Eimreiðin - 01.10.1949, Blaðsíða 46

282
TRÝNAVEÐUK
eimkeiðin
„Við skulum fela okkur guði á vald!“ æpti Abraham. Það
var þá, að Jón Jónsson, formaðurinn, þreif stóra og sterka stein-
bítsgogginn, þennan með livalbeinskeppnum, er hafður var til
að rota með steinbítinn: „Hver, sem ekki lieldur kjafti og gerir
eins og honum er sagt, — liann skal! — Hann skal!“ — Hann
var berhöfðaður. Sjóhatturinn hafði slitnað af honurn, fokið burt
og frelsazt. Hárið var rennvott og barðist um í lausum lokkum,
flaksandi um liöfuðið. Það var sem eldur brynni úr augunuin.
Hann var æðrulaus, þessi sægarpur.
Það var liðin nokkur stund frá 6lysinu og við á liraða siglingu,
er eittlivað lítið féll úr lofti og skall á sjóinn rétt framan við
kinnunginn á bátnum. Ég sá að þetta var tóbaksbaukur, — nef-
tóbakshorn! Rétt á eftir lygndi. Við vorum komnir út úr storm-
inum.
Það var komið bezta og blíðastá veður, er við lentum á Vatn-
eyri. Allir vorum við vel lilífaðir, í góðum brókum og skinn-
stökkum, og því ekki að sama skapi blautir sem við vorunt
braktir og lemstraðir. Formaður ákvað, að við færuin allir upp
á Vertsbús og fengjuin kaffi. Enginn liafði á sér pening, enda
var sú vara ekki í allra vösum á þeim árum. Var því ákveðið að
bjóða vertinum heilagfiski til vöruskipta, og varð það vel þegið
á báða bóga.
Áður en haldið' var upp á mölina, mælti liálfdrættingurinn:
** Ég er búinn að yrkja eina vísu um þessa veiðiför, og það eru
sléttubönd“.
„Það hehl ég sé merkilegt! Mættum við fá að heyra?“
„Greiðar veiðar leiðar-Iá reyðar-heiðar. -— Breið'ar-blá
leiðir, seyðir, nevðir beiðir, meiðir, deyðir!“
Formaður mælti: „Ekki er nú vakurt, þó riðið sé! Þessum
helvízkum þvættingi hefurðu verið að bögglast við að banga sam-
an, meðan við hinir vorum að vinna. Láttu engan lifandi mann
heyra þetta! En vel á minnzt: Ég harðbanna ykkur öllum, uð
minnast einu orði á bátstapann! Já, alla tíð, — að minnsta ko6ti
meðan ég er á lífi. Munið það! Mér verður hallmælt og legið á
liálsi fyrir að hafa ekki reynt björgun, en það var óhugsanlegt
og hefði ekki orðið til annars en að drepa okkur alla! Þið verðið