Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1965, Blaðsíða 17

Heimilisblaðið - 01.07.1965, Blaðsíða 17
En Ragna læddist líka á brott, er hún hafði sungið síðasta versið fyrir Álfhildi litlu, en ætlaði að tína blóm í einn krans 1 viðbót. Sá krans átti að verða fegurri en allir hinir, og hann ætlaði hún að setja Ul*i háls Álfhildi litlu þar sem hún svaf. Er hún var komin skamman spöl í áttina að hæðinni, sá hún fagurgrænt og slétt rJóður, þar sem rann lítill og tær lækur, en umhverfis lækinn spruttu þau fegurstu blóm, er hún hafði nokkru sinni augum litið. Ragna klappaði saman lófunum og hrópaði upp af gleði, síðan tók hún þegar 1 stað að tína; og þegar hún var búin að tína svuntuna fulla, sá hún enn fjölmörg ylóm, sem hún gat ekki stillt sig um að taka með í safnið. Alfhildur litla vaknaði og heyrði eitt- nvert undarlegt hljóð. Hún spratt á fætur °g kallaði á systkini sín. En þau voru nú *angt burtu og gátu ekki heyrt til hennar. **á varð hún dálítið hi'ædd, en ekki grét nun- — „Þau koma sjálfsagt bráðum aft- Ur>" hugsaði hún, tók sér í hönd litlu körf- Una sína og tók að borða bláber. En þá heyrði hún braka í runnunum, °S stór, dökkbrúnn skógarbjörn kom ark- andi í áttina þangað sem Álfhildur litla Sat Hún var skelfilega hrædd. Fyrst ætl- a°"i hún að æpa upp; en hún kom ekki upp nokkru hljóði. Skær tárin stóðu kyrr í hvörmunum, en litla hjartað bærðist ótt af hræðslu og kvíða. '.Þú gerir mér ekki neitt, björn!" sagði hún að lokum hugrökk; „því að ég er bara jítil stúlka. Ég kannast við þig úr mynda- bókinni minni. Hér eru bláber, björn, líttu a;' — Svo rétti hún fram litlu körfuna sina, og björninn leit á hana, rumdi lítið eitt 0g slæmdi hramminum í körfuna, svo ap öll berin ultu úr henni. Hann át þau ems 0g þau lögðu sig, og tók síðan að Snuðra af fötum Álfhildar. ..Kaeri, góði björn! Þú mátt ekki gera m_ér neitt illt, því að ég er bara lítil og g°ð stúlka!" sagði Álfhildur litla hrædd. ^ .arna er önnur karfa með bláberjum." jörninn leit á hana, velti körfunni um P11 og át. Nú var Álfhildur ekki lengur eins hrædd. En hún flýtti sér að láta björn- nn fá fleiri ber, og hann rumdi ánægju- HEtMlLISBLAÐIÐ lega og lagði hraminn ofurlaust á öxl Álf- hildar. En nú kom hann auga á stóru tín- una, sem var barmafull af bláberjum og jarðarberjum; en jarðarber þótti honum bezt af öllu. Hann rambaði að tínunni og tók til að éta í mestu makindum. „Nei, nei, björn!" sagði þá Álfhildur. „Þú mátt ekki fá öll berin. Þetta eru ekki mín ber, og þess vegna get ég ekki gefið þér þau, og svo geturðu líka fengið illt í magann af öllum þessum berjum, björn!" Hún gekk að birninum og lagði litlu höndina sína djarft á loðinn háls hans og þokaði honum burt. En hann kærði sig ekki um þetta, og hún skildi vel, að það var þýðingarlaust að banna honum. „Jæja, bíddu bara þangað til hann Egill kemur; þá verður hann reiður og rekur þig burtu með prikinu sínu." Stórt dýrið leit vingjarnlegum augum á litlu stúlkuna og strauk henni aftur hlýlega með þungum hramminum. „Nú ætla ég að punta þig, björn!" sagði Álfhildur litla, „en þá verðurðu líka að láta berin systkina minna í friði." Síðan tók hún krans og lagði hann um háls birn- inum, og annan lítinn sveig setti hún á höfuð honum. Hátt uppi á hæðinni hljómaði trompet Finns, og allar stúlkurnar og drengirnir komu hlaupandi. Þá skimaði björninn í kring um sig, lagði hramminn enn einu sinni vingjarnlega á öxl Álfhildar litlu og gekk síðan rólegur inn i dimman skóg- inn. — Þegar börnin voru öll saman kom- in, sýndi hún þeim döpur hina tómu berja- tínu, afsakaði sig og sagði sem greinileg- ast hún gat frá öllu varðandi björninn. Þau urðu öll náföl af hræðslu, og sum tóku á rás. En Ragna brast í þungan grát og þrýsti litlu systur sinni fast að sér og bað hana með heitum tárum að fyrirgefa sér það að hafa skilið hana eina eftir. Að lokum tók Egill þær báðar sitt í hvora hönd og lagði af stað. I ótta sínum skildu þau eftir bæði blómkransana, tínuna, körf- urnar og nestispokana. Þau komust heilu og höldnu heim til pabba og mömmu og sögðu frá því, sem gerzt hafði. Móðirin greip Álfhildi litlu skjálfandi í faðm sinn og klappaði henni 149

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.