Eimreiðin - 01.10.1949, Side 41

®IMREIÐIN
TRÝNAVEÐUR
277
S1g nærbrókarlialdinu, hrindir upp hurðinni og skundar út.
Kemur inn aftur, að stundu liðinni, kveikir á ,,kogaranum“, kall-
ar háseta og kveðst ætla að róa. Abraham var þá risinn upp og
farinn að rýna í skyrtuna. Dyrnar voru opnar. UJti var skelli-
Kjart, sólskinslaust, en blika í lofti og blæjalogn. Abraliam mælti:
»Að róa, segir þú! Drottinn minn! 1 dag liefði ég kosið landlegu!
Eða livað dreymdi þig, formaður?“
5?f*að dreymdi mig“, segir formaður, „að við værum rónir og
sátum á „Tálkna og Trýnum“, Kollsvíkurmiði, og að hann Olli
settt í svo heljarmikinn og stóran steinbít, að hann réði ekki við
Weitt, eins og þegar hann setti í stóru sprökuna, svo ég varð að
taka við færinu af lionum og draga. Það ætlaði ekki að ganga
gfeitt að ná skepnu þessari upp að borði, og það er þá bara
steinbítur! En það er sú ógurlegasta skepna, sem ég lief nokkru
S1nni séð, og það lá við sjálft, að hann grandaði bátnum og dræpi
°hkur alla. Loks tókst mér þó að hala hausinn á lionum upp á
keipinil og rota hann, svo hausinn lá inni í bátnum og yfir í
horðið liinum megin og fyllti allt austurrúmið, en skrokkurinn
°g afturendinn einhvers staðar langt út í sjó. Þá heyrði ég kveðna
Vlsu, eins og hún kæmi úr loftinu, en það var enginn maður, sem
kvað hana, og þó tók ég sjálfur undir:
nErlendur sitt yfirskegg Höfuð lét liann hníga að vegg,
alltaf er að strjúka. hetjan öfundsjúka“.“
«Það bregst mér ekki“, sagði Abraham og kálaði kúkvendi,
«að það er Trýnave&ur í aðsigi, og ættum við ekki að róa i dag.
Það gerir manndrápsveður!“ sagði hann og signdi sig. „Þú reynir
það og sannar! Eða manstu ekki eftir hrafnsunganum, er hlunk-
aðist á sjóinn, undir Hafnarmúla, í landsunnanrokinu í fyrravor,
^yrir réttu ári síðan? Hvað sagði ég þér ekki þá, þegar lirafns-
Ullgagreyið flaug upp undan fótum okkar og hátt í loft, en barst
tuidan veðrinu frá landi, hafði sig ekki móti rokinu og féll á
sJ°inn og rak til liafs, beint á Tálkna og Trýni. Ég sagði þér
Þá> að næsta ár, um sama leyti, mundi gera austan áhlaups-
kvel] 0g Trýnaveður, og þá mundi farast bátur, og brotin úr
konuni reka þar að landi, er lirafsungaim tók npp. ,]á, ég segi
það! Þu ættir ekki að róa í dag!“