Eimreiðin - 01.10.1949, Síða 15

eimreiðin
Sigurjón jrú Þorgeirsstöðum:
Ges±ur.
i.
Grenjandi blotahríð á lieiðinni,
vegagerðamennirnir sitja við lang-
horð í pappaklæddum timburskúr,
eldurinn snarkar í eldavélinni, lokan
á framhlið hennar er opin, flöktandi
bjarmi glettist við rökkur septemher-
kvöldsins.
Mennirnir við borðið segja sögur,
furðusögur, úr sínu eigin lífi og ann-
arra. Meðan myrkrið sígur yfir, rifj-
ar verkstjórinn upp þessa endur-
Sigurjön jrá Þorgeirsstöðum. minningu:
„Ég þekkti einu sinni mann, sem
atti afturgenginn liest. Þið trúið því ef til vill ekki, en eins og
guð á mig, þá er það satt. Hestinum hafði verið skurslað sam-
kvaemt ströngustu fyrirmælum dýraverndunarlaganna. Sú athöfn
Var vottfest af valinkunnum sómamönnum.
Ég er ekki að fara með neitt fleipur, — ef til vill liefði ég
þó átt að tala með meiri lotningu um þetta guðdómlega fyrir-
Érigði; Þarna er nefnilega ekki um venjulega þjóðsagnaaftur-
gongu að ræða, lieldur raunhæfa endurholdgun. Sannlega skal
eg leiða ykk ur í allan sannleika.
í^etta fagnaðarerindi um ódauðleika hefst á fjarska látlausan
°g hversdagslegan hátt, það var tilviljun ein, að mér auðnaðist
su gæfa að skyggnast inn fyrir fortjald leyndardómsins, en það,
sem ég sá þar, liefur oft komið mér að góðu liði við mat á mönn-
tini og málefnum.
Fyrir rúmum áratug síðan var ég staddur í fjarlægu liéraði,
^angt frá heimili mínu. Vegna óviðráðanlegra atvika varð ég að