Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 22

2/8
FRÓÐI
III. Þá er það áríðandi, að grfpa hvort cinasta tækifæri til
að hafa not af þessari nýju venju, sem maðurinn er búinn að afla
sjer. ' Það er afleiðingin af verkunum sem festir þau í huga manns-
ins og mótar þau á sálu hans. Þegar hinar nýju venjur fara að
hafa áhrif á lff mannsins, þá fer hann að sjá þýðingu þeirra, það
eru þá meira en tilraunir eður venjur, og oft og tíðum lffsspurs-
mál fyrir hann. Og tækifærin geta þá orðið þungamiðja eður
grunnur, sem siðgæðið getur haft sem fspyrnu er það reynir afl
sitt.
IV. atriðið er það, að vera vakandi en ekki sofandi f þessu,
að reyna þetta á hverjum degi, ekki beinlfnis einmitt það sama,
heldur temja þjer að gjöra eitt eður annað sein er þjer ógeðfclt, og
sem þú mundir ekki gjöra nema brýnasta nauðsyn bæri til. Venja
þig á það, að láta á móti sjálfum þjer. Þft stæðir þá sfður ber-
skjaldaður eða máttvana þegar á þyrfti að herða.
Og hvGr sá maður, sem daglega hefir tamið sjer að beina at-
hygli sfnu og eftirtekt að einhverju vissu, og sem hefir stöðugan,
fastari vilja og getur neitað sjer um hluti þá, sem lítils eru virði,
hann getur staðið eins og bjarg þó að alt nötri og skjálfl f kring
um hann, og fjelagar hans og samferðamenn hans sjeu svo ljettir
á metum og lausir á fótum, að þeir velti um og þyrlist burtu sem
dúnfjaðrir, ef að vindgustur kemur úr einhverri áttinni.