Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 13

FRÓÐI
269
að Hamilton mundi falla í óvit. En brátt ruddist ofsahljcið úr
kverkum Jazons frænda:
“Lifi Georg Washington! Lifi fáni Alice Roussiilon.’'
Hann hljóp fram á mítt svæðið og henti húfunni hátt í loft
upp með voðalegu herópi.
“Upp með það ! Upp með það ! Upp með Alice-fánann,
Fræga fána upp”.
Hann dansaði til og frá rneð hinum afskaplegustu tilburðum
og ljet sem óður væri.
Clark hafði verið sagt frá þvf, er Alice dró upp fánann, þá
er Hamilton tók virkið, og hvernig hún þreif hann úr höndum
hans og fjekkst ekki til að skila honum aftur hversu hart sem
hún var leikin. Nú tók ait að verða honum ijóst. Nú heyrði
hann, að hún sagði við Hamilton um leið og hún veifaði fánanum
hægt fram og aftur:
“Þjer munið vfst, herra Hamilton, að jeg sagði yður, að er
þjer næst sæjuð fána þennan, skyldí jeg láta hann blakta yfir
höfði yðar, Sjáið nú! jeg er að veifa honum! Lifi lýðveldið!
Lifi Georg Washington! Hvernig lfður yður, Hamilton yfir-
foringi ?’’
Veslings litli kryplingurinn tók ofan höfuðfat sitt og veifaði
því eftir hljóðfallinu f orðum Alice.
Nú hófust óskapleg fagnaðar-óp innan virkis og utan, allir
virtust jafn-hrifnir bæði af framkomn og fegurð Alice sem og af
því, hve þessi atburður átti vel við tækifærið.
“Dragið upp fánann hennar! Dragið upp fánann ungu
stúlkunuar!” kallaði einhver f hópnum og tóku ótal raddir undir
það. Clark var ungur og kurteis maður. Skyndileg og þægileg
áhrif fengu vald yfir honum. Hann sneri sjer að Bevcrley og
mælti;