Vorið - 01.03.1963, Blaðsíða 44

KÓNGSDÓTTURIN VILL GIFTAST
— SMÁLEIKUR í EINUM ÞÆTTI. —
(Svið: Hallargarður eða inni í höllinni.)
LEIKENDUR:
Kóngur.
Kóngsdóttir.
Tvær hirðmeyjar.
Herjoringi og hermenn.
KÓNGUR (situr í hásæti með Viku eða
Fálkablað og blýant.)
KÓNGSDÓTTIR (Hefur verið að leika
sér að brúðum og fleira dóti með
hirðmeyjunum. Stendur upp og
gengur að hásætinu.) Heyrðu pabbi.
KÓNGUR: Uss, truflaðu mig ekki, ég
er að ráða krossgátu.
1. HIRÐMEY (Fram): Kóngurinn
er nefnilega alltaf svo óskaplega önn-
um kafinn við stjórnarstörfin.
KÓNGSDÓTTIR: Já, en pabbi —
KÓNGUR (Gremjulega.): Nú, nú, hvað
er það þá?
KÓNGSDÓTTIR: Ég vil fara að gifta
mig.
KÓNGUR: Giftast, þ arna kom orðið.
(Skrifar í blaðið.)
KÓNGSDÓTTIR: Má ég það þá?
KÓNGUR: Máttu hvað?
KÓNGSDÓTTIR: Gifta mig.
KÓNGUR: Hvaða vitleysa, hvað ætli
þú farir að gifta þig.
KÓNGSDÓTTIR (Stappar niður fætin-
um): Jú, víst pabbi. Ég veit um marg-
ar stelpur, sem eru búnar að gifta sig,
og það er voða gaman.
2. HIRÐMEY: Ég vil líka vera hjón.
KÓNGUR: Það er naumast. Þetta er að
verða heil hjónabandsskrifstofa. Nú
jæja, ég skal kalla á lífvörðinn. Hvar
er lúðurinn minn?
KÓNGSDÓTTIR (Dregur lúðurinn upp
úr dótinu, sem þær voru að leika sér
að) : Hérna er hann pabbi. Aldrei
getið þið passað hlutina, þessir karl-
menn.
KÓNGUR (Blæs í lúðurinn. Herforing-
inn inn): Kallaðu á lífvörðinn.
HERFORINGINN (Hneigir sig): Skal
gert, herra konungur. (Kallar fram.)
Lífverðir inn. Áfram gakk. Standið
rétt. Heilsið. (Lífverðirnir raða sér
upp öðrum megin við kónginn. Her-
foringinn næst kónginum.)
KÓNGUR: Dóttir mín vill fara að gifta
sig.
HERFORINGINN: Hermenn, tilbúnir í
stríð.
KÓNGSDÓTTIR: Af hverju ætlið þið
að fara i stríð?
40 VORIÐ