Vorið - 01.03.1963, Blaðsíða 45

HERFORINGINN: Til þess að ná í
mann fyrir kóngsdótturina.
KÓNGSDÓTTIR: En ég get vel gifzt
einhverjum ykkar.
HERMENNIRNIR (Allir í einu): Ekki
mér, ekki mér, ég vil ekki giftast
stelpu.
KÓNGSDÓTTIR: Ég er engin stelpa,
ég er kóngsdóttir.
KÓNGUR: Ég skipa ykkur að giftast
dóttur minni.
HERFORINGI: Það er konungleg skip-
un. Þá verðum við að hlýða.
1. HERMAÐUR: Við viljum heldur fara
í stríð.
2. HERMAÐUR: Ekki getur hún gifst
okkur öllum.
KÓNGSDÓTTIR (Við herforingjann):
Ég ætla að giftast þér.
HERFORINGINN (Fýlulega): Hvers
vegna endilega mér. Geturðu ekki
tekið einhvern af hinum?
KÓNGSDÓTTIR (Tekur upp tyggi-
gúmmí): Sérðu.
HERFORINGINN: Nei, áttu tyggjó. Þá
er ég tilbúinn að giftast kóngsdóttur-
inni.
HERMENNIRNIR (Allir í einu): Ég
líka, ég líka.
HERFORINGINN: Þögn, ekkert múður
í hernum.
KÓNGUR: Hvar hefurðu náð í þetta,
stelpa? Hefurðu komizl í ríkiskass-
ann, eða hvað.
KÓNGSDÓTTIR: (Réttir herforingjan-
um tyggigúmmíið.) Hérna, nú máttu
kyssa á hönd mína.
HERFORINGINN: Æi, þarf ég þess.
KÓNGSDÓTTIll: Já, já. Það er svo fínt.
HERFORINGINN: Jæja þá. (Kyssir
snöggt á hönd henni) Er þetta ekki
nóg?
KÓNGSDÓTTIR: Jú, svona í bili. En
nú skulum við syngja eitthvað. Það
er svo hátíðlegt.
HERFORINGINN: Ég kann Óla Skans.
1. HERMAÐUR: Ég kann Göngum við
í kringum.
2. HERMAÐUR: Ég kann Allir krakkar.
3. HERMAÐUR: Ég kann Gamla Nóa.
4. HERMAÐUR: Og ég kann ViljiÖ
heyra.
KÓNGUR: Þetta er fínt. Þá skulum við
syngja Óla Skans (Kóngur slær takt-
inn og þeir syngja af miklum krafti.)
KÓNGSDÓTTIR (Þegar söngnum er
lokið. Leggur hendi á hjartað, eða
sem næst því.) Ó, þetta er yndislegt.
HIRÐMEY: Já, alveg dásamlegt.
KÓNGSDÓTTIR (Kemur með brúðu.
Réttir berforingjanum): Hérna, taktu
nú við barninu okkar, og vertu góður
við það.
HERMENNIRNIR: Hí, liann leikur sér
að brúðu, eins og stelpa.
HERFORINGINN: (Kastar brúðunni í
gólfið.)
KÓNGUR: Hvað er þetta? Dirfistu —
HERFORINGINN: Herinn hefur gert
uppreisn, herra konungur.
KÓNGUR: Jæja, út með ykkur þá.
HERFORINGINN: Hermenn, út, áfram
gakk. 1, 2. Kveðjiö. (Hermennirnir
ganga út, herforinginn síðastur.)
KÓNGSDÓTTIR: Komdu með tyggjóið,
fyrst þú ætlar að svíkja mig.
HERFORINGINN (Kastar því til henn-
ar.) Hana, hafðu það þá. Ég vil ekki
sjá tyggjó frá stelpu.
KÓNGSDÓTTIR (Tekur upp tyggi-
VORIÐ 41