Eimreiðin - 01.10.1949, Blaðsíða 63

EIMREIÐIN drottning örbirgðar og ævintýra
299
gá að, hvort þar sæjust engar brunablöðrur. Þær gengu upp
Ur báska-gryfjum á gullskærum inóður sinnar. Þær lieyrðu svani
s>'ngja, svo að Hlini kóngssonur sofnaði og vaknaði á víxl. Annað
'eifið var beimurinn barmafullur af ógnum og óhugnaði og
Ölum stjúpum og álögum þeirra og undirferli. — Þá störðu
börnin stóreygð og kvíðandi á munn sögukonunnar. En svo runnu
sólhvörf ævintýranna. Hið fagra og góða sigraði ætíð að lokum,
því að „upp komast svik um síðir“. Og er allt fór vel fram, —
„þá spruttu laukar,
og þá göluðu gaukar,
og þá fór lirútur úr reyfi sínu. —
Og þá þaguaði uiigur sveinn,
sein í vöggu lá“.
^á drógu börnin djúpt andann, og var sem fargi væri af þeim
|étt. Gleði blikaði í augum þeirra. Og himinn ævintýranna livelfd-
lst a nÝi heiður og blikandi bjartur, yfir liöfði þeirra. Síðan sveif
bugur þeirra suður um höf, ásamt fögru fylgdarliði, er —
„kóngur gifti dóttur sin
kóngssyni fyrir austan Rín,
gaf henni góss og garða nóg
og gullið allt í Rínar-skóg“.
„organ troðin
og bumbur barðar,
slegið simfón og salteríum.
Þar voru á borðum
pipraðir páfuglar,
saltaðir sjófiskar,
íninijam og tinijam
og inultum salve.
Þar var drukkið:
Prímet og Klaret
og vinið Garganus____“.
»t*ar befur nú verið veizla í lagi!“ sögðu krakkarnir og hlógu
Pa dátt. Nú var öll liryggð og harmur gleymdur. Og í sömu
svifum voru kveikt ljósin.