Búnaðarrit - 01.01.1944, Page 67
BÚNADARRIT
LXI
legt. Möguleika lil þessarar franitíðarhugsjónar sá
hann í nioldarböröum og lækjarsprænum, jafnvel í
liraunum og sandinum. Ég sá eigingirni mannanna,
þekkingarskort, tortryggni og skilningsleysi, en síð-
ast og ekki sízl vöntun fjár lil þess að geta gert nokk-
uð, sem um munaði lil bóta. Vorið eftir, 1920, keypt-
um við eyðijarðirnar Brekkur og Gunnarsholt á Rang-
árvöllum fyrir Sandgræðslu íslands.“
Hér lýsir Gunnlaugur í fám orðum mismunandi
Aiðliori'i þeirra starfsfélaga. En svipaða sögu munu
margir hafa að segja af viðkynningu sinni við þennan
ótrauða liugsjónamann.
„Lífssaga mín“.
Arið 1939 sigldi Sigurður lil litlanda. Er hann kom
úr þeirri ferð, var hann sjúkur maður. Hann hafði
alla ævi verið heilsuhraustur, frá því honum óx þrólt-
ur í vetrarferðinni um Þingeyjar- og Múlasýslur
1898—1899. Hann andaðist hér í Reykjavík þ. 1. júlí
1940 á heimili dætra sinna, Helgu og Rögnu og var
lil grafar borinn þ. 8. s. m. Búnaðarfélag Islands ann-
aðist útförina.
Einhvern tíma meðan hann lá banaleguna, hripaði
liann þessi orð á blað sér lil afþreyingar:
„Lífssaga mín er eigi löng. Mitt starf er lilið, mest
af því er gleymt. Ég er fæddur þá feður vorir höfðu
byggt þetta land nær 1000 ár. Búnaður hefur l'yrst
blómgazt, síðan hrörnað. Eymd og dauði vofði yfir.
Þrautseigjan vann sigur. Nýjum fræjum var sáð,
nýjar spirur komu í ljós, veikar og fölar, sem döfn-
uðu lílt á áratugum. Eg sá þennan visi, vildi hlynna
að honum. Klæða fósturjörðina á ný, svo hún um
aldaraðir gæti fætt og klætt sonu sína og dætur.
Mitt starf hefur verið að vinna að þessu. Það hel'ur
verið min leiðarstjarna, þar sem allt annað hefur
orðið að víkja lil hliðar. Þetta starf hefur verið lélt.