Fróði - 01.05.1913, Qupperneq 8

2 64
FRÓÐl
laust kvenfólk cg saklaus börn. Grátur og kveinstafir ekknanna
og föðurleysingjanna á landamærum vorum krefjast blóðhefnda af
mjer yfir Rauðskinnunum, skiftavinum yðar. Ef þjer kjósið
heldur blóðbað, svo verði yður að góðu. Yðar eigin verk þekkið
þjer betur en jeg. Jeg hefi skyldum að gegna. Þjer getið dregið
úr hörku framkvæmda minna. Það getur verið að jeg finni upp
4 þvf, að jeg láti sækja nokkrar af ekkjunum smánuðu og hrjáðu,
svo að þær beri vitni um aðfarir yðar, og um leið sjái mig fram-
kvæma hinn voðalega refsidóm, ef það er löngun yðar”.
Hay% deildarforingi, er gert hafði flest kaup við Rauðskinna
fyrir hönd Hamiltons, kom nú fram og spurði:
“Með leyfi yðar, herra Clark, hvern meinið þjer? Ilver hefir
gert sjer að atvinnu, að leigja villimenn?”
Clark sá, að skeytið sitt hafði hitt og svaraði þegar: “Sjer-
staklega meinti jeg Hay, deildarforingja”.
Svarið hafði undraverð áhrif á Hay. Clark segir f skýrslu
sinni um þenna fund, að hann hafi verið “fölur, skjálfandi og vart
mátt á fótum standa’’. Og bætir þvf við, “að Hamilton hafi
roðnað, svo mikil skömm hafi honum þótt að lltilmensku Hays.
Þeir skildu án þess, að nokkrir samningar tækjust. Enda
var nú endir þessa máls f nánd. Sá atburður gerðist utan við
virkisvegginn, er margfaldaði hræðslu Hamiltons. Þótt atburður
sá hafi sögulega þýðing, verður honum ekki lýst hjer nema í sem
fæstum orðum.
Flokkur Rauðskinna kom úr hárveiðum frá Kentucky og
Ohio. Flokk þenna tóku menn Clarks höndum á útjaðri bæjarins,
fóru með þá þangað, er þeir sáust úr virkinu og tóku þar að höfuð-
flá þá og drepa uns enginn stóð uppi. Líkunum köstuðu þeir
í ána.
Síðan tók Clark að fylkja liði um virkið og búast til áhlaups.