Fálkinn - 17.04.1963, Blaðsíða 20

Landinn
þekkist
a
ulpunni
Þegar ég kom í dyrnar sá ég að hann
var að koma rúminu fyrir á sviðinu.
Hann var eilítið boginn og þegar hann
hafði gengið frá rúminu út við vegginn
rétti hann úr sér og mér fannst hann
ærið langur þar sem hann stóð á gólf-
inu fyrir framan mig nærri tveir metr-
ar.
— Þú ert fluttur úr skonsunni, sagði
ég.
Hann leit við og strauk hendinni um
hárið.
— Já ég er fluttur úr skonsunni,
sagði hann. — Það var svo þröngt um
mig í henni að ef ég þurfti að hósta
varð ég að fara framfyrir, annars fékk
ég allt dótið í andlitið. Þeir innréttuðu
þetta fyrir mig en það er nú þröngt
samt eins og þú sérð. Um daginn vorum
við hér fimm og ég er enn að velta því
fyrir mérhvernig við komumst fyrir.
Það var Gunnar Bjarnason leiktjalda-
málari hjá Þjóðleikhúsinu sem tók á
móti mér í vinnuherbergi sínu uppi á
fimmtu hæð. Út um gluggann sá í Esj-
una hvíta í kollinn.
— Að hverju ertu að vinna núna?
— Þetta er módel að leiktjöldunum
í The Hostage eftir Behan. Það er næsta
viðfangsefnið, mjög gott leikrit.
— Ertu ánægður með þetta módel?
— Ja ég veit það ekki. Ef smíðin og
útfærslan niðri á sviðinu tekst vel þá
er maður ánægður.
Hann beygði sig aftur yfir módelið
og fór að festa stigann og þegar hann
hafði gengið örugglega frá honum rétti
hann aftur úr sér.
— Við skulum fara niður í Kristals-
salinn. Það verður næðissamara.
Og við töltum af stað niður stigana
Lindargötumegin og yfir sviðið og gegn-
um fatageymsluna í aðalinnganginum
og uppí Kristalssalinn. Gluggatjöldin
voru dregin fyrir og Gunnar dró frá
einum glugganum og morgunsólin féll
inn á teppið og setti á það ljósa rönd.
Það léku rykagnir í geislanum. Við
tylltum okkur við litla borðið vinstra
megin við styttu af Davíð frá Fagra-
skógi.
— Var einhver sérsök ástæða fyrir
því að þú gerðist leiktjaldamálari?
— Þér finnst það kannski hljóma ein-
FALKINN