Kirkjuritið - 01.04.1967, Qupperneq 46

188
KIRKJURITIÐ
verið haldið fram, að það sé andstætt játningum kirkjunnar að
nota óáfengt kvöldmáltíðarvín. Það er alvarleg ásökun.
Sú ásökun er þó ekki vel grunduð. í þessu máli er ekki
Iiægt að kalla á játningarnar sér til hjálpar og sinni skoðun
til framdráttar. Orð játninganna ákveða ekkert um það, livort
ávöxtur vínviðarins á að vera gerjaður eða ógerjaður, þegar
hann á að notast við heilaga kvöldmáltíð. Játningarnar eru
samdar til þess, að leggja álierzlu á sambandið, sem er á milh
brauðs og víns og hkama Jesú og blóðs, og til að skýrgreina
það samband. Það er því aht annað mál.
Þegar minnst er á játningar liinnar lúthersku kirkju keinur
ýmislegt annað fram í huganum, sem þessi mál snertir. Þar
á meðal orð sumra nútímaguðfræðinga, sem segja: „Allur safi?
sem kallast getur vín, verður að innihalda eitthvað af áfengi-
Og: „Áfengið verður að vera nóg“. Ef ekki er „nóg“ áfengi i
kvöhlmáltíðarvíninu, þá er kvöldmáltíðin ekki lengur kvöhl-
máltíð“. „Fólk, sem gerir sér grillur vegna áfengisins, æh1
ekki að ganga til altaris, eða J)á að láta bikarinn fara fram hju
sér og neyta aðeins brauðsins.“
Þannig hef ég séð menn rita um Jiessi mál.
Ég vil spyrja: „Eru Jiessar skoðanir eða ályktanir ekki
mótaðar af fastheldni og orðhengiIshætti?“ Á ]>etta nokku^
skylt við frelsi kristins manns? Mér virðist þetta aðeins vera
til |>ess, að skapa mönnum ónauðsynleg samvizkuvandaináh
Á vorum dögum liafa menn víða innleilt Jiann sið, að nota
óáfengt kvöldmáltíðarvín, og það er sérstaklega gjört vegna
|>ess fólks, sem glímir við alvarleg vandamál vegna áfengisins-
Það má alls ekki afgreiða J>etta mál fljótfærnislega. Því hefu'
verið haldið fram, í umræðunum um J)essi mál, að áfeng‘s"
skammturinn í venjulegu áfengu messuvíni sé svo lítill, :l‘'>
hann geti engan skaðað. En J)á er gengið framlijá liinni sáh
rænu hlið málsins. Aðelns meðvitundin um ]>að, að áfengi s<‘
í lög þeim, sem drukkinn er, getur í vissum tilfellum veri«'1
skaðlegri en áfengisprósentan.
Óáfengt kvöldmáltíðarvín heftir lengi vcrið notað í vor"
landi, og verið notað með góðri samvizku. Óáfengt kvöld-
máltíðarvín, eða messuvín, er unnið úr „ávexti vínviðarins •
Vér getum framvegis notað það með góðri samvizku.
Magnús GuSmundsson þýddi■