Fróði - 01.05.1913, Side 7

FRÓÐI
263
Þeir gengu að starfi sfnu krókalaust. Clark krafðist skilmálalausr-
ar uppgjafar. Hamilton neitaði. Þeir kjrttu um málið um hrfð.
Hclm reyndi að miðla málum, eins og hann jafnan vildi gera.
Clark setti harðlega ofan í við hann fyrir það tiltæki og minti
hann óvægilega á, að hann væri að eins fangi mcð útgöngu leyfi,
og hefði ekkert að segja f máli þessu.
“Jeg leysi hann af varðhaldi”, greip Hamilton fram f. ‘‘Mjer
er þökk á, að herra Helm taki þátt f umræðum okkar”.
“Og jeg banna honum, að taka á móti boði yðar”, svaraði
Clark einarðlega og ákveðið. “Herra Helm, þjer farið aftur til
virkisins með herra Hamilton og dveljið þar sem fangi, þangað
ti) að jeg frelsa yður mcð valdi. Þangað til skipa jeg yður að
steinþegja”.
Sjera Beret st«ið þögull með auðmýktarsvip miklum fyrir alt-
arinu, og var ekki að sjá, að hann Ijeti umræður þessar til sín
taka. Samt tók hann vel eftir hverju orði, sem talað var.
En lágt tautaði hann fyrir munni sjer á latfnu-máli þessi orð:
“hver eyru hefir að heyra, hann heyri”, og var ekki laust við
bros á vörum hans.
Hamilton stóð upp og bjóst til brottfarar. Þreytusvipur var
á andliti hans. Þegar út var komið, sncri hann sjer hvatlega að
Clark og sagði:
“Hví heimtið þjer það af mjer, sem ómögulegt er að upp-
fylla?”
“Það skal jeg segja yður”, svaraði Clark, og var enga mis-
kunn að heyra í raustinni. “Mjer er kærara, að þjer neitið. Jeg
þrái ekkert fremur, en að þjer knýjið mig til, að framkvæma fu!l-
komna hefnd og hegning á hverjum einasta manni f þessu virki,
sem hefir gert sjer að atvinnu, að leigja villimenn til þess, að
höfuðfletta djarfa, heiðarlega og saklausa ættjarðar vini, varnar-