Kirkjuritið - 01.04.1958, Blaðsíða 11

KIRKJURITIÐ
153
eg, að beri af. Sama árið sem hann varð háskolakennari, kom
út bók hans um Martein Lúther, á 4 alda afmæli siðaskipt-
anna. Hann studdi kennslu sína með samningu vísindarita
og kennslubóka fyrir nemendur sína. Inngangsfræði Nýja
testamentisins kom út 1921. Páll postuli og frumkristnin um
daga hans 1928. Saga Nýja testamentisins 1932. Bréf Páls
postula til Galatamanna. Skýríngar 1937. Jórsalaför 1940.
Saga kristinnar kirkju 1941—46. Auk þess liggja i handriti
eftir hann skýringar yfir Jóhannesarguðspjall og flest bréf
Páls postula. Allar eru þessar bækur vel og vandlega samd-
ar, en bezt að mínum dómi ritið um Pál postula, sem ég skil
ekki annað en verði enn um hríð haft að námsbók í guð-
fræðisdeildinni. Og ekki skil ég annað en að þeir muni á kom-
andi tímum hafa not af riti hans um Hallgrím Pétursson,
sem vilja skrifa um sálmaskáldið góða.
Hann var ágætlega að sér í sögu Islands, eins og ljóst má
sjá m. a. af ritum hans um Ásbirninga, Guðmund dýra,
Kirkjumál á Alþingi og Landshöfðingjatímabilið í sögu fs-
lands. Var þetta mikla nt hans siðasta bok. Kvaðst hann
við samningu þess vera í kapphlaupi við dauðann, og próf-
arkir las hann á banasænginni. Hann var um skeið ritstjóri
fögurra timarita og á í þeim fjölda góðra greina, ekki sízt í
Kirkjuritinu. Bókmenntaarfurinn eftir hann er þannig mik-
ill og góður og hverfur okkur ekki, þótt hann hafi sjálfur
kvatt þennan heim.
Ég Jiefi aldrei kynnzt meiri athafnamanni. Hjá honum
fór saman alefling andans og athöfn þörf. Ef hann fór úr
bænum og ætlaði sér næði nokkra daga, þá tók hann óðara
til að mála og einbeindi að því hug og hönd frá morgni til
kvölds. Mér fannst hann stundum, einkum er leið á æfina,
hugsa eitthvað líkt Savonarola: „Þegar meistarinn hefir not-
að meitilinn, leggur hann hann niður.“
Honum bar að vinna, meðan dagur var.
Og enn voru ráðgerð störf, ef hann mætti aftur rísa af
sjúkrabeðinum.