Muninn - 01.05.1997, Blaðsíða 58

Já þab er svo sannarlega ekki hlaupiö ab því ab
gæta þess ab reglum vistarinnar sé framfylgt á þann
hátt ab ónefndum abilum líki. Þab er ekki nóg ab
vera til fyrirmyndar á allan hátt í hegbun, atferli og
framkomu. Þab læra börnin sem fyrir þeim er haft
segir einhvers stabar. Þab liggur kannski hundurinn
grafinn, fyrirmyndirnar eru kannski ekki til
fyrirmyndar. Hver kannast ekki vib hneykslunar-
tóninn í röddum eldra fólksins þegar þab segir:
„Þessir unglingar nú til dags, ekki var þetta svona
þegar vib vorum ung." Leyfist mér ab hressa abeins
upp á minnib. Þib vorub andskotann ekkert skárri,
og verri ef eitthvab er. Þab keyrir þó fyrst um
þverbak þegar eldri kynslóbin, sem foreldrar flestra
framhaldsskólanema tilheyra, fer ab skamma okkur
fyrir ab vera illa upp alin. Bfbum nú vib. Hver ól
okkur upp? Hvern á ab skamma? Lítib í eigin barm,
rifjib upp hvernig þib vorub þegar þib vorub ung, og
skammist ykkar síban.
Þab er eins meb vistina. Ab halda því fram ab
menntskælingar séu spilltari og drykkfelldari en ábur
er algerlega út í hött. Ef vistin hefur einhvern tímann
eingöngu verib sett fólki sem aldrei drakk þá skal ég
éta á mér hægri hendina, alveg upp ab olnboga. Ab
ætla sér ab reka heimavist í menntaskóla sem væri
algerlega áfengislaus er útilokab. Þab er líka ekkert
vib þab ab athuga þó menntskælingar lyfti sér upp
af og til. Þab hafa þeir alltaf gert og gera vonandi
áfram.
Er ekki kominn tími til ab sýna hálffullorbnu fólki
smá vott af trausti og hætta ab fá herping í görnina
af hneykslan í hvert skipti sem menntskælingur slettir
ærlega úr klaufunum. Þó svo sumir hafi ekki haft vit
á því ab skemmta sér meban þeir voru ungir, þá
ættu þeir ab sjá sóma sinn í því ab unna okkur smá
skemmtunar. Vib erum jú rjómi íslenskrar æsku og
eigum ab vera stolt af því, njóta þess ábur en vib
verbum orbin sköllótt og búin ab gleyma því hvernig
þab er ab vera ungur og hafa gaman af því.
Lifum lífinu, þab er þess virbi.
Annar siöapostuli sibanefndar
58 M U N I N N
19 9 7