Kirkjuritið - 01.04.1958, Blaðsíða 40

182
KIRKJURITIÐ
Þessi greinargóði og skemmtilegi bœklingur er ferðaminningar höf-
undar, er liann fór i kynnisför til kristniboðsstöðvarinnar islenzku i Konsó
siðastliðið haust. Engurn lesanda dylst, að þarna er næg þörf fyrir kristni-
boð, og að íslenzku kristniboðarnir vinna frábært starf, af brennandi áhuga
og mikilli fórnfýsi. Eins og höfundur segir, má að sinu leyti líkja því við
starf dr. Alberts Schweitzers, sem rómað er nú um allar élfur — enda
nauðsynin jöfn á báðum stöðum. Þeir, sem í fáfræði sinni níða kristniboð
og telja það aðeins eina aðferðina til nýlendukúgunar, ættu að lesa þetta
smárit. Varla liyggjum vér Islendingar á landvinninga þarna syðra. En
um allan heim vinna menn og konur miskunnarverk i sama anda og ísl.
kristniboðarnir, af fúsri hlýðni við boð Drottins. G. Á.
\«V gcra sv« vol scm kwstur or i.
í norska blaðinu For fattig og rik hermir, að Peter Hognestad hafi
sagt frá því, að eitt sinn, er hann var skólastjóri á Notodden, hafi Islend-
ingur átt að halda þar erindi að kvöldi dags. Nú vildi svo til, að versta
veður gerði þennan dag, og komu því fáir áheyrendur. Því var það, að er
fyrirlesarinn steig í stólinn, gat hann þess, að hann hefði tvö erindi með-
ferðis, annað gott, hitt lakara. Fyrst svona fáir væru mættir, hugði hann
rétt að taka það, sem var af verri endanum.
Ekki mun biskup, sem var frábær Islandsvinur og manna merkastur,
hafa búið þetta til. En eins og bent er á í blaðinu, varpar sagan ljósi
yfir algenga staðreynd um allar jarðir. Vér gerum sjaldan eins vel og
vér getum, einkum ef vér þykjumst hafa nokkra ástæðu til að láta sitja
við það sæmilega. Þess vegna er það ekki lítil lyfting og hvöt fyrir oss
prestana til dæmis, ef kirkjan er vel sótt. En þótt það komi sjaldan fyrir,
er auðvitað skylt, þótt erfitt kunni að reynast, að leggja sig alltaf alla
fram um að vanda allt eftir föngum. Og margt færi betur á öllum svið-
um og alls staðar, ef það væri meginregla og áhugamál allra að gera
jafnan það, sem í þeirra valdi stendur.