Kirkjuritið - 01.10.1940, Qupperneq 27

Kirkjuritið.
Kirkjumál Reykjavíkur.
307
Kirkjan á Skólavörðuhæð á að rísa há, listræn með leiftr-
andi ljósum í turni, er sjáist upp til fjalla og langt á liaf
út, veitandi ljósi yfir höfuðborgina og innra ljósi í lmga
vorn og hjörtu, bendandi upp til hans, „sem gefur líf og
andardrátt og sérhvað annað“.
Já, en þetta kostar svo mikið fé, kann einhver að segja,
að vér rísuin ekki undir því. Slík kirkja mundi sjálfsagt
kosta miljón krónur. Já,---ef til vill. En þjóð, sem eyðir
7 miljónum króna í nautnameðul á ári, í hluti, sem jafnvel
neytendurnir flestir eða allir, telja í raun og veru algeran
óþarfa, hún á að geta reist sér kirkju með góðri samvizku
fyrir 1 miljón króna. Þeirri miljóninni er ekki kastað á
glæ. Kirkjan stendur. Inn í hana ganga kynslóðirnar öld
eftir öld. Hún er hið andlega athvarf þúsundanna á helg-
ustu, erfiðustu og sárustu stundum æfinnar, bygð til að
vera leiðarljós kynslóðanna á göngu þeirra að æðsta mark-
miði lífsins.
Maður, sem tilheyrir ekki vorri kirkjudeild á að liafa
sagt um oss: „Já, — svona eru lúterskir menn“. Þeir geta
reist stórhýsi yfir sjálfa sig svo hundruðum og jafnvel
þúsundum skiftir, sem kosta 40—60 þúsundir króna hvert,
eða meira en það, en sameinaðir geta þeir ekki hygt eina
einustu kirkju, sem kirkja gæti kallast.
Við sjáum mí til. Annars er nú þvi til að svara, að þótt
íslenzkar kirkjur séu ekki liáreistar, þá hafa þrekvirki mörg
verið unnin á þessu sviði í landi voru. Fátækir og fámenn-
ir söfnuðir liafa þar oft sýnt frábæra fórnarlund. Síðan
ég varð biskup, hefi ég vigt 5 kirkjur og mér finst að ég
hafi ávalt við vígslu þeirra staðið gagnvart slíkum stað-
reyndum. Fimtíu gjaldendur í einum söfnuði rcisa kirkju,
sem kostar kr. 18.000.00. Á einum kirkjustaðnum tekur
hóndinn sér fyrir hendur að hyggja sjálfur aleinn upp
kirkjuna. Frá fyrri tímum mætti segja margar fagrar
sögur þessu til staðfestu.
Fjársöfnun til nýrra kirkna i Reykjavík er hafin og nú
þegar liafa ýmsir gefendur lagt fram góðan skerf. Rikis-