall ofsarok á, og sleit skipið upp og það rak til lands, strandaði við Köllunarklett. Stýri skips- ins skemmdist mjög og var dráttarbát- urinn Englishman frá Hull fenginn til að draga skipið til Cardiff. En það var eins og ólánið elti þetta skip. Á mánudagskvöldið 27. febrúar var skipið og dráttarbáturinn komin í Reykjanesröst. Veður hafði farið versn- andi alla leiðina, og er þangað kom, var sjór úfinn mjög og talsverður straumur. Vindur var af suðvestri. Skipti það engum togum, að olíuskipið Clam slitnaði aftan úr dráttarbátnum og rak upp að klettaströndinni. Akk- erið megnaði ekki að halda skipinu og hindra strand. Víkjum þá sögunni í land. Slysa- varnafélagi íslands berst neyðarskeyti frá Clam. Segir í skeytinu, að skipið sé á reki um eina mílu suður af Reykja- nesi. Það er álandsvindur af suðvestri, um fimm vindstig, skýjað skyggni sæmilegt. Slysavarnafélagið í Reykjavík bíður ekki boðanna, það sendir þegar út til- kynningu til Slysavarnarsveitarinnar Þorbjörns í Grindavík og hringir upp vitavörðinn í Reykjanesvita og biður hann að gefa skipinu gætur. Klukkan 6.30 að morgni hins 28. febr. 1950. Björgunarsveitinni í Grindavik berast boðin. Hún er beðin að aðstoða við björgun skipverjanna af Clam. Það er Tómas Þorvaldsson, formaður björg- unarsveitarinnar, sem fyrstur fær skil- mælin. Hann hefst þegar handa, vekur þá Árna Magnússon, Tungu, skyttu, og Guðmund Kristjánsson, Brekku, bifreiðarstjóra björgunarsveitarinnar. Tómas biður þá að vera viðbúna, og Hér stendur Tómas Þorvaldsson með hið eina, sem eftir er á landi úr Clam, — stöng úr aluminíum, sem notuð var til að halda uppi kojum.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.