Muninn - 01.05.1997, Blaðsíða 57

en
kulda þó þab hafi fengib sér tvo og kannski jafnvel
fjóra 0I. Nú er klukkan orbin þrjú og fólk farib ab
tínast heim úr bænum. Mr. XX (hann heitir reyndar
ekki Mr. XX og er heldur ekkert skyldur Mr. X. Ég
kalla hann bara þetta.) virbist hafa haft heppnina
meb sér í kvöld. Hann er kominn meb myndarlega
snót upp á arminn. „En því mibur Mr. XX minn! Þú
mátt bara sofa hjá þeim sem búa á vistinni, þab eru
reglur. Hugmyndin er víst fengin frá Þýskalandi. Þab
er stefnan ab rækta svokallaba vistaræsku. Þab er jú
bara fyrirmyndarfólk sem hvorki reykir né drekkur á
vistinni, alveg tilvalib til undaneldis. Þú vebur bara
ab gera svo vel og finna þér einhverja á vistinni. Þær
á herbergi XXX ku víst gefa hann góban.1' Mr. XX fer
náttúrulega hundfúll upp á herbergi og spjallar vib
Lóu Finnboga fyrir svefninn.
á sig ab eyba stórfé af einskærri
umhyggju fyrir fólki sem er alls ekki
annars flokks ab þeirra sögn. Samt er
þetta fólk ekki meira fyrsta flokks en svo
ab þab fær ekki inn á vist ef þab reykir.
Ha, nú er ég farinn ab tala í hringi. Látum okkur sjá.
„Fólk sem reykir er ekki annars flokks." En... „Fólk
sem reykir fær ekki inni á vist." Svo kemur... „All the
animals are equal, but some are more equal than
others." En hver er ég ab ætla ab fara ab meta
abstæbur eins og viti borinn mabur. Ég set ekki
reglur hér, ég bara fylgi þeim. jessör og Amen.
Hvaba læti eru þetta uppi? Best ab athuga þab.
„Ha þú hér? Þú ert ekki einu sinni á vist." „Nei ég
veit þab, húsfreyjan sagbi ab ég mætti gista." Jæja
þá verbur þab svo ab vera, hugsa ég, og er abeins
rórra yfir því ab hafa hleypt Mr. X inn þó svo hann
hafi kannski verib búinn ab fá sér abeins neban í því.
Fyrst meira ab segja húsfreyjan getur verib mannleg
og horft framhjá misgáfulegum reglum af og til, þá
hlýtur ab vera í lagi ab láta fólk ekki verba örent úr
M U N I N N
1 9 9 7 57