Búnaðarrit - 01.01.1944, Page 291
BÚNAÐARRIT
223
Þýzkalandi, dýralækni G,ussar Nohrmann í Svíþjóð
og prófessor Hansen Larsen í Danmörku. Þessir
menn Iiafa framkvæmt kerfisbundnar rannsóknir
sem nánara má lesa um í ritverkum þeirra. Mælingar
þeirra hafa sýnt, að hitastigið í fjósinu er lægra við
gólf en við loft og lægra við þá hlið sem vindurinn
hlæs um, en liina sem er í hlé. Hitastigið við útvegg-
inn niðri við gólfið getur verið 4—(5 stig'um lægra en
i sömu hæð í miðju fjóssins.
Það er því auðskilið, hvers vegna æskilegt er, að úl-
veggir séu svo fáir sem unnt er, og enn fremur hlýtur
af þessu að vera Ijóst, hvers vegna vér ráðum mönn-
um frá að binda skepnurnar l'ast við útveggi.
Þegar kalt loft streymir inn i fjósið, verður ætíð
súgur af. Trekkur sá, er á þennan hátt myndast, er
óheppilégur og gelur verið hættulegur fyrir skepn-
urnar.
Hið hæfilega liitastig í fjósinu er ekki föstum
skorðum hundið, en er ofurlitið háð rakastigi loftins.
í fjósinu er ráðlegt að hitinn fari ekki niður fyrir
14 gráður C. og helzt ekki yfir 18 stig.
I hesthúsi er talið hæfilegl hilastig 10—14 stig, og
i ljárhúsi svipað eða ef til vill varla svo hátt þegar
um beitarfé er að ræða.
Hin nefndu hitastig eru miðuð við að séu þar, sem
skepnan stendur og ekki einhvers staðar við útveggi
eða í afkimum peningshússins.
Allar skepnur geta vanizt lægra hitastigi en hér er
greint, en þá verður að gæta þess enn þá belur, að
ekki sé um trekk að ræða.
C. Loftræsting fjóssins.
Loftræstingin er eitt af þeim alriðum, sem beinlínis
snertir hirðingu og hollustu ljóssins. Loftræstingin
er nauðsynleg heilbrigðisráðstöfun, en ég tek hana
með hér á þessum stað í efnisröðinni, al' því að inn-