Vorið - 01.03.1963, Síða 40

ALI OG LITLI BRÓÐIR HANS
— SAGA FRÁ BARNAHJÁLP SAMEINUÐU ÞJÓÐANNA —
í litlu sveitaþorpi í Marokkó, sem
heitir Dar Suktana, sat dag nokkurn
lítill Arabadrengur og dottaði við skóla-
borðið sitt.
„Ali! Ali Muhameð ben Idris!“
„Já, herra kennari!“
Hann leit upp á kennarann, sem,stóð
börnin íara heim.“
„Ali, þetta er í þriðja skiptið í þess-
ari viku, sem þú sofnar í kennslustund.
Þú verður að sitja eftir í dag, þegar hin
börnin fara heim.“
„Já, herra kennari!"
Ali svaraði kurteislega, því að honum
hafði verið kennt að vera kurteis, þegar
fullorðnir menn töluðu til hans, hversu
erfitt sem það kynni að vera. En honum
leið ekki vel og mátti merkja það á and-
liti hans. Nú hafði hann hlakkað til að
taka þátt í keppni milli skóladrengjanna
um það, hver þeirra gæti komið flug-
drekanum sínum hæst upp. Þessi keppni
átti einmitt að fara fram nú að loknum
skólatíma.
Ali var alveg viss um, að hann hefði
unnið keppnina, því að faðir hans hafði
sjálfur hjálpað honum til að búa til fín-
an pappírsdreka, og hann var alveg viss
um, að það var bezti og fínasti drekinn
í öllu þorpinu og hann myndi áreiðan-
lega komast hæst á loft.
En Ali vissi, að hann verðskuldaði
refsinguna. Hann hafði sofnað margoft
í skólanum síðustu daga. Hann hafði
þó reynt að halda sér vakandi, en það
mistókst alltaf. Hann var svo afskaplega
þreyttur, því að hann gat nálega ekkert
sofið á næturnar.
Ef það hefði ekki verið svona afskap-
lega heitt í skólastofunni, og ef allt hefði
ekki verið svona sorglegt og leiðinlegt
heima, hefði þetta ekki gengið svona illa
í skólanum. Þá hefði hann áreiðanlega
tekið betur eftir því, sem kennarinn
sagði.
Ali litli sat kyrr og kveið fyrir að-
finnslunum, sem hann átti von á. Og
36 VORIÐ