Fróði - 01.05.1913, Blaðsíða 37

FRÓÐI
293
erfiði mikið, til að ryðja þvf burtu úr líkamanum. En einhvem
veginn er, eins og manninum gangi ljettara að melta protein-efnin
úr jurtarfkinu, og þó að afgangur verði eftir ómeltur af þeim, þá
er sá afgangur margfalt ósaknæmari, en afgangurinn af kjötinu,
hann úldnar ekki eins, og það kvikna færri bakteríur f honum.
Nú er tin hlið enn þá á þessu máli, en það er kostnaðurinn.
Setjum svo að jurtafæðan kostaði svo mikið, að almenningur gæti
ekki keypt hana. Það væri ástæða fyrir þá, sem fátækir væru,
En nú er það alveg öfugt, Jurtafæðan er miklu ódýrari, en kjöt-
ið. Fyrir sömu peninga getum vjer keypt margfalda fæðu úr
jurtaríkinu, móts við kjötið. Jafnvel prófessor Atwater segir, að
oft kaupi menn kjöt á einn til tvo dollara pundið, þar sem menn
gætu fengið alveg eins mikil næringarefni úr jurtarfkinu fyrir 10
—20 cent. Og sannarlega geta menn fyrir 10 eða 12 cent fengið
eins mikii protein-efni úr baunum eða öðrum korntegundum, eins
og úr dollars virði af nautasteik, og vera að auk laus við eitrið og
ólyfjanina, sem kjötinu fylgir, og vissulega ætti engjnn heilvita
maður að vera svo blindur, að sjá ekki, að þarna er eiginlega eng-
inn samanburður mögulegur, Jurtafæðan er svo langt um ódýrari.
Þá er það og eitt mikilvægt atriði, að jurtafæðan er miklu
fullkomnat'i fæða, en kjötið. Hún hefir í sjer öll þau aðalefni, sem
mannslfkaminn þarfnast, en kjötið ekki ncma eitt þeirra, eða tvö,
ef fitan er talin með.
Þá eru sumi-r, sem hafa þá hugmynd, að þó að menn geti
haldið fullum kröftum, og unn'ð erfiða vinnu með jurtafæðu, þá sje
öðru máli að gegna með heilastörfin. Þeir ætla að kjötið skerpi
sálargáfurnar svo ákaflega mikið. En þetta sýnir ekki annað en
hina svörtustu vanþekkitig.
Það er sagt um P) thagoras, hinn nafnfræga b.eimspeking
forn-Grikkja, að hanq hafi verið einhver hinn fyrsti maður að