Kirkjuritið - 01.04.1967, Page 42

184
KIRKJURITIÐ
mætir þér og spyr þig og segir: Hvers maður erl þú og hvert
ætlar þú að fara?“ sagði hann við lærisveina sína: Gaumgæfið
hversu spurningar Esaú eru líkar lærifeðra vorra. Athugaðu
þrennt. Vittu hvaðan þú kemur, Iivert ]>ú ert að fara, og fyr-
ir liverjum þú berð ábyrgð.na. Hugfestu þetta. Sá, sem gaum-
gæfir þetta verður að rannsaka sjálfan sig náið og gæta þess
að það sé ekki Esaúeðli lians, sem spyr. Því ef svo er, eins
og vel getur hent, verður það manninum til mæðu.“
Til er spurning af illum uppruna, yfirborðsspurning sem
líkir eftir spurningu Guðs, spurn sannleikans. Hún þekkist a
því að hún lætur ekki nægja við þetta eitt: Hvar ertu? lielihir
bætir við: Þaðan, sem þú ert nú kominn, stendur þér engm
leið opin. Það er til afvegaleidd sjálfskynjun, sem megnar ekki
að breyta manninum og að leiða hann á rétta leið, en blæs
lionum í brjóst að vonlaust sé að ætla sér að breyta nokkru og
leiðir liann þannig í algjört öngþveiti. Og þá finnst lionuin
liann eiga þess einan kost að lifa í stærilæti illskunnar og
liroka þess, sem finnst allt illt og ógerlegt.
Murlin Buber er heiinskunnur gyðinglegur heiiuspekingur og trúfræáingi11
nýlátinn. Hann var af flokki Chassidismans, dultrúarstefnu cr upp kom
fyrir um tveim ölduni ineiial GyiVinga í Austur-Evrópu. Þetta sýnishorn
gefur nokkra liugmynd um frainsetningu hans. — G. A.
Dag Hammarskjöld:
Bœn
Ilelgist ]>itt nafn
ekki mitt
Tilkonii þitt ríki
ekki mitt
VeriVi þinn vilji
ekki minn.
Gef oss friiV viiV Jiig,
friiV viiV mennina
friiV viiV oss sjálfa
og frelsa oss frá ótta.