Eimreiðin - 01.10.1949, Side 71

EIMREIÐIN
LEIKLISTIN
307
^llar aðstæður eru aðrar en í
eirnalandi höfundar. Á yfirborð-
'nu ei' Hringurinn léttur gaman-
61 _ r> ei1 undir skæninu er svíð-
andi kvika háðs, ómannblendin
sjáandi eða mannfyrirlitning. Hér
kaus leikstjórinn, Ævar Kvaran,
a sýna leikinn sem réttan og slétt-
an ffamanleik með fettum og brett-
Urn> sem slíkum tilheyrir, og tókst
agætlega eftir því sem efni stóðu
1 > svo að áhorfendur fóru ánægð-
11 heim úr leikhúsinu — en kann-
s e dálítið áttavilltir á ræðu höf-
Undar. Arndís Björnsdóttir skap-
a 1 lifandi persónu úr hlutverki
Slnn, sagði harmsögu á skemmti-
egan, en áhrifaríkan hátt, hitt
íöikið var frekar til uppfyllingar,
en skemmdi þó engan veginn
rifin í góðum gamanleik, — sem
» íingurinn" er raunar ekki,
nerna fyrirvara.
Leikfélag templara hefur enn
ærzt í fang að sýna bæjarbúum
sjonleik. Að þessu sinni varð
Panskflugan fyrir valinu. Leik-
Urinn er gamalkunnur og gamal-
^yndur að hlátursefni, og í hönd-
Friðfinns Guðjónssonar varð
aöalhlutverkið, Klinke sinneps-
aupmaður, eitt meistarastykki
r°slegra útúrdúra. Hjá templur-
Unum
var þetta hlutverk leikið
»Pai force“ af Gissuri Pálssyni,
gamansömum tilþrifum leiks-
g.S Ljörguðu þau í land: Guðjón
'narsson og Emilía Jónasdóttir,
°5 má þá ekki gleyma tveimur
yngismeyjum, sem léku Vallý og
al'ý> dæturnar í leiknum. —- Ein-
-Pálsson staðfærði leikinn og
v] setti, hvort tveggja með blæ
loskleika, sem honum er laginn.
nnað verkefni Leikfélags
Reykjavíkur var að sýna Bláu
kápuna, vinsæla óperettu, sem
Hljómsveit Reykjavíkur hafði sýnt
áður (1938) við góðan orðstír hcr
í bæ, á Akureyri, í Húsavík og á
Blönduósi. Sumt söngfólkið er hið
sama og áður og leikstjóri er Har-
aldur Björnsson sem fyrr. Af ný.j-
um mönnum kom Guðmundur
Jónsson sérstaklega þægilega fyr-
ir, söngur hans var ekki einasta
afbragð, heldur var leikur hans í
vandasömu hlutverki furðu örugg-
ur og öll framkoma hans á leik-
sviðinu óþvinguð og hressileg.
Birgir Halldórsson tók og skemmti-
lega á sínu hlutverki, en honum
hættir við að „yfirleika", þegar
hann fær meðlæti áhorfenda í viss-
um leikbrögðum og skringilátum.
Aðalhlutverkin sungu og léku í
annað sinn Svanhvít Egilsdóttir,
Sigrún Magnúsdóttir og Bjarni
Bjarnason og höfðu frekar bætt
sig en hitt með árunum.
Utan af landi berast frcttir
um ágætt leikritaval hjá leikfé-
lögum eins og Leikfélagi Akur-
eyrar, Akraness og Húsavíkur.
Þar hafa verið sýnd leikritin:
Kappar og vopn eftir Bernard
Shaw, Ærsladraugurinn eftir Noel
Coward og Galdra Loftur eftir
Jóhann Sigurjónsson, öll með styrk
frá Leikfélagi Reykjavíkur, hand-
rita- eða búningaláni. Og enn er
mér spurn: Á ekki starfsemi á-
hugamanna bjarta framtíð fyrir
höndum, ef leikfélögpn bindast
samtökum um land allt og hafa
samvinnu um úrlausn þeirra mála,
sem þeim eru ofvaxin hvert í sínu
lagi?
L. S.