Muninn - 01.05.1997, Blaðsíða 34

W igmundur Ernir Rúnarsson útskrifaðist úr
Menntaskólanum á Akureyri vorið 1981. Hann
fyllti hóp róttækra nemenda sem samsömuðu
hugmyndir sínar stjórnleysi og mótþróa. Uppreisnir
gegn ríkjandi gildum, viðmiðum og stöðnuðu
stjórnfyrirkomulagi endurspegluðust í málgagni
alþýðunnar í Menntaskólanum, skólablaðinu
Gambra. Markmiðið var að ganga sem næst
blygðunarkennd nemenda og kennara með
opinskáum fréttaflutningi um tíð og tíma, þó án
allrar afstöðu til íþróttamála. Sigmundur Ernir
Rúnarsson ritstýrði Gambra um nokkurt skeið og í
meðfylgjandi grein gefur að líta dæmi um þá
uppreisn sem háð var í nafni blaðsins.
Þegar þú hugsar til baka til
menntaskólaáranna, hver finnst þér hafa verið
andi þíns tíma?
Ég held að andi frá einum tíma til annars sé
ekkert svo ósvipaður í skólum af þessu tagi. Vera má
aö það hafi verið meiri pólítík í gangi á þessum árum
og ég held að menn hafi verið aðeins meðvitaðri um
heimsmálin. Þá voru til Sovétríki og menn skiptust
svolítið í pólítík á milli afstöðu til NATO og annarra
heimsmála. Það var ákveðin lausung og lífsgleði sem
þá var ofar öðru og fólk var mjög leitandi, sem er
vissulega einkenni ungs fólks. Á þessum árum er
persónuleiki hvers og eins að skýrast og menn eru
að uppgötva sjálfa sig.
Gott félagslíf hefur oft fylgt MA og tók ég
gríðarlega virkan þátt í því. Ég var formaður
Tónlistarfélags Menntaskólans um skeið og ritstjóri
Gambra um árabil. Síðan var ég mjög virkur í
Leikfélaginu og tók jafnvel þátt í starfi
íþróttafélagsins, þótt það hafi ekki þótt fínt á þeim
árum. Ég var mikið í Kvikmyndafélaginu og við
bjuggum til stuttmyndir sem þóttu stórkostlegar.
Ég held ég hafi komið við sögu allra félaga á þessum
árum nema ef vera kynni Ljósmyndafélagsins.
Þannig að maður hafði um nóg annað að hugsa en
námið. Enda á það að vera þannig. Fólk á að taka
virkan þátt í félagslífi vegna þess að helsti
lærdómurinn sem situr eftir í hugum fólks eftir
Menntaskólann eru samskipti við annað fólk og ekki
síst samskipti við hitt kynið. Námið síast sjálfkrafa
inn, en ég er ekki að segja að menn eigi að slá slöku
við í námi. Menn eiga að bera jafnmikla virðingu
fyrir félögum sínum og náminu.
Hver var ritstjórnarstefna Gambra?
Hún var fyrst og síðast mjög frjálsleg.
Þarna var birt gríðarlega mikið af frumsömdu efni,
bæði ljóðum, smásögum og leikþáttum. Helsta
stefna blaðsins var að vera virk í þeim geira. Eins
þótti okkur mjög mikilvægt að fylgjast með
þjóðfélagsmálum og heimsmálum. Þarna voru
skrifaðar lærðar greinar beint upp úr ritgerðum
félagsfræðideilda um þjóðfélagsaðstæður og þróun
heimsmála hér heima og erlendis. Þetta voru vel
litaðar greinar, skrifaðar af mikilli heift og yfirleitt
blindni. Eins var kersknin og kímnin mjög
fyrirferðamikil, við tókum okkur hæfilega hátíðlega.