Eimreiðin - 01.10.1949, Qupperneq 42

278
TRÝNAVEÐUR
EITvIREIÐIN
„Komdu þér í skyrtuna, karl minn“, sagði formaðurinn.
„Ég liefði viljað landlegu í dag!“ svaraði Abraham.
„Jæja, sittu þá í landi þér til ævarandi svívirðingar og blóð-
ugrar skammar“, sagði formaður. „Ég ætla nú að róa samt. Ég
læt þá bann Olla gera þér það til skammar að skipa þitt rúin.
Þú hefur víst lieyrt máltækið: „að sá bátur ferst ekki í sjó, sem
liefur heiðinn bálfdrætting í stafni“. Hann Olli er aðeins ellefu
ára og beiðinn og ókristnaður ennþá, eins og þú veizt“.
„Og skyldi maður þá ekki fljóta með þér eins og fyrridaginn“,
sagði Abrabam og signdi sig og jós sér í skyrtuna. „En ekki
veldur sá, er varar“.
„Ég er að hugsa um að balda norður í Molduxadjúp að þessu
sinni“, sagði formaðurinn. Við hleypum þá í Fjörðinn, ef liann
fer á Trýnin. Þarf livort sem er að koma á Eyrar til að semja
um mótorbát, að sækja fiskaflann fyrir lokin“.
Þegar við fórum til skips, gekk formaður fyrstur niður bakk-
ann, en stakkst á höfuðið og brapaði alla leið oní fjöru. Hann
fleinbráði sig bæði á böndum og andliti. „Þá er niaður nú far*
inn að fljúga og hefur sig þó sízt liærra en lirafnsunginn, —•
aumingja brafnsunginn bans Abrabams. En livað um það: „Fall
er fararheill, — frá, en ekki að“/“
Abraham brá við og þerraði blóð af formanni á fingri sér,
gerði síðan krossmark með blóðinu á stefni bátsins, bæði framan
og aftan. „Svo mun eigi saka“, sagði bann. Síðan var báturinn
settur fram, og færður á flot, og settust allir undir árar, utan
háldrættings-bvolpurinn, er liímdi í skut. Allir tóku' ofan, signdu
sig eins og venjulegt var, lásu sjóferðabæn, liver með sjálfum
sér, signdu sig aftur og settu upp höfuðfötin. Það var dauðalogn
í lofti, líkt og blýbattur, en kynleg undiralda með einbvers konar
öfugstreymi og uggvænlegunt óróa.
Eftir nærri klukkutíma róður vorum við komnir norður í
Moldtixadjúp. Þar var fyrir bátur með fjórttm ntönnum og var
að draga línu.
„Einbverntíma liafa þeir vaknað og farið úr fletinu, þessir ,
sagði formaður. „Skyldi það vera munur en bundarnir á liinuni
bæjunum. En bvaðan skyldi bann vera, þessi bátur? Hann er
bvorki úr Patreksfirði né neinstaðar úr Víkunum! Við skulum
lialda nær bonum, svo við vitum ltvaðan ltann er og liverntg